ſamuel in ramatha ⁊ nūciauit ei oīa q̄ feceratſibi ſaul. Et abierūt ip̄e ⁊ ſamuel ⁊ morati ſūtin naioth. Nūciatū eſt aūt ſauli a dicentibusEcce dauid in naioth in ramatha. Miſit ergo ſaul lictores vt raꝑent dauid. Qui cū vidiſſent cuneū ꝓphetarū vaticinātiū: ⁊ ſamuelem ſtantē ſuꝑ eos: factꝰ ē etiā ſpūs dn̄i in illis: ⁊ ꝓphetare ceperūt etiā ip̄i. Qd̓ cū nūciatum eēt ſauli: miſit ⁊ alios nūcios. Prophetauerūt aūt ⁊ illi. Et rurſum miſit ſaul tertiosnūcios: qͥ ⁊ ip̄i ꝓphetauerūt. Et iratꝰ iracundia ſaul: abijt etiā ip̄e in ramatha: ⁊ venit vſqꝫ ad ciſternā magnā q̄ ē in ſochot. Et īterrogauit ⁊ dixit. In qͦ loco ſunt ſamuel ⁊ dauid.Dictūqꝫ ē ei. Ecce in naioth ſunt in ramathaEt abijt in naioth in ramatha. Et factꝰ ē etiam ſuꝑ eū ſpūs dn̄i: ⁊ ambulauit ingrediens⁊ ꝓphetabat vſqꝫ dū veniret in naioth in ramatha. Et expoliauit etiā ip̄e ſe veſtimentisſuis ⁊ ꝓphetauit cū ceteris corā ſamuel ⁊ cecinit nudꝰ tota die illa ⁊ nocte. Un̄ ⁊ exiuit ꝓuerbiū. Nū ⁊ ſaul inter ꝓphetas.XXUgit aūt dauid de naioth que eſt inramatha: veniēſqꝫ locutꝰ ē corā ionatha. Quid feci? Que eſt iniqͥtas mea⁊ qd̓ pct̄m meū in pr̄em tuū: quia querit animā meam. Qui dixit ei. Abſit a te non morieris. Neqꝫ em̄ faciet pater meus quicqͣꝫ grande vel paruū: niſi pͥus indicauerit mihi. Hūcgͦ celauit a me pat̓ meꝰ ẜmonē tm̄ modo. Nequa qͣꝫ em̄ erit iſtud. Et iurauit rurſuꝫ dauidEt ille ait. Scit ꝓfecto pater tuꝰ ꝙ īueni gratiam in oculis tuis: ⁊ dicet. Neſciat hoc ionathas: ne forte triſtet̉. Quinīmo viuit dn̄s etviuit aīa tua: quia vno tm̄ (vt ita dicam) gradu ego morſqꝫ diuidimur. Et ait ionathas addauid. Qd̓cunqꝫ dixerit mihi aīa tua: faciaꝫtibi. Dixit aūt dauid ad ionathan. Ecce kalēde ſunt craſtino: ⁊ ego ex more ſedere ſoleo iuxta regem ad veſcenduꝫ. Dimitte ergo me vtabſcondar in agro vſqꝫ ad veſꝑam diei tertieSi reſpiciēs requiſierit me pater tuus: reſpōdebis ei. Rogauit me dauid vt iret celeriterin bethleem ciuitatem ſuā: quia victime ſolennes ibi ſunt vniu̓ſis cōtribulibꝰ ſuis. Si dixerit bn̄: pax erit ſeruo tuo. Si aūt fuerit iratꝰ:ſcito quia cōpleta ē malicia eiꝰ. Fac ergo miſericordiā in ſeruum tuuꝫ: quia fedus dn̄i mefamulum tuū tecū inire feciſti. Si aūt eſt inqͥtas aliqͣ in me: tu me int̓fice: et ad pr̄em tuumne introducas me. Et ait ionathas. Abſit hͦa me. Neqꝫ em̄ fieri pōt: vt ſi certe cognouero cōpletam eſſe pr̄is mei maliciā cōtra te: nōannunciē tibi: Rn̄ditqꝫ dauid ad ionathan.Quis renunciabit mihi: ſi quid forte rn̄derittibi pater tuꝰ dure de me. Et ait ionathas adRegumdauid. Veni ⁊ egrediamur foras in agrum.Cūqꝫ exiſſent ambo in agrū: ait ionathas addauid. Dn̄e deus iſrl̓ ſi inueſtigauero ſententiā pr̄is mei craſtino vel ꝑendie: et aliqͥd boni fuerit ſuꝑ dauid ⁊ non ſtatim miſero ad te:et notū tibi fecero hec faciat deus ionathe ethec augeat. Si aūt ꝑſeuerauerit pr̄is mei malicia adu̓ſum te: reuelabo aurē tuā ⁊ dimittaꝫte vt vadas in pace: ⁊ ſit dn̄s tecū ſic̄ fuit cuꝫpatre meo. Et ſi vixero facias mihi miſericordiam dn̄i: ſi vero mortuus fuero: nō auferesmiſericordiā tuā a domo mea vſqꝫ in ſempit̓num. Aut ſi nō fecero qn̄ eradilicauerit dominus inimicos dauid vnūquēqꝫ de terra: auferat ionathā de domo ſua: ⁊ reqͥrat dn̄s de manu inimicoꝝ dauid. Pepigit ergo ionathasfedus cū domo dauid Et reqͥſiuit dn̄s de manu inimicorū dauid. Et addidit ionathas deierare dauid eo ꝙ diligeret illū Sicut em̄ animam ſuā ita diligebat eū. Dixitqꝫ ad eū ionanathas. Cras calende ſunt: ⁊ reqͥreris. Reqͥretur em̄ ſeſſio tua vſqꝫ ꝑendie. Deſcendes exgo feſtinus et venies in locū vbi celandus esin die qn̄ oꝑari licet: ⁊ ſedebis iuxta lapidemcui nomē eſt ezel. Et ego tres ſagittas mittamiuxta eum: ⁊ iaciā quaſi exercēs me ad ſignūMittā quoqꝫ ⁊ puerū dicens ei. Uade et affer mihi ſagittas. Si dixero puero. Ecce ſagitte intra te ſunt: tolle eas tu veni ad me: qꝛpax tibi ē ⁊ nihil eſt mali. Uiuit dn̄s. Si aūtſic locutꝰ fuero puero: ecce ſagitte vltra te ſūtvade in pace: qꝛ dimiſit te dn̄s. De v̓bo autēqd̓ locuti fuimꝰ ego ⁊ tu: ſit dn̄s inter me ⁊ tevſqꝫ in ſempiternū. Abſcōditꝰ eſt ergo dauidin agro: ⁊ venerūt kalende: et ſedit rex ad comedendū panē Cunqꝫ ſediſſet rex ſuꝑ cathedram ſuā ẜm conſuetudinē q̄ erat iuxta parietem: ſurrexit ionathas ⁊ ſedit abner ex latereſaul: vacuuſqꝫ apparuit locus dauid: ⁊ nō eſtlocutꝰ ſaul quicqͣꝫ in die illa. Cogitabat em̄ ꝙforte euēiſſet ei vt nō eēt mundꝰ nec purificatꝰCunqꝫ illuxiſſet dies ſcd̓a poſt kalēdas: rurſus apparuit vacuꝰ locꝰ dd̓. Dixitqꝫ ſaul adionathan filiū ſuū: Cur non venit filiꝰ iſai necheri nec hodie ad veſcendum? Rn̄ditqꝫ ionathas ſauli. Rogauit me obnixe vt iret in bethleem ⁊ ait. Dimitte me qm̄ ſacrificiū ſolenne ē in ciuitate mea: vnꝰ de fratribus meis accerſiuit me. Nūc gͦ ſi inueni gratiā in ocl̓is tuis vadā cito ⁊ videbo fratres meos. Ob haccām nō venit ad mēſam regis. Iratus auteꝫſaul aduerſum ionathan: dixit ei. Fili mulieris vltro virū rapientis: nunquid ignoro qꝛdiligis filium iſai in confuſionem tuam et inconfuſionem ignominioſe matris tue. Omibus enim diebus quibus filius iſai vixerit ſu