cantantes choroſqꝫ ducētes in occurſuꝫ ſaulregis in tympanis leticie et in ſiſtris: et p̄cinebant mulieres ludētes atqꝫ dicētes. Percuſſit ſaul mille ⁊ dauid decē milia. Iratꝰ ē autēſaulnimis: ⁊ diſplicuit in oculis eiꝰ iſte ſermoDixitqꝫ. Dederūt dauid decē milia: et mihimille dederūt. Quid ei ſuꝑeſt niſi ſolū regnū.Non rectis gͦ oculis ſaul aſpiciebat dauid adie illa ⁊ deinceps. Poſt diē aūt alterā inuaſit ſpūs dei malus ſaul: ⁊ prophetabat in medio domꝰ ſue. Dauid aūt pſallebat manu ſuaſicut ꝑ ſingulos dies. Tenebatqꝫ ſaul lanceā⁊ miſit eā: putās ꝙ ꝯfigere poſſet dauid cumpariete. Et declinauit dauid a facie eiꝰ ſcd̓o.Et timuit ſaul dauid: eo ꝙ eſſet dn̄s cuꝫ eo eta ſe receſſiſſet. Amouit gͦ eū ſaul a ſe: ⁊ fecit eūtribunū ſuꝑ mille viros. Et egrediebat̉ et intrabat in cōſpectu ppl̓i. In oībus quoqꝫ vijsſuis dauid prudēter agebat: et dn̄s erat cumeo. Uidit itaqꝫ ſaul ꝙ prudēs eſſet nimis ⁊ cepit cauere eū. Om̄is aūt iſrl̓ ⁊ iuda diligebatdauid. Ip̄e aūt ingrediebat̉ ⁊ egrediebat̉ an̄eoſ. Dixitqꝫ ſaul ad dauid Ecce filia mea maiormerob: ip̄am dabo tibi vxorē: tātūmodoeſto vir fortꝭ ⁊ p̄liare bella dn̄i. Saul autē reputabat dicēs. Nō ſit manꝰ mea in eo: ſed ſitſuꝑ eū manꝰ philiſtinorū. Ait autē dauid adſaul. Quis ego ſum: aut q̄ ē vita mea: aut cognatio pr̄is mei in iſrl̓: vt fiā gener regis? Factū ē aūt tempus cū deberet dari merob filiaſaul dauid: data eſt hadrieli molachite vxor.Dilexit aūt dauid michol filiā ſaul alterā. Etnūciatū ē ſaul: ⁊ placuit ei. Dixitqꝫ ſaul. Dabo eā illi vt fiat ei in ſcandalū: ⁊ ſit ſuꝑ eū manus philiſtinorū. Dixitqꝫ ſaul ad dauid. Induabꝰ rebꝰ gener meꝰ erꝭ hodie. Et mādauitſaul ẜuis ſuiſ. Loqͥmini ad dauid clā me dicētes. Ecce places regi: ⁊ oēs ẜui eiꝰ diligūt te.Nūc ergo eſto gener regis. Et locuti ſunt ſerui ſaul in auribꝰ dauid om̄ia ꝟba hec. Et aitdauid. Num parū videt̉ vobis generū eſſe regis. Ego aūt ſum vir pauꝑ ⁊ tenuis. Et renūciauer̄t ſerui ſaul: dicētes. Huiuſcemodi verba locutꝰ ē dauid. Dixit aūt ſaul. Sic loqͥmiui ad dauid. Nō habet rex ſponſalia neceſſe.niſi tm̄ centū p̄putia philiſtinorū: vt fiat vltōde inimicis regis: Porro ſaul cogitabat dauid tradere in manus philiſtinorū. Cunqꝫ renunciaſſent ſerui eiꝰ dauid vba que dixeratſaul: placuit ẜmo in oculis dauid vt fieret gener regis. Et poſt paucos dies ſurgēs dauidabijt in accharon cū viris qui ſub eo erant etꝑcuſſit ex philiſtijm ducētos viros: ⁊ attulitpputia eoꝝ ⁊ annūciauit ea regi vt eēt genereius. Dedit itaqꝫ ſaul ei michol filiā ſuā vxorem. Et vidit ſaul: ⁊ intellexit ꝙ dn̄s eſſet cuꝫdauid. Michol aūt filia ſaul diligebat eumEt ſaul magis cepit timere dauid. Factuſqꝫeſt ſaul inimicꝰ dauid cūctis diebꝰ. Et egreſſi ſunt principes philiſtinorū. A pͥncipio aūtegreſſiōis eoꝝ: prudētiꝰ ſe gerebat dauid qͣꝫomnes viri ſaul: et celebre factum eſt nomeneius nimis.XIXOcutꝰ ē aūt ſaul ad ionathan filiū ſuum ⁊ ad om̄es ẜuos ſuos vt occiderēt dauid. Porro ionathas filiꝰ ſauldiligebat dauid valde. Et īdicauit ionathasdauid dicēs. Querit ſaul pat̓ meꝰ occidere teQuapropt̓ obẜua te queſo mane ⁊ manebisclam ⁊ abſconderis. Ego aūt egrediēs ſtaboiuxta pr̄em meum in agro vbicunqꝫ fuerit: etego loqͣr de te ad pr̄em meū: ⁊ qd̓cūqꝫ videronūciabo tibi. Locutꝰ ē ergo ionathas de dauid bona ad ſaul patrē ſuū. Dixitqꝫ ad eum.Ne pecces rex in ſeruū tuū dauid: qꝛ nō peccauit tibi: ⁊ oꝑa eiꝰ bona ſunt tibi valde ⁊ poſuit aīam ſuā in manu tua ⁊ ꝑcuſſit philiſteū:⁊ fecit dn̄s ſalutē magnā vniuerſo iſraeli. Uidiſti ⁊ letatꝰ es. Quare ergo peccas ī ſanguine innoxio int̓ficiens dauid qͥ eſt abſqꝫ culpaQd̓ cū audiſſet ſaul: placatꝰ voce ionathe iurauit. Uiuit dn̄s: qꝛ nō occidet̉. Vocauit itaqꝫ ionathas dauid: ⁊ indicauit ei om̄ia ꝟbahec. Et introduxit iouathas dauid ad ſaul:⁊ fuit an̄ eū ſic̄ erat heri ⁊ nudiuſtertiꝰ. Motum ē aūt rurſum bellū: ⁊ egreſſus dauid pugnauit adu̓ſum philiſtijm: ꝑcuſſitqꝫ eos plaga magna: ⁊ fugerūt a facie eiꝰ. Et factus eſtſpūs dn̄i malꝰ in ſaul. Sedebat aūt in domoſua: ⁊ tenebat lanceā. Porro dauid pſallebatin manu ſua. Riſuſqꝫ ē ſaul cōfigere dauid lācea ī pariete. Et declinauit dauid a facie ſaulLancea autē caſſo vulnere ꝑlata ē in pariete⁊ dauid fugit: ⁊ ſaluatꝰ eſt nocte illa. Miſitgͦ ſaul ſatellites ſuos nocte in domū dauid vtcuſtodirēt eū ⁊ int̓ficeret̉ mane. Qd̓ cū annūciaſſet dauid michol vxor ſua dicēs. Niſi ſaluaueris te nocte hac cras morieris: depoſuiteum ꝑ feneſtrā. Porro ille abijt: ⁊ aufugit: atqꝫ ſaluatꝰ ē. Tulit aūt michol ſtatuā: ⁊ poſuit eā ſuꝑ lectū: ⁊ pellem piloſam caprarū: poſuit ad caput eiꝰ: ⁊ oꝑuit eā veſtimētis. Miſit aūt ſaul apparitores qͥ raperēt dauid: ⁊ reſponſum eſt ꝙ egrotaret. Rurſūqꝫ miſit ſaulnūcios vt viderēt dauid dicēs. Afferte eumad me in lecto vt occidat̉. Cūqꝫ veniſſent nūcij inuētū ē ſimulacrū ſuꝑ lectū ⁊ pellis caprarū ad caput eiꝰ Dixitqꝫ ſaul ad michol. Quare ſic illuſiſti mihi ⁊ dimiſiſti inimicū meū vtfugeret: Et rn̄dit michol ad ſaul. Qꝛ ipſe locutꝰ ē mihi dicēs Dimitte me alioqͥn int̓ficiāte. Dauid aūt fugiēs ſaluatus ē. Et venit adm 3