hūc: et tulerit opprobriū de iſrl̓: Quis ē em̄ h̓philiſteꝰ incircūciſus qͥ exprobrauit aciē deiviuētis? Referebat aūt ei ppl̓s eūdē ẜmonēdicēs. Hec dabunt̉ viro qͥ ꝑcuſſerit euꝫ. Qd̓cū audiſſet heliab frat̓ eiꝰ maior loquente eocum alijs: iratus eſt ꝯtra dauid: ⁊ ait. Quareveniſti ⁊ quare dereliquiſti pauculaſ oues illas in deſerto: Ego noui ſuꝑbiā tuā ⁊ nequitiam cordis tui: quia vt videres p̄liū deſcendiſti. Et dixit dauid. Quid feci? Nunqͥd nōverbū ē? Et declinauit paululū ab eo ad aliūDixitqꝫ eundē ẜmonē. Et rn̄dit ei ppl̓us verbum ſicut priꝰ. Audita ſūt aūt ꝟba q̄ locutꝰ ēdauid: ⁊ annūciata in cōſpectu ſaul. Ad quēcū fuiſſet adductꝰ: locutꝰ ē ei. Nō cōcidat corcuiuſqͣꝫ in eo. Ego ſeruus tuꝰ vadā ⁊ pugnabo aduerſus philiſteū. Et ait ſaul ad dauid.Nō vales reſiſtere philiſteo iſti: nec pugnare adu̓ſus eū: quia pueres. Hic aūt vir bellator eſt ab adoleſcentia ſua. Dixitqꝫ dauid adſaul. Paſcebat ſeruꝰ tuꝰ pr̄is ſui gregē: ⁊ veniebat leo vl̓ vrſus tollebatqꝫ arietem de medio gregis: ⁊ ꝑſequebar eos ⁊ ꝑcutiebā eruebamqꝫ de ore eorū. Et illi ꝯſurgebāt adu̓ſumme: ⁊ apprehendebam mentū eorum ⁊ ſuffocabam int̓ficiebāqꝫ eos. Nā ⁊ leonē ⁊ vrſuꝫ interfeci ego ſeruꝰ tuꝰ. Erit igit̉ ⁊ philiſteꝰ hicincircūciſus quaſi vnꝰ ex eis. Nūc vadam etauferā opprobriū ppl̓i Qm̄ qͥs eſt iſte philiſteus incircūciſus: qͥ auſus ē maledicere exercitui dei viuētis? Et ait dauid. Dn̄s qͥ eripuitme de manu leonis ⁊ de manu vrſi: ip̄e me liberabit de manu philiſtei huiꝰ. Dixit autemſaul ad dauid. Uade: ⁊ dn̄s tecū ſit. Et induit ſaul dauid veſtimētis ſuis. ⁊ īpoſuit galeāereā ſuꝑ caput eiꝰ. ⁊ veſtiuit eū lorica. Accinctus gͦ dauid gladio eius ſuꝑ veſtē ſuā: cepittemptare ſi armatꝰ poſſet incedere. Nō enimhabebat cōſuetudinē. Dixitqꝫ dauid ad ſaulNō poſſum ſic incedere. quia nō vſuꝫ habeoEt depoſuit ea. Et tulit baculuꝫ ſuū quē ſemper habebat in manibꝰ. ⁊ elegit ſibi qͥnqꝫ limpidiſſimos lapides de torrēte ⁊ miſit eos ī peram paſtoralē quā habebat ſecū. ⁊ fundā manū tulit: ⁊ ꝓceſſit adu̓ſum philiſteū. Ibat autem philiſteus incedēs ⁊ appropinquās aduerſum dauid. ⁊ armiger eiꝰ an̄ eū. Cūqꝫ īſpexiſſet eū philiſteus ⁊ vidiſſet dauid. deſpexiteū. Erat āt adoleſcēs rufus ⁊ pulcer aſpectuEt dixit philiſteꝰ ad dauid. Nūquid ego canis ſum ꝙ tu venis ad me cū baculo: Et maledixit philiſteus dauid in dijs ſuis. Dixitqꝫad dd̓. Ueni ad me. ⁊ dabo carnes tuas volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs terre. Dixit auteꝫ dauidad philiſteū. Tu venis ad me cū gladio ⁊ haſta ⁊ clypeo: ego aūt vēio ad te in noīe domi-Regumni exertituū dei agminū iſrl̓ quibꝰ ex ꝓbraſtihodie: ⁊ dabit te dn̄s in manu mea ⁊ ꝑcutiaꝫte: ⁊ auferā caput tuū a te. Et dabo cad aueracaſtrorū philiſtijm hodie volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs terre. vt ſciat oīs terra. qꝛ ē dn̄s deus iniſrl̓: ⁊ nouerit vniu̓ſa eccleſia hec qꝛ nō in gladio nec in haſta ſaluat dn̄s. Ipſiꝰ em̄ ē bellū⁊ tradet vos in manꝰ nr̄as. Cū ergo ſurrexiſſet philiſteus ⁊ veniret ⁊ appropinquaret cōtra dauid: feſtinauit dauid ⁊ occurrit ad pugnam ex aduerſo philiſtei. Et miſit manū ſuam in perā: tulitqꝫ vnuꝫ lapidē ⁊ funda iecit:⁊ circumducēs percuſſit eum in fronte. Et infixus eſt lapis in fronte eius. ⁊ cecidit in faciem̄ ſuam ſuper terrā. Preualuitqꝫ dauid aduerſum philiſteū in funda ⁊ lapide. ꝑcuſſūqꝫphiliſteū int̓fecit. Cūqꝫ gladiū nō haberet inmanu dauid cucurrit ⁊ ſtetit ſuꝑ philiſteum⁊ tulit gladiū eius ⁊ eduxit eū de vagina ſua⁊ int̓fecit eū p̄ciditqꝫ caput eiꝰ. Uidētes aūtphiliſtijm ꝙ mortuꝰ eēt fortiſſimꝰ eorū fugerunt. Et cōſurgētes filij iſrl̓ ⁊ iuda vociferatiſunt. ⁊ ꝑſecuti ſunt philiſteos vſqꝫ duꝫ venirent in vallē ⁊ vſqꝫ ad portas accharon. Ceciderūtqꝫ vulnerati de philiſtijm in via ſariꝫ⁊ vſqꝫ ad geth. ⁊ vſqꝫ accharon. Et reuertentes filij iſrael: poſtqͣꝫ ꝑſecuti ſunt philiſteosinuaſerūt caſtra eorū. Aſſumēs aūt dauid caput philiſtei: attulit illud in hieruſalē. armaꝟo eius poſuit in tabernaculo ſuo. Eo auteꝫtemꝑe quo viderat faul dauid egredientē cotra philiſteū. ait ad abner principem militie.De qua ſtirpe deſcēdit hic adoleſcēs. Dixit/qꝫ abner. Uiuit aīa tua rex: ſi noui? Et ait rexInterroga tu cuiꝰ filiꝰ ſit iſte puer. Cunqꝫ regreſſus eēt dauid ꝑcuſſo philiſteo. tulit eumabner ⁊ introduxit corā ſaule. caput philiſteihabentē in manu ſua. Et ait ad eū ſaul De qͣꝓgenie es o adoleſcēs? Dixitqꝫ dauid. Filiꝰẜui tui iſai bethleemite ego ſum.XVIIIeionathe ꝯglutinata ē aīe dauid ⁊ dileT factū ē cū cōpleſſet loqͥ ad ſaul. aīaAxit eū ionathas qͣſi aīam ſuā Tulitqꝫeum ſaul in die illa. ⁊ nō cōceſſit ei vt reuerteret̉ in domū pr̄is ſui. Inierūt aūt dauid ⁊ ionathas fedus. Diligebat em̄ eū quaſi animāſuā. Nā expoliauit ſe ionathas tunica qͣ eratindutus ⁊ dedit eā dauid ⁊ reliqͣ veſtimentaſua vſqꝫ ad gladiū ⁊ arcū ſuuꝫ. ⁊ vſqꝫ ad baltheū. Egrediebat̉ quoqꝫ dauid. ad oīa q̄cunqꝫ miſiſſet eum ſaul. ⁊ prudent̓ ſe agebat. Poſuitqꝫ eū ſaul ſuꝑ viros belli. et acceptꝰ erat īoculis vniuerſi ppl̓i: maxime in cōſpectu famulorū ſaul. Porro cū reu̓teret̉ ꝑcuſſo philiſteo dauid. ⁊ ferret caput eiꝰ in hierl̓m. egreſſe ſunt mulieres de vniuerſis vrbibus iſrael