Dixit dn̄s ad ſamuelem. Ne reſpicias vultum eiꝰ: neqꝫ altitudinē ſtature eiꝰ: qm̄ abiecieū nec iuxta intuitū hoīs ego iudico. Hō em̄videt ea q̄ parēt: dn̄s aūt intuet̉ cor. Et vocauit iſai aminadab ⁊ adduxit eū corā ſamueleQui dixit. Nec hūc elegit dn̄s. Adduxit aūtiſai ſamma de qͦ ait. Etiā hūc non elegit dn̄s.Adduxit itaqꝫ iſai ſeptē filios ſuos coram ſamuel. Et ait ſamuel ad iſai. Nō elegit dn̄s exiſtis. Dixitqꝫ ſamuel ad iſai. Nūquid iaꝫ cōpleti ſunt filij? Qui reſpōdit. Adhuc reliquuſeſt ꝑuulꝰ: et paſcit oues. Et ait ſamuel ad iſaiMitte ⁊ adduc eū Nec em̄ diſcūbemꝰ pͥuſqͣꝫhuc ille veniat. Miſit gͦ ⁊ adduxit eū. Erataūt ruſus ⁊ pulcer aſpectu: decoraqꝫ facie Etait dn̄s. Surge ⁊ vnge eū. Ip̄e eſt em̄. Tulitgͦ ſamuel cornu olei: ⁊ vnxit eū in medio fratrū eiꝰ. Et directꝰ ē ſpūs dn̄i a die illa ī dauid⁊ deinceps. Surgēſqꝫ ſamuel abijt in ramatha. Spūs autē dn̄i receſſit a ſaul: ⁊ exagitabat eū ſpūs nequā a dn̄o. Dixerūtqꝫ ẜui ſaulad eū. Ecce ſpūs dn̄i malus exagitat te. Iubeat dn̄s noſter rex: ⁊ ſerui tui qͥ corā te ſuntquerēt hoīem ſcientē pſallere cithara vt quādo arripuerit te ſpūs dn̄i malꝰ: pſallat manuſua et leuius feras. Et ait ſaul ad ſeruos ſuosProuidete ergo mihi aliquē bn̄ pſallentem.⁊ adducite eū ad me. Et rn̄dēs vnꝰ de pueriſait. Ecce vidi filiū iſai bethleemiten ſcientempſallere et fortiſſimū robore: ⁊ virū bellicoſuꝫ⁊ prudentē in ꝟbis ⁊ virū pulcrū: ⁊ ē dn̄s cūeo. Miſit gͦ ſaul nūcios ad iſai dicēs Mittead me dauid filiū tuuꝫ qͥ eſt in paſcuis. Tulititaqꝫ iſai aſinū plenū panibꝰ ⁊ lagenā vini: ethedū de capris vnū: ⁊ miſit ꝑ manum dauidfilij ſui ſauli. Et venit dauid ad ſaul: et ſtetitcorā eo. At ille dilexit eū nimis: ⁊ factꝰ ē eiusarmiger. Miſitqꝫ ſaul ad iſai dicēs. Stet dauid in cōſpectu meo. Inuenit em̄ gratiā ī oculis meis. Igit̉ qn̄cūqꝫ ſpūs dn̄i malꝰ arripiebat ſaul: dauid tollebat citharā et ꝑcutiebatmanu ſua: ⁊ refocillabat̉ ſaul ⁊ leuiꝰ habebatRecedebat em̄ ab eo ſpūs malus. XVIIOngregātes aūt philiſtijm agminac ſua in p̄liū: cōuenerūt in ſochot iude⁊ caſtrametati ſūt inter ſochot et azecha ī finibꝰ domin Porro ſaul ⁊ filij iſrl̓ ꝯgregati venerūt in valle therebinthi: ⁊ direxer̄taciē ad pugnādum ꝯtra philiſtijm. Et philiſtijm ſtabāt ſuꝑ mōtē ex ꝑte hac: ⁊ iſrl̓ ſtabatſupra mōtē ex altera ꝑte: valliſqꝫ erat int̓ eosEt egreſſus ē vir ſpuriꝰ de caſtris philiſtinorum noīe goliath de geth. altitudinis ſex cubitorū ⁊ palmo: ⁊ caſſis erea ſuꝑ caput eius.⁊ lorica hamata induebat̉. Porro pōdus lorice eius qͥnqꝫ milia ſicloꝝ eris erat. ⁊ ocreasereas habebat in cruribꝰ: ⁊ clypeꝰ ereus tegebat humeros eiꝰ. Haſtile aūt haſte eiꝰ erat qͣiliciatoriū texentiū. Ip̄m aūt ferrū haſte eiusſexcētos ſiclos habebat ferri. Et armiger eiꝰan̄cedebat eū. Stāſqꝫ clamabat adu̓ſum phalangas iſrl̓: et dicebat eis. Quare veniſtis parati ad preliū? Nūquid ego nō ſum philiſteus ⁊ vos ſerui ſaul? Eligite ex vob̓ virū ⁊ deſcendat ad ſingulare certamen. Si qͥuerit pugnare mecū ⁊ ꝑcuſſerit me: erimus vobis ſerui. Si aūt ego p̄ualuero ⁊ ꝑcuſſero eum: vosſerui eritis et ſeruietis nobis. Et aiebat philiſteus. Ego exprobraui agminibꝰ iſrl̓ hodie:Date mihi virū ⁊ ineat mecum ſingulare certamen. Audiens aūt ſaul ⁊ oēs iſraelite ẜmones philiſtei huiuſcemodi: ſtupebāt ⁊ metuebant nimis. Dauid autē erat filiꝰ viri effrateide quo ſupra dictū ē: de bethleē iuda: cui nomen erat iſai: qͥ habebat octo filios: ⁊ erat virin diebꝰ ſaul ſenex ⁊ grādeuꝰ int̓ viros. Abierunt aūt tres filij eius maiores poſt ſaul in p̄liū. Et noīa triū filiorū eiꝰ qͥ ꝑrexerūt ad bellum: heliab pͥmogenitꝰ ⁊ ſcd̓s aminadab: tertius quoqꝫ ſamma. Dauid aūt erat minimꝰ.Tribꝰ ergo maioribꝰ ſecutis ſaulem: abijt dauid ⁊ reuerſus ē a ſaul vt paſceret gregeꝫ patris ſui in bethleē. Procedebat ꝟo philiſteꝰmane ⁊ veſꝑe ⁊ ſtabat quadraginta diebus.Dixit aūt iſai ad dauid filiū ſuū Accipe frībꝰtuis ephi polente ⁊ decē panes iſtos: ⁊ currein caſtra ad fratres tuos: ⁊ decē formellas caſei: has deferes ad tribunū. Et fratres tuosviſitabis: ſi recte agant ⁊ cum qͥbus ordinatiſunt diſce. Saul aūt ⁊ illi ⁊ oēs filij iſrl̓ in valle therebinthi pugnabāt aduerſū philiſtijm.Surrexit itaqꝫ dauid mane: ⁊ commendauitgregē cuſtodi: ⁊ onuſtꝰ abijt ſicut p̄ceperat eiiſai. Et venit ad locū magala ⁊ ad exercitumqui egreſſus ad pugnā: vociferatꝰ erat in certamine. Direxerat em̄ aciē iſrl̓ ſꝫ ⁊ philiſtijmex aduerſo fuerant p̄parati. Dereliquens ergo dauid vaſa que attulerat ſub manu cuſtodis ad ſarcinas: cucurit ad locuꝫ certaminis⁊ interrogabat ſi om̄ia recte agerent̉ erga fratres ſuos. Cūqꝫ adhuc ille loq̄ret̉ eis apparuit vir ille ſpuriꝰ aſcendens goliath noīe philiſteus de geth de caſtris philiſtinorū. Et loquēte eo hec eadē ꝟba: audiuit dauid. Oēsaūt iſraelite cū vidiſſent virū fugierūt a facieeiꝰ timētes eū valde Et dixit vnuſquiſpiā deiſrl̓. Nū vidiſti viꝝ hūc qͥ aſcēdit? Ad exprobrandū em̄ iſrael aſcēdit. Uirū ergo qͥ ꝑcuſſerit eū: ditabit rex diuitijs magnis: ⁊ filiā ſuaꝫdabit ei: ⁊ domū pr̄is eiꝰ faciet abſqꝫ tributoin iſrl̓. Et ait dauid ad viros qͥ ſtabāt ſecū dicens. Quid dabit̉ viro qͥ ꝑcuſſerit philiſteūm 2