mini. Si peccauerit vir in virū: placari eī poteſt deꝰ ſi aūt in deū peccauerit vir qͥs orabitꝓ eo? Et nō audierūt vocē pr̄is ſui: quia voluit dn̄s occidere eos. Puer aūt ſamuel proficiebat atqꝫ creſcebat: ⁊ placebat tā deo qͣꝫ hominibꝰ. Uenit aūt vir dei ad heli ⁊ ait ad eūhec dic̄ dn̄s Nūqͥd n̄ aꝑte reuelatꝰ ſū domuipr̄is tui cū eēt in egypto in domo pharaonisEt elegi eū ex om̄ibꝰ tribubꝰ iſrael: mihi in ſacerdotē vt aſcēderet ad altare meū: et adoleret mihi incenſum: ⁊ portaret ephot corā me⁊ dedi domui pr̄is tui oīa de ſacrificijs filioꝝiſrl̓. Quare calce abijcitis victimā meā ⁊ munera mea que p̄cepi vt offerent̉ in tēplo ⁊ magis honoraſti filios tuos qͣꝫ me: vt comederetis pͥmitias oīs ſairificij iſrl̓ ppl̓i mei. Propterea ait dn̄s depiſrl̓. Loquēs locutꝰ ſuꝫ vt domus tua ⁊ domꝰ pr̄is tui miniſtraret in ꝯſpectu meo vſqꝫ in ſempiternū. Nūc aūt dic̄ dominꝰ. Abſit hoc a me. Sed qͥcūqꝫ honorificauerit me glorificabo euꝫ: qͥ aūt cōtemnunt meerūt ignobiles. Ecce dies veniūt ⁊ p̄cidā brachium tuū: ⁊ brachiū domꝰ pr̄is tui: vt nō ſitſenex in domo tua. Et videbis emulū tuū intemplo in vniu̓ſis ꝓſperꝭ iſrl̓: ⁊ nō erit ſenex īdomo tua oībus diebꝰ. Uerū tn̄ nō auferā pęnitus virū ex te ab altari meo: ſed vt deficiātocl̓i tui: ⁊ tabeſcat anima tua ⁊ ꝑs magna domus tue moriet̉ cū ad virilem etateꝫ venerit.Hoc aūt erit tibi ſignū qd̓ venturū ē duobꝰ filijs tuis ofni ⁊ phinees. In die vno morient̉ambo. Et ſucitabo mihi ſacerdotē fidelē quiiuxta cor meū ⁊ aīam meā faciet et edificaboei domū fidelē: ⁊ ambulabit corā chriſto meocūctis diebꝰ. Futurū ē aūt vt qͥcūqꝫ remanſerit in domo tua: veniat vt oret̉ ꝓ eo: ⁊ offeratnūmū argēteū ⁊ tortā panis dicatqꝫ. Dimitte me obſecro ad vnā ꝑtē ſacerdotalem vt comedam buccellā pais.Uer aūt ſamuel miniſtrabat dn̄o co¶p Pram heli: ⁊ ẜmo dn̄i erat p̄cioſus Indiebꝰ illis nō erat viſio māifeſta. Factū ē ergo in die qͣdā heli iacebat ī lectulo ſuo⁊ oculi eiꝰ caligauerāt: nec poterat videre lucernā dei anteqͣꝫ extingueret̉. Samuel auteꝫdormiebat in tēplo dn̄i vbi erat arca dei. Etvocauit dn̄s ſamuel. Qui rn̄dens ait. Ecceego Et cucurrit ad heli ⁊ dixit. Ecce ego Uocaſti em̄ me. Qui dixit. Nō vocaui te fili. Reuertere ⁊ dormi. Et abijt ⁊ dormiuit. Et adiecit dn̄s rurſum vocare ſamuel. Cōſurgenſqꝫſamuel abijt ad heli ⁊ dixit. Ecce ego: qꝛ vocaſti me. Qui rn̄dit Nō vocaui te fili mi. Reuertere ⁊ dormi. Porro ſamuel necdum ſciebat dn̄m: nec reuelatus fuerat ei ẜmo dn̄i. Etadiecit dn̄s: ⁊ vocauit adhuc ſamuel tertio.Qui cōſurgens abijt ad heli: ⁊ ait. Ecce egoquia vocaſti me. Intellexit ergo heli: qꝛ dominus vocaret puerū: ⁊ ait ad ſamuel. Uade⁊ dormi: ⁊ ſi deīceps vocauerit te dices. Loquere dn̄e: quia audit ſeruus tuus. Abijt ergo ſamuel ⁊ dormiuit in loco ſuo. Et vēit dominus ⁊ ſtetit ⁊ vocauit ſicut vocauerat ſecūdo. Samuel ſamuel. Et ait ſamuel. Loqueredn̄e: quia audit ſeruꝰ tuus. Et dixit dominꝰad ſamuel. Ecce ego facio verbū in iſrael: qd̓quicunqꝫ audierit: tinnient ambe aures eiusIn die illa ſuſcitabo aduerſum heli omnia q̄locutꝰ ſum ſuꝑ domū eius. Incipiā ⁊ cōplebo. Predixi em̄ ei ꝙ iudicaturꝰ eēm domumeius in eternū ꝓpter iniquitatem: eo ꝙ nouerat indigne agere filios ſuos: ⁊ non corripuerit eos. Idcirco iuraui domui heli ꝙ nō exeipiet̉ iniquitas domꝰ eiꝰ victimis ⁊ muneribꝰvſqꝫ in et̓nū. Dormiuit aūt ſamuel vſqꝫ mane: aꝑuitqꝫ oſtia domus dn̄i. Et ſamuel timebat indicare viſionē heli. Vocauit ergo heliſamuelē: ⁊ dixit. Samuel fili mi. Qui reſpondens ait. Preſto ſum. Et interrogauit eum.Quis ē ſermo quē locutus ē dn̄s ad te: Orote ne celauerꝭ me. Hec faciat tibi deꝰ ⁊ hec addat: ſi abſcōderis a me ſermonē ex om̄ibꝰ verbis que dicta ſunt tibi. Indicauit itaqꝫ ei ſamuel vniuerſos ẜmones: ⁊ nō abſcōdit ab eoEt ille rn̄dit Dn̄s eſt. Quod bonū eſt in oculis ſuis faciat. Creuit aūt ſamuel: ⁊ dn̄s eratcū eo: ⁊ nō cecidit ex om̄ibꝰ ꝟbis eiꝰ in terrā:Et cognouit vniu̓ſus iſrl̓a dan vſqꝫ berſabeeꝙ fidelis ſamuel propheta eſſet dn̄i. Et addidit dominꝰ vt appareret in ſylo: quoniā reuelatus fuerat dominꝰ ſamueli in ſylo iuxta verbum domini. Et euenit ſermo ſamuelis vniuerſo iſraeli.T factum eſt in diebus illis: cōuenee I runt philiſtijm in pugnam. Egreſſuſeſt nāqꝫ iſrael obuiam philiſtijm in jlium: ⁊ caſtrametatus eſt iuxta lapidē adiutorij. Porro philiſtijm venerunt in affec. ⁊ inſtruxerūt aciem ꝯtra iſrael. Inito autē certamine terga ꝟtit iſrl̓ philiſteis: ⁊ ceſa ſūt ī illocertamine paſſim ꝑ agros qͣſi qͣtuor milia virorum. Et reuerſus eſt populꝰ ad caſtra. Dixeruntqꝫ maiores natu de iſrael. Quare ꝑcuſſit nos dn̄s hodie coram philiſtijm: Afferamus ad nos de ſylo arcā federis dn̄i: ⁊ veniat in mediū noſtri vt ſaluet nos de manu inimicorū noſtrorū. Miſit ergo ppl̓us in ſylo ettulerūt inde arcā federis dn̄i exercituū ſedentis ſuꝑ cherubin. Erātqꝫ duo filij heli cuꝫ arca federis dn̄i ofni ⁊ phinees. Cunqꝫ veniſſetarca federꝭ dn̄i in caſtra vociferatꝰ ē oīs iſrael clamore grādi ⁊ ꝑſonuit t̓ra. Et audierunt