philiſtijm vocē clamoris: dixerūtqꝫ Que nāeſt hec vox clamoris magni in caſtrꝭ hebreoꝝEt cognouerūt ꝙ arca dn̄i veniſſet in caſtra.Timuerūt philiſtijm dicētes. Uenit deus incaſtra. Et īgemuerūt dicētes Ue nobis. Nōem̄ fuit tanta exultatio heri et nudiuſtertius.Ue nobis. Quis nos ſaluabit de manu deorum ſublimiū iſtorū: Hi ſunt dij: qͥ ꝑcuſſerūtegyptū om̄i plaga in deſerto. Cōfortamini eteſtote viri philiſtijm: ne ſeruiatis hebreis ſicut ⁊ illi ſeruierūt nobis. Cōfortamini ⁊ bellate. Pugnauerūt ergo philiſtijm ⁊ ceſus eſtiſrael ⁊ fugit vnuſquiſqꝫ in tabernaculū ſuū.Et facta ē plaga magna nimis ⁊ ceciderūt deiſrl̓ triginta milia peditū: et arca dei capta eſtDuo quoqꝫ filij heli mortui ſunt ofni et phinees. Currēs aūt vir de beniamin ex acie venit in ſylo in die illa: ſciſſa veſte et conſperſuspuluere caput. Cunqꝫ ille veniſſet heli ſedebat ſuꝑ ſellā contra viā ſpectans. Erat auteꝫcor eius pauēs ꝓ arca dn̄i. Uir aūt ille poſtqͣꝫ ingreſſus eſt nunciauit vrbi ⁊ vlulauit omnis ciuitas. Et audiuit heli ſonitū clamoris:dixitqꝫ Quis eſt hic ſonitꝰ tumultus huius?At ille feſtinauit ⁊ venit: ⁊ nūciauit heli. Heli aūt erat nonaginta ⁊ octo annoruꝫ: ⁊ oculieiꝰ caligauerāt et videre nō poterat. Et dixitad heli. Ego ſum qui veni de prelio: et ego qͥde acie fugi hodie. Cui ille ait. Quid actumeſt fili mi? Reſpondēs aūt ille qͥ nūciabat: fugit inquit iſrael coram philiſtijm: ⁊ ruina magna facta ē in ppl̓o. Inſuꝑ ⁊ duo filij tui mortui ſunt ofni ⁊ phinees ⁊ arca dei capta ē. Cūqꝫ ille nominaſſet arcā dei: cecidit de ſella retrorſum iuxta oſt iū: et fractis ceruicibꝰ mortuus ē. Senex em̄ erat vir ⁊ grādeuus: ⁊ ip̄eiudicauit iſrael quadragīta annis. Nurꝰ aūteiꝰ vxor phinees: pregnas erat vicinaqꝫ ꝑtuiEt audito nūcio ꝙ capta eēt arca dei: ⁊ mortuꝰ eēt ſocer ſuꝰ ⁊ vir ſuꝰ: ī curuauit ſe ⁊ peꝑitIrruerāt em̄ in eā dolores ſubiti. In ip̄o aūtmomēto mortis eiꝰ dixerunt ei qͥ ſtabat circaeam. Ne timeas: quia filiū peꝑiſti. Que nonreſpondit eis neqꝫ animaduertit. Et vocauitpuerū icaboth dicēs. Trāſlata eſt gloria dn̄idei iſrl̓: quia capta ē arca d̓i. Et ꝓ ſocero ſuo⁊ ꝓ viro ſuo ait. Tranſlata ē gl̓ia ab iſrl̓ eo ꝙcapta eſſet arca dei.Hiliſtijm aūt tulerūt arcā dei ⁊ aſporOtauerūt eam a lapide adiutorij ī azotum Tulerūtqꝫ philiſtijm arcam dei⁊ intulerūt eam in templū dagon: ⁊ ſtatuerūteā iuxta dagon. Cunqꝫ ſurrexiſſent diluculoazotij altera die? ecce dagon iacebat pronusin terra ante arcā dn̄i. Et tulerūt dagon ⁊ reſtituerūt eum in locū ſuum. Rurſumqꝫ maneRegumdie altera cōſurgētes inuenerūt dagon iacentem ſuꝑ faciem ſuā in terra corā arca dn̄i. Caput aūt dagon ⁊ due palme manuū eiꝰ abſciſe erāt ſuꝑ limē: porro dagon ſolꝰ trūcꝰ remāſerat in loco ſuo. Propter hāc cām nō calcātſacerdotes dagon: ⁊ om̄es qͥ ingrediunt̉ templum eiꝰ ſuꝑ limē dagon in azoto vſqꝫ in hodiernū diē. Aggrauata ē aūt manꝰ dn̄i ſuperazotios ⁊ demolitꝰ ē eos. Et ꝑcuſſit in ſecretiori ꝑte natium azotū ⁊ fines eiꝰ. Et ebullierunt ville ⁊ agri in medio regionis illiꝰ: ⁊ nati ſunt mures: ⁊ facta ē cōfuſio mortis magnein ciuitate. Videntes aūt viri azotij huiuſcemodi plagā dixerūt. Nō maneat arca dei iſrl̓apud nos: qm̄ dura ē manꝰ eius ſuꝑ nos: ⁊ ſuper dagon deū noſtrū. Et mittētes cōgregauerūt om̄es ſatrapas philiſtinorū ad ſe ⁊ dixerūt. Quid faciemꝰ de arca dei iſrl̓? Reſponderūtqꝫ gethei. Circūducat̉ arca dei iſrl̓. Etcircūduxerunt arcā dei iſrael. Illis aūt circūducētibꝰ eā fiebat manꝰ dn̄i ſuꝑ ſingulas ciuitates interfectionis magne nimis: ⁊ ꝑcutiebat viros vniuſcuiuſqꝫ vrbis a ꝑuo vſqꝫ admaiorē: ⁊ computreſcebāt prominentes extales eorū. Inieruntqꝫ gethei cōſiliū: ⁊ fecerūtſibi ſedes pelliceas. Miſerūt gͦ arcā dn̄i ī accharon. Lūqꝫ veniſſet arca dn̄i dei in accharon: exclamauerūt acchoronite dicētes. Adduxerunt ad nos arcā dei iſrl̓ vt int̓fieiat nos⁊ ppl̓m nr̄m. Miſerūt itaqꝫ ⁊ cōgregauerūtoēs ſatrapas philiſtinorū. Qui dixerūt. Dimittite arcā dei iſrl̓: ⁊ reu̓tat̉ ī locū ſuū vt nō īterficiat nos cum ppl̓o nr̄o. Fiebat em̄ pauormortꝭ in ſingulis vrbibꝰ ⁊ gͣuiſſima valde manus dn̄i dei. Uiri qͦꝫ qͥ mortui nō fuerāt ꝑcutiebant̉ in ſecretiori ꝑte natium: ⁊ aſcēdebatvlulatꝰ vniuſcuiuſqꝫ ciuitatis in celū. VIUit ergo arca dn̄i in regione philiſtinorū ſeptē mēſibꝰ. Et poſt hec vocaluerūt philiſtijm ſacerdotes ⁊ diuīosdicētes Qui faciemus de arca dei? Indicate nobiſ: quō remittamus eā in locū ſuū. Quidixer̄t. Si remittitꝭ arcā dei iſrl̓: nolite dimittere eā vacuā: ſed qd̓ debetis ei reddite ꝓ peccato: ⁊ tūc curabimini ⁊ ſcietꝭ qͣre nō recedatmanꝰ eiꝰ a vob̓. Qui dixer̄t. Quid ē qd̓ ꝓ delicto reddere debeamꝰ ei? Rn̄derūtqꝫ illi. Iuxta nūerū ꝓuinciarū philiſtinorū qͥnqꝫ ānosaureos facietis: ⁊ qͥnqꝫ mures aureos: quiaplaga vna fuit oībꝰ vob̓ ⁊ ſatrapis vr̄is. Facietiſqꝫ ſimilitudines anorū vr̄orū: ⁊ ſimilitudines muriū qͥ demoliti ſunt terrā: ⁊ dabitisd̓o iſrl̓ gloriā: ſi forte releuet manū ſuā a vob̓⁊ a dijs vr̄is ⁊ a t̓ra vr̄a. Quare gͣuatꝭ cordavr̄a ſic̄ aggrauauit egyptꝰ ⁊ pharao cor ſuū:Nōne poſtqͣꝫ ꝑcuſſus ē tūc dimiſit eoſ ⁊ abie