ego melior tibi ſum qͣꝫ decē filij: Surrexit autem anna poſtqͣꝫ comederat et biberat in ſyloEt heli ſacerdote ſedēte ſuꝑ ſellā ante poſtesdomꝰ dn̄i cū eſſet anna amaro aīo: orauit addn̄m flens largiter: ⁊ votū vouit dicēs. Dn̄eexercituū ſi reſpiciēs videris afflictionem famule tue: ⁊ recordatꝰ mei fueris: nec oblitꝰ ancille tue: dederiſqꝫ ſerue tue ſexum virilē: dabo eū dn̄o oībꝰ diebꝰ vite eiꝰ: et nouacula nōaſcēdet ſuꝑ caput eiꝰ. Factū ē aūt cū illa multiplicaret p̄ces coram dn̄o vt heli obſeruaretos eiꝰ. Porro anna loquebat̉ in corde ſuo: tātūqꝫ labia eiꝰ mouebāt̉: ⁊ vox penitꝰ nō audiebat̉. Eſtimauit ergo eam heli temulentā: dixitqꝫ ei. Uſqꝫ qͥ ebria eris? Digere pauliſꝑ vinum qͦ mades. Rn̄dēs anna: nequaqͣꝫ inquitdn̄e mi. Nā mulier infelix nimis ego ſū: vinūqꝫ ⁊ om̄e qd̓ inebriare pōt non bibi: ſed effudiaīam meā in cōſpectu dn̄i. Ne reputes ancillam tuā qͣſi vnā de filiabꝰ belial: qꝛ ex multitudine doloris ⁊ meroris mei locuta ſum vſqꝫ īpn̄s. Tūc heli ait ei. Uade in pace: ⁊ deꝰ iſrael det tibi petitionē tuā quā rogaſti eū. At illa dixit. Utinā inueniat ancilla tua gratiā inoculis tuis. Et abijt mulier in viā ſuam ⁊ comedit: vultuſqꝫ illiꝰ nō ſunt ampliꝰ in diuerſa mutati. Et ſurrexerūt mane: ⁊ adorauerūtcorā dn̄o: reuerſiqꝫ ſūt ⁊ venerūt in domū ſuāramatha. Cognouit aūt helchana annā vxorem ſuā: ⁊ recordatꝰ ē eiꝰ dn̄s. Et factū ē poſtcirculū dierū: cōcepit anna ⁊ peꝑit filium: vocauitqꝫ nomē eiꝰ ſamuel: eo ꝙ a dn̄o poſtulaſſet eū. Aſcēdit aūt vir eius helchana ⁊ om̄isdomꝰ eiꝰ: vt īmolaret dn̄o hoſtiā ſolennem etvotū ſuū: ⁊ anna nō aſcendit. Dixit em̄ viroſuo: nō vadā donec ablactet̉ infans: ⁊ ducaꝫeū vt appareat an̄ cōſpectū dn̄i: ⁊ maneat ibiiugiter. Et ait ei helchana vir ſuus. Fac qd̓bonū tibi videt̉: ⁊ mane donec ablactes eump̄corqꝫ vt impleat dn̄s vbū ſuū. Māſit ergoml̓ier ⁊ lactauit filiū ſuū: donec amoueret eūa lacte. Et adduxit eū ſecū poſtqͣꝫ ablactauerat in vitulis tribꝰ: ⁊ tribus modijs farine: etamphora vini ⁊ adduxit euꝫ ad domū dn̄i inſylo. puer aūt erat adhuc infantulꝰ. Et īmolauerūt vitulū ⁊ obtulerūt puerū heli. Et aitanna. Obſecro mi dn̄e: viuit aīa tua. Ego ſūilla ml̓ier q̄ ſteti corā te h̓ orans dn̄m ꝓ pueroiſto. Oraui: ⁊ dedit mihi dn̄s petitione meaꝫquā poſtulaui euꝫ. Idcirco ⁊ ego cōmodauieū dn̄o: cūctis diebꝰ qͥbus fuerit accōmodatus dn̄o. Et adorauerunt ibi dn̄m. Et orauitanna ⁊ ait.Eultauit cor meū in dn̄o: et exaltatūeſt cornu meū in deo meo. Dilatatuꝫſē os meū ſuꝑ inimicos meos: quia letata ſum in ſalutari tuo. Nō ē ſanctꝰ vt ē dn̄sneqꝫ em̄ ē aliꝰ extra te: nō ē fortis ſicut deusnoſter. Nolite multiplicare loqͥ ſublimia: gloriantes. Recedāt vetera de ore vr̄o: qꝛ deusſcientiarū dn̄s ē: ⁊ ip̄i p̄parant̉ cogitationesArcus fortiū ſuꝑatꝰ ē: ⁊ īfirmi accincti ſūt robore. Repleti pͥus ꝓ panibꝰ ſe locauerunt: etfamelici ſaturati ſunt. Donec ſterilis peperitpl̓imos: ⁊ q̄ ml̓tos habebat filios infirmata ēDn̄s mortificat ⁊ viuificat: ⁊ deducit ad inferos ⁊ reducit. Dn̄s pauꝑem facit ⁊ ditat humiliat ⁊ ſubleuat. Suſcitat de puluere egenū⁊ de ſtercore eleuat pauꝑem: vt ſedeat cū pͥncipibꝰ: ⁊ ſoliū glorie teneat. Dn̄i em̄ ſunt cardines terre: ⁊ poſuit ſuꝑ eos orbem. Pedesſcōꝝ ſuorū ẜuabit ⁊ impij in tenebris conticeſcent: quia nō in fortitudine ſua roborabiturvir. Dn̄m formidabūt aduerſarij eiꝰ: ⁊ ſuperip̄os ī celis tonabit. Dn̄s iudicabit fines terre: ⁊ dabit imꝑium regi ſuo: ⁊ ſublimabit cornu chriſti ſui. Et abijt helchana in ramatha īdomū ſuā. Puer aūt erat miniſter in conſpectu dn̄i an̄ faciē heli ſacerdotꝭ. Porro filij heli: filij belial neſciētes dn̄m neqꝫ officiū ſacerdotū ad ppl̓m: ſꝫ qͥcūqꝫ īmolaſſet victimā: veniebat puer ſacerdotis dū coq̄rent̉ carnes: ⁊habebat fuſcinulā tridentē ī manu ſua: ⁊ mittebat eā in lebetē vel in caldariā: aut in ollamſiue in cacabū: ⁊ oē qd̓ leuabat fuſcinula tollebat ſacerdos ſibi. Sic faciebāt vniu̓ſo iſraeli veniētiū in ſylo. Etiā anteqͣꝫ adolerēt adipem: veniebat puer ſacerdotis ⁊ dicebat̉ imolāti. Da mihi carnē vt coquā ſacerdoti. Nōem̄ accipiā a te carnē coctā ſꝫ crudā. Dicebat.qꝫ illi īmolās. Incēdat̉ pͥmū iuxta morē hodie adep̄s ⁊ tolle tibi qͣꝫtūcūqꝫ deſideret anīatua. Qui rn̄dēs aiebat ei. Neqͣqͣꝫ Nūc em̄ dabis: alioqͥn tollā vi. Erat gͦ pctm̄ pueroꝝ grāde nimis corā dn̄o: qꝛ detrahebāt hoīes ſacrificio dn̄i. Samuel aūt miniſtrabat an̄ faciemdn̄i: puer accinctus ephot lineo. Et tunicamꝑuā faciebat ei mr̄ ſua quā afferebat ſtatutisdiebꝰ aſcendēs cū viro ſuo: vt īmolaret hoſtiam ſolēnē ad votū ſuum. Et bn̄dixit heli helchane ⁊ vxori eiꝰ: dixitqꝫ ei. Reddat tibi dominꝰ ſemē de muliere hac ꝓ fēnore qd̓ cōmodaſti dn̄o. Et abierūt in locū ſuū. Uiſitauit gͦdn̄s annā ⁊ ꝯcepit: ⁊ peꝑit tres filios ⁊ duasfilias. Et magnificatꝰ ē puer ſamuel apd̓ dominum. Heli aūt erat ſenex valde: ⁊ audiuitoīa q̄ faciebant filij ſui vniuerſo iſraeli: ⁊ quōdormiebāt cū mulieribꝰ q̄ obẜuabant ad hoſtiū tab̓nacli: ⁊ dixit eis. Quare facitꝭ res huiuſcemodi: qͣs ego audio: res peſſimas ab oīppl̓o: Nolite filij mei. Non em̄ eſt bona famaquā ego audio: vt trāſgredi faciatis ppl̓m do-