Reguma ieſu fil̓io naue: qui apud illos ioſue bennundicit̉. Deinde ſubtexūt ſopthim .i. iudicuꝫ librū ⁊ in eundē conpingūt ruth: quia in diebꝰiudicū facta eiꝰ narrat̉ hiſtoria. tertiꝰ ſequit̉ſamuel: quē nos regnorū pͥmū ⁊ ſcd̓m dicimꝰqͣrtꝰ malachim. id eſt. regū: qͥ tertio ⁊ qͣrto regnorū volumine cōtinet̉. Meliuſqꝫ multo ēmalachim .i. regum: qͣꝫ malacoth .i. regnoruꝫdicere. Nō em̄ multarū gentium deſcribit regna. ſed vniꝰ iſraelitici ppl̓i qͥ tribubꝰ duodecim cōtinet̉. qͥntꝰ ē eſaias. vj. hieremias. vij.ezechiel. viij. liber duodecim ꝓphetarū: quiapud illos vocat̉ thareaſra. Tertiꝰ ordo: agiographa poſſidet. Et primꝰ liber incipit a iobſcd̓s a dauid quē qͥnqꝫ inciſionibꝰ ⁊ vno pſalmorū volumine cōprehēdūt. tertiꝰ ē ſalomō:tres libros hn̄s. ꝓuerbia. que illi ꝑabolas .i.maſloth appellāt. qͣrtꝰ eccleſiaſten .i. coelethqͥntꝰ ē cāticū canticorū. quē titulo ſyraſyrimp̄notant. vj. ē daniel. vij. dabreiamin .i. ꝟbadierū qd̓ ſignificātius chronicon totiꝰ diuīehiſtorie poſſumꝰ appellare: qͥ liber apud nosparalipomenon pͥmꝰ ⁊ ſcd̓s inſcribit̉. viij. eſdras: qͥ ⁊ ip̄e ſil̓iter apud grecos ⁊ latinos induos libros diuiſus ē. ix. heſter. Atqꝫ ita fiūtꝑiter veteris legis libri vigintuduo .i. moyſiqͥnqꝫ. ⁊ ꝓphetarū octo. agiographorū nouēQuāqͣꝫ nōnulli ruth ⁊ cynoth inter agiographa ſcriptitent ⁊ hos libros in ſuo putent numero ſupputādos: ac ꝑ hoc eſſe p̄ſce legis libros vigintiqͣtuor: qͦs ſub numero vigintiqͣtuor ſeniorū apocalipſis iohānis inducit: adorātes agnuꝫ ⁊ coronas ſuas ꝓſtratis vultibus offerētes: ſtātibꝰ corā qͣtuor animalibusoculatis an̄ ⁊ retro. id ē. in p̄teritū ⁊ in futuꝝreſpicientibꝰ. ⁊ indefeſſa voce clamātibꝰ: ſanctus. ſanctꝰ. ſanctꝰ. dn̄s deꝰ om̄ipotēs qͥ erat⁊ qͥ ē. ⁊ qͥ venturꝰ ē. Hic ꝓlogꝰ ſcripturaruꝫ:quaſi galeatū pͥncipiū oībus libris qͥs de hebreo vertimꝰ in latinū conuenire pōt. vt ſcirevaleamꝰ qͥcqͥd extra hos ē int̓ apocripha eēponendū. Igit̉ ſapiētia que vulgo ſalomōisinſcribit̉: ⁊ ieſu filij ſyrach lib̓: ⁊ iudith. ⁊ tobias. ⁊ paſtor nō ſunt in canone. Machabeorū pͥmū librū hebrai cū repperi. Scd̓s grecꝰē: qd̓ ex ip̄a phraſi ꝓbari pōt. Que cuꝫ ita ſehabeāt: obſecro te lector ne laborē meū reprehēſionē eſtīes antiqͦꝝ. In tab̓nacl̓o dei offertvnuſquiſqꝫ qd̓ pōt. Alij aurū ⁊ argentum etlapides p̄cioſos: alij byſſum ⁊ purpurā ⁊ coccum offerūt ⁊ hyacinthū. Nobiſcū bene agit̉ſi obtulerimꝰ pelles ⁊ caprarum pilos. Et tn̄apl̓s cōtēptibiliora nr̄a magꝭ neceſſaria iudicat. Un̄ ⁊ tota illa tab̓nacl̓i pulcritudo ⁊ perſingulas ſpēs eccl̓ie pn̄tꝭ futureqꝫ diſtinctiopellibꝰ tegit̉ ⁊ cilitijs: ardorēqꝫ ſolis ⁊ iniuri-am imbriū ea q̄ viliora ſunt ꝓhibēt. Lege ergo pͥmū ſamuel ⁊ malachim meū. Meū īquāmeū. Quidqͥd em̄ crebriꝰ vertēdo ⁊ emēdando ſolicitiꝰ ⁊ didicimꝰ ⁊ tenemꝰ: nr̄m ē. Et cūintellexeris qd̓ antea neſciebas. vel interp̄tēme eſtimato ſi gratꝰ es: vel paraphraſten ſi ingratꝰ: qͣꝫqͣꝫ mihi oīno ꝯſcius nō ſim. mutaſſeme quippiā de hebraica ꝟitate. Certe ſi incredulus es. lege grecos codices ⁊ latinos ⁊ cōfer cū his opuſculis q̄ uuꝑ emēdauimꝰ ⁊ vbicūqꝫ diſcrepare int̓ ſe viderꝭ int̓roga quēlibꝫhebreorū: cui magis accomodare debeas fidem: ⁊ ſi nr̄a fiirmauerit puto ꝙ eū nō eſtimeſcōiectorē vt ineodē loco mecū ſil̓iter diuīaritSꝫ ⁊ vos famulas chriſti rogo q̄ dn̄i diſcumbentis p̄cioſiſſima fidei myrtha vngitꝭ caputq̄ neqͣqꝫ ſaluatorē q̄ritꝭ in ſequicro qͥbꝰ iaꝫ adpr̄eꝫ chriſtus aſcēdit: vt ꝯͣ latrātes canes quiaduerſum me rabido ore deſeuiūt. ⁊ circūeūtciuitatē atqꝫ in eo ſe doctos arbitrant̉: ſi alijſdetrahāt or̄onū vr̄aruꝫ clypeos opponatis.Ego ſciēs humilitatē mea. illiꝰ ſemꝑ ſentētierecordabor. Dixi cuſtodiā vias meas. vt nōdelinquā ī lingua mea. Poſui ori meo cuſtodiā: cū cōſiſteret pctōr adu̓ſuꝫ me. Obmutui⁊ humiliatꝰ ſum: ⁊ ſilui a bonis.Explicit prologus. Incipit liberſamuelis pͥmus. Capl̓m. IVEIBꝫMlc Virvnus de ramathaim ſophim de mōte effraim. ⁊ nomeneius helchana: filius hieroboaꝫ. filijheliu. filij thou. fi.lij ſuph effrateus: ⁊ habuit duas vxores: nomen vni anna. ⁊ nomē ſecunde fenenna. Fuerūtqꝫ fenēne filij. anne aūt nō erant liberi. Etaſcēdebat vir ille de ciuitate ſua ſtatutis diebus vt adoraret ⁊ ſacrificaret dn̄o exercituuꝫin ſylo. Erant aūt ibi duo filij heli: ofni ⁊ phinees ſacerdotes dn̄i. Uenit gͦ dies ⁊ immolauit helchana: deditqꝫ fenēne vxori ſue ⁊ cunctis filijeiꝰ ⁊ filiabꝰ ꝑtes. Anne aūt dedit ꝑtem vnā triſtꝭi: qꝛ annā diligebat. Dn̄s auteꝫꝯcluſerat vuluā eiꝰ Affligebat quoqꝫ eā emula eius: ⁊ vehemēter angebat: intm̄ vt exprobraret: ꝙ dn̄s ꝯcluſiſſet vuluā eiꝰ. Sicqꝫ faciebat ꝑ ſingulos annos cū redeūte tꝑe aſcēderēt ad templū dn̄i: ⁊ ſic ꝓuocabat eā. Porro illa flebat: ⁊ nō capiebat cibū. Dixit ergoei helchana vir ſuꝰ. Anna cur fles: ⁊ qͣre noncomedis ⁊ quāobrē affligit̉ cor tuū. Nūq̄d n̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten