prius ẜmo habitꝰ ē dixit ad eū. Declina pauliſper ⁊ ſede hic vocans eū noīe ſuo. Qui diuertit ⁊ ſedit. Tollēs aūt booꝫ decē viros deſenioribꝰ ciuitatis: dixit ad eos. Sedetē hic:Quibꝰ reſidentibꝰ locutꝰ eſt ad ꝓpinquum.Partē agri fratris nr̄i elimelechvendet noemi que reuerſa ē de regiōe moabitide: qd̓ audire te volui ⁊ tibi dicere corā cūctis ſedentibus ⁊ maioribꝰ natu de ppl̓o meo. Si vis poſſidere iure ꝓpinquitatꝭ eme ⁊ poſſide Si aūtdiſplicet tibi hocip̄m indica mihi vt ſciā qͥdfacere debeā. Nullꝰ em̄ eſt ꝓpinquꝰ exceptote qͥpriores: ⁊ me qͥ ſcd̓s ſum. At ille reſpondit. Ego agrū emā. Cui dixit booꝫ. Qn̄ emeris agrū de manu mulieris: ruth quoqꝫ moabitidem que vxor defuncti fuit debes acciꝑevt ſuſcites nomen ꝓpinqui tui in hereditateſua. Qui rn̄dit. Cedo iuri ꝓpinquitatis. Neqꝫ em̄ poſteritatem familie mee delere debeoTu meo vtere pͥuilegio qͦ me libēter carere ꝓfiteor. Hic aūt erat mos antiquitꝰ in iſrl̓ interꝓpinquos: vt ſi qn̄ alter alteri ſuo iuri cedebat vt eēt firma conceſſio: ſoluebat hō calciamentū ſuum ⁊ dabat ꝓpinquo ſuo. Hoc eratteſtimoniū ceſſionis in iſrl̓. Dixit gͦ ꝓpinquoſuo boōꝫ. Tolle calciamētū. Quod ſtatī ſoluit de pede ſuo. At ille maioribꝰ natu ⁊ vniuſo populo: teſtes vos inqͥt eſtis hodie ꝙ poſſederim om̄ia que fuerūt elimelech ⁊ chelion⁊ maalon tradente noemi: ⁊ ruth moabitideꝫvxorē maalon in cōiugiū ſumpſerim vt ſuſcitem nomē defuncti in hereditate ſua ne vocabulū eius de familia ſua ac fratribꝰ ⁊ populodeleatur. Vos inquā huiꝰ rei teſtes eſtꝭ. Reſpondit om̄is populꝰ qͥ erat in orta ⁊ maiores natu. Nos teſtes ſumꝰ. Faciat dn̄s hancmulierē que ingredit̉ domū tuā ſic̄ rachel etlyam que edificauerūt domū iſrl̓: vt ſit exemplū ꝟtutis in effrata ⁊ habeat celebre nomenin bethleē. Fiatqꝫ domꝰ tua ſicut domꝰ phares quē thamar peꝑit iude: de ſemine qd̓ tibi dederit dn̄s ex hac puella. Tulit itaqꝫ booꝫ ruth ⁊ accepit vxorē: ingreſſus ē ad eaꝫ: etdedit illi dn̄s vt cōciꝑet ⁊ pareret filiū. Dixeruntqꝫ mulieres ad noemi. Bn̄dictꝰ dn̄s quinō ē paſſus vt deficeret ſucceſſor familie tue:⁊ vocaret̉ nomē eiꝰ in iſrl̓: ⁊ habeas qͥ cōſoletur aīaꝫ tuā ⁊ enutriat ſenectutē De nuru em̄tua natꝰ ē qͥ te diliget: et multo tibi melior eſtqͣꝫ ſi ſeptē haberes filios. Suſceptūqꝫ noemipuerū poſuit in ſinu ſuo: ⁊ nutricis ac gerulefungebat̉ officio. Uicine aūt mulieres cōgratulātes ei ⁊ dicētes: natꝰ tibi ē filiꝰ noemi: vocauerūtqꝫ nomē eiꝰ obed. Hic ē pater iſai patris dauid. He ſunt generationes phares.Phares genuit eſrom. Eſrom genuit aram.PrologusAram genuit aminadab. Aminadab genuitnaaſon: Naaſon genuit ſalmon. Salmon genuit booꝫ. Booꝫ genuit obed. Obed genuitiſai. Iſai genuit dauid regem.Explicit liber Ruth.Incipit ꝓlogus ſancti Hieronymi in libros Regum.Iginti etduas litteras eē apd̓hebreos ſyroꝝ qͦꝫ lingua ⁊ chaldeoruꝫ teſtat̉ que hebree magna ex p̄te confinis eſtNā ⁊ ip̄i vigintiduoelementa hn̄t: eodē ſono. ſꝫ diuerſis characteribus. Samaritani etiā pentateucū moyſi totidem litteris ſcriptitāt: figuris tm̄ ⁊ apicibꝰdiſcrepates. Certūqꝫ eſt eſdraꝫ ſcribā legiſqꝫdoctorē poſt captā hieroſolymā ⁊ inſtaurationē templi ſub zorobabel alias litteras repperiſſe quibꝰ nūc vtimur: cū ad illud vſqꝫ tēpus ijdē ſamaritanorū ⁊ hebreorum caracteres fuerint. In libro quoqꝫ numerorū hec eadem ſupputatio: ſub leuitarū ac ſacerdotumcēſu myſtice on̄dit̉. Et nomē dn̄i tetagramaton in qͥbuſdā grecis voluminibꝰ vſqꝫ hodieantiqͥs exp̄ſſum litterꝭ inuenimꝰ. Sed ⁊ pſalmi triceſimus ſextꝰ ⁊ cēteſimus decimꝰ ⁊ centeſimꝰ vndecimꝰ et cēteſimꝰ decimus octauꝰ⁊ centeſimꝰ qͣdrageſimꝰ qͣrtꝰ: qͣꝫqͣꝫ diu̓ſo ſcribant̉ metro: tn̄ eiuſdē numeri texunt̉ alphabeto. Et hieremie lamētatiōes. ⁊ oratio eiusſalomonis quoqꝫ ī fine ꝓuerbia: ab eo loco īqͦ ait. Mulierē fortē quis inueniet: eiſdē alphabetis vel inciſionibꝰ ſupputant̉. Porroqͥnqꝫ lr̄e duplices apud hebreos ſunt: caph.mem: nun: phe: ſade. Aliter em̄ ſcribunt̉ perhas pͥncipia medietateſqꝫ verborum: aliter fines: vn̄ ⁊ a pleriſqꝫ libri duplices eſtimanturſamuel: malachim: dabreiamim: eſdras: hieremias cū cynoth .i. lamentatōibꝰ ſuis. Quōigit̉ vigītiduo elemēta ſūt ꝑ q̄ ſcribimꝰ hebraice om̄e qd̓ loqͥmur: ⁊ eorū initijs vox humana cōprehendit̉: ita vigintiduo volumīa ſuꝑputant̉. quibꝰ qͣſi lr̄is ⁊ exordijs ī dei doctrinaͣ tenera adhuc ⁊ lactēs viri iuſti erudit̉ infantia. Primꝰ apud eos liber vocat̉ breſith:quē nos geneſim dicimꝰ. ſcd̓s elleſmoth qͥ exodus appellat̉. tertiꝰ vagetra .i. leuiticꝰ. qͣrtꝰvagedaber: quē numeꝝ vocamꝰ. qͥntꝰ elleaddabarim: qͥ deutronomiū p̄notat̉. Hi ſūt qͥnqꝫ libri moyſi: qͦs ꝓprie thorath .i. legē appellant. Scd̓m ꝓphetaꝝ ordinē faciūt ⁊ īcipiūt