Ruthſpicas que fugerint manꝰ metētiū: vbicunqꝫclemētis in me patriſfamilias repperero gratiā. Cui illa rn̄dit. Uade filia mi. Abijt itaqꝫ⁊ collegit ſpicas poſt terga metentiū. Accidit aūt vt ager ille haberet dn̄m noīe booꝫ: qͥerat de cognatione elimelech. Et ecce ipſe veniebat de bethleem: dixitqꝫ meſſoribus: Dominꝰ vobiſcū. Qui rn̄derūt ei. Bn̄dicat tibidn̄s. Dixitqꝫ booꝫ iuueni qͥ meſſoribꝰ p̄eratCuiꝰ eſt hec puella? Cui rn̄dit. Hec eſt moabitis que venit cū noemi de regione moabitide: ⁊ rogauit vt ſpicas colligeret remanētes.ſequēs meſſoꝝ veſtigia. Et de mane vſqꝫ nūcſtat in agro: ⁊ nec ad momētū qͥdē domū reuerſa ē. Et ait booꝫ ad ruth. Audi filia. Nevadas in alterū agrū ad colligendū: nec recedas ab hoc loco: ſed iungere puellis meis: etvbi meſſuerint ſequere. Mādaui em̄ puerismeis vt nemo moleſtꝰ ſit tibi: ſed etiā ſi ſitierꝭvade ad ſarcinulas ⁊ bibe aquas de quibꝰ etpueri mei bibūt. Que cadēs in faciē ſuā: ⁊ adorans ſuꝑ terrā dixit ad eū. Un̄ mihi hͦ vt inuenirem gratiā an̄ oculos tuos et noſſe me dignareris ꝑegrinā mulierē? Cui ille reſponditNūciata ſunt mihi oīa que feceris ſocrui tuepuiſfmortē viri tui: ⁊ ꝙ reliquerꝭ parētes tuos: ⁊ terrā in qua nata es: ⁊ veueris ad populū quē antea neſciebas. Reddat tibi dn̄s prooꝑe tuo: ⁊ plenā mercedē recipias a dn̄o deoiſrl̓ ad quē veniſti: ⁊ ſub cuiꝰ confugiſti alasQue ait Inueni gr̄am apud oculos tuos domine mi: qui cōſolatus eſt me: ⁊ locutꝰ es adcor ancille tue: q̄ nō ſum ſimilis vniꝰ puellaꝝtuarū? Dixitqꝫ ad eā booꝫ. Qn̄ hora veſcendi fuerit veni huc ⁊ comede paneꝫ: ⁊ intingebuccellam tuā in aceto. Sedit itaqꝫ ad meſſorum latus ⁊ ꝯgeſſit polentā ſibi: comeditqꝫ etſaturata ē: ⁊ tulit reliquias. Atqꝫ inde ſurrexit vt ſpicas ex more colligeret. Precepit autem booꝫ puerꝭ ſuis dicēs. Etiam ſi vobiſcuꝫmetere voluerit ne ꝓhibeatis eā ⁊ de veſtrisquoqꝫ manipulis proijcite de induſtria ⁊ remanere ꝑmittite vt abſqꝫ rubore colligat: etcolligentem nemo corripiat. Collegit ergo inagro vſqꝫ ad veſꝑam: ⁊ q̄ collegerat virga cedens ⁊ excutiens: inuenit hordei quaſi ephimēſurā. id ē. tres modios quos portās reuerſa ē in ciuitatē ⁊ oſtēdit ſocrui ſue. Inſuꝑ ꝓtulit ⁊ dedit ei de reliquijs cibi ſui: qͦ ſaturatafuerat. Dixitqꝫ ei ſocrus ſua. Ubi hodie collegiſti; ⁊ vbi feciſti opus? Sit bn̄dictꝰ qͥ miſertus ē tui. Indicauitqꝫ ei apd̓ quē eēt operata: ⁊ nomē dixit viri ꝙ booꝫ vocaret̉. Cuirn̄dit noemi Bn̄dictus ſit a dn̄o qm̄ eandemgr̄am quā p̄buerat viuis: ſeruauit ⁊ mortuisrurſumqꝫ ait. Propinquus nr̄ ē hō. Et ruthhoc quoqꝫ inquit p̄cepit̉ mihi vt tādiu meſſoribus eius iūgerer donec om̄es ſegetes meterent̉. Cui dixit ſocrus Meliꝰ ē filia mi vt cūpuellis eius exeas ad metenduꝫ: ne in alienoagro quiſpiā reſiſtat tibi. Iūcta ē itaqꝫ puellis booꝫ ⁊ tādiu cū eis meſſuit donec hordea⁊ triticū in horreis conderentur.Oſtqͣꝫ aūt reuerſa ē ad ſocrū ſuā audiuit ab ea. Filia mi querā tibi requiem et ꝓuidebo vt bene ſit tibi. Booꝫiſte cuiꝰ puellis in agro iūcta es ꝓpinquꝰ noſter ē: ⁊ hac nocte areā hordei ventilat Lauare igit̉ ⁊ vngere: ⁊ induere cultioribus veſtimentis ⁊ deſcēde in aream. Nō te videat hōdonet eſum potūqꝫ finierit. Quādo aūt ieritad dormiendū nota locū in quo dormiat Uenieſqꝫ ⁊ diſcooperies palliū qͦ operit̉ a partepedū: ⁊ ꝓijcies te ⁊ ibi iacebis Ip̄e aūt dicettibi quid agere debeas. Que rn̄dit. Quicqͥdp̄ceꝑis faciā. Deſcēditqꝫ in aream ⁊ fecit oīaQue ſibi impauerat ſocrus. Cūqꝫ comediſſꝫboōꝫ ⁊ bibiſſet: ⁊ factꝰ eēt hilarior: iſſetqꝫ addormiendū iuxta aceruū manipulorū: venitabſcondite: ⁊ diſcooꝑto a pedibꝰ eius pallioſe ꝓiecit. Et ecce nocte iaꝫ media expauit hō⁊ cōturbatꝰ eſt: viditqꝫ mulierē iacentem adpedes ſuos: ⁊ ait illi. Que es? Illaqꝫ reſpondit. Ego ſum ruth ancilla tua. Expande pallium tuū ſuꝑ famulā tuā: qꝛ ppinquꝰ es. Etille: bn̄dicta inquit es a dn̄o filia: ⁊ priorē miſericordiā poſteriore ſuꝑeaſti: qui nō es ſecūta: iuuenes pauꝑes ſiue diuites. Noli gͦ metuere: ſed quicqͥd dixerꝭ mihi faciā tibi. Scitem̄ om̄is ppl̓s qͥ habitat ītra portas vrb̓ meemulierē te eſſe ꝟtutis. Nec abnuo me ꝓpinquum: ſed ē alius me ꝓpinqͥor. Quieſce hacnocte: ⁊ facto mane: ſi te voluerit ꝓpinqͥtatꝭiure retinere bn̄ res acta ē: ſin aūt ille nolueritego te abſqꝫ vlla dubitatōne inſcipiam: viuitdn̄s. Dormi vſqꝫ mane. Dormiuit itaqꝫ adpedes eius vſqꝫ ad noctis abſceſſum. Surrexi titaqꝫ anteqͣꝫ hoīes ſe cognoſcerēt mutuo⁊ dixit booꝫ Caue ne qͥs nouerit ꝙ huc veneris. Et rurſum: expande inqͥt palliū tuū quooperirꝭ ⁊ tene vtrāqꝫ manu. Qua extendente⁊ tenente: mēſus ē ſex modios hordei: ⁊ poſuit ſuꝑ eā. Que portās īgreſſa ē ciuitatē ⁊ venit ad ſocrū ſuā. Que dixit ei. Quid egiſti filia? Narrauitqꝫ ei oīa q̄ ſibi feciſſet hō. Et aitEcce ſex modios hordei dedit mihi: ⁊ ait nolo vacuā te reuerti ad ſocrū tuā. Dixitqꝫ noemi. Expecta fiilia donec videamꝰ quē res exitū habeat. Neqꝫ em̄ ceſſabit homo: niſi cōpleuerit quod locutus eſt.Scēdit gͦ booꝫ ad portam ⁊ ſedit ibi.a ¶ Cūqꝫ vidiſſet ꝓpinquū p̄terire de qͦ