ꝟgines que neſcierūt viri thorū: ⁊ adduxer̄teas ad caſtra in ſylo in terrā chanaan. Miſerūtqꝫ nūcios ad filios beniamin qͥ erāt in petra remmon: ⁊ p̄ceperūt eis vt eas ſuſciꝑentin pace. Uenerūtqꝫ filij beniamin in illo tempore: ⁊ date ſunt eis vxores de filiabus iabisgalaad: alias aūt nō reppererūt qͣs ſimili modo traderēt. Uniuerſuſqꝫ iſrl̓ valde doluit etegit penitentiā ſuꝑ int̓fectione vniꝰ tribꝰ exiſrl̓: dixerūtqꝫ maiores natu. Quid faciemusreliquis qui nō acceperūt vxores: Om̄es inbeniamin femine cōciderūt: ⁊ magna nob̓ cura ingentiqꝫ ſtudio ꝓuidendū eſt: ne vna tribus deleat̉ ex iſrl̓. Filias em̄ noſtras eis dare nō poſſumꝰ cōſtricti iuramēto ⁊ maledictione qͣ diximꝰ: maledictꝰ qͥ dederit de filiabusſuis vxorē beniamin. Ceperūtqꝫ cōſiliū atqꝫdixerunt. Ecce ſolennitas dn̄i eſt in ſylo anniuerſaria que ſita eſt ad ſeptētrionalē vrbisbethel: ad orientalē plagā vie q̄ de bethel tendit ad ſichimā: et ad meridiē oppidi lebona.Preceperūtqꝫ filijs beniamin: atqꝫ dixeruntIte ⁊ latitate in vineis: Cūqꝫ videritis filiasſylo ad ducedos choros ex more ꝓcedere: exite repēte de vineis: ⁊ rapite ex eis ſingl̓i vxores ſingulas: ⁊ ꝑgite in terrā beniamin. Cunqꝫ venerint pr̄es earū ac fratres et aduerſumvos queri ceperint atqꝫ iurgari dicemus eis.Miſeremini eorū. Nō em̄ rapuerunt eas iurebellantiū atqꝫ victorū: ſed rogātibus vt acciperēt nō dediſtis: ⁊ a vr̄a ꝑte peccatū ē. Fecerūtqꝫ filij beniamin vt ſibi fuerat imꝑatum⁊ iuxta numerū ſuū rapuerūt ſibi de his queducebāt choros vxores ſingulas: abier̄tqꝫ inpoſſeſſionē ſuā edificātes vrbes: ⁊ habitātesin eis. Filij quoqꝫ iſrl̓ reuerſi ſunt ꝑ tribus etfamilias in tabernacula ſua. In diebus illisnō erat rex in iſrl̓: ſꝫ vnuſquiſqꝫ qd̓ ſibi rectuꝫvidebatur hoc faciebat.Explicit liber Iudicū. Incipitliber Ruth Capitulum IN diebusvnius iudicis qn̄ iudices p̄erāt facta ē famesī t̓ra. Abijtqꝫ hō d̓ bethleem iuda vt ꝑegrinaretur in regione moabitide cū vxore ſua ac duobus liberis. Ip̄e vocabat̉ elimelech: ⁊ vxoreiꝰ noemi: ⁊ duo filij alter maalon ⁊ alter chelion: effratei de bethleē iuda. Ingreſſiqꝫ regionem moabitidē morabant̉ ibi. Et mortuꝰ ēelimelech maritꝰ noemi: remāſitqꝫ ip̄a cum fiRuthlijs. Qui acceperūt vxores moabitidas quarū vna vocabat̉ orpha: altera ruth. Manſerūtqꝫ ibi decē annis: ⁊ ambo mortui ſūt: maalon videlicet ⁊ chelion: remāſitqꝫ ml̓ier orbata duobꝰ liberꝭ ac marito. Et ſurrexit vt ī patriā ꝑgeret cū vtraqꝫ nuru ſua de regiōe moabitide. Audierat em̄ ꝙ reſpexiſſet dn̄s populum ſuū ⁊ dediſſet eis eſcas. Egreſſa eſt itaqꝫde loco ꝑegrinatiōis ſue cū vtraqꝫ nurū: ⁊ iāin via reuertēdi poſita in terrā iuda dixit adeas. Ite in domū mr̄is vr̄e. Faciat vobiſcuꝫdn̄s miẜicordiā: ſic̄ feciſtis cū mortuis ⁊ mecū. Det vobis inuenire requiē in domibꝰ virorū quos ſortiture eſtis. Et oſculata ē eas.Que eleuata voce flere ceperūt: ⁊ dicere. Tecum ꝑgemꝰ ad ppl̓m tuū. Quibus illa reſpōdit. Reuertimini filie mi. Cur venitis mecū.Num vltra habeo filios in vtero meo: vt viros ex me ſperare poſſitis? Reuertimini filiemi ⁊ abite. Iā em̄ ſenectute confecta ſum: necapta vinculo cōiugali. Etiā ſi poſſem hac nocte cōciꝑe ⁊ parere filios ſi eos expectare velitis donec creſcāt ⁊ annos pubertatis īpleantan̄ eritis vetule qͣꝫ nubatis. Nolite queſo filiemi facere hoc: qꝛ veſtra anguſtia magꝭ me p̄mit: ⁊ egreſſa ē manus dn̄i cōtra me. Eleuataigit̉ voce rurſum flere ceperūt. Orpha oſculata ē ſocrū ac reuerſa eſt: ruth adheſit ſocruiſue. Cui dixit noemi. En reuerſa eſt cognatatua ad ppl̓m ſuū ⁊ ad deos ſuos vade cum ea.Que reſpōdit. Ne aduerſeris mihi vt relinquā te ⁊ abeā. Quocūqꝫ em̄ ꝑrexeris: ꝑgam⁊ vbi morata fuerꝭ: ⁊ ego ꝑiter morabor. Populus tuꝰ ppl̓s meꝰ: ⁊ deus tuꝰ deꝰ meꝰ Quete terra ſuſceperit morientē: in ea moriar: ibiqꝫ locū accipiā ſepulture. Hec mihi faciat deus ⁊ hec addat ſi nō ſola mors me ⁊ te ſeꝑauerit. Vidēs ergo noemi ꝙ obſtinato ruth animo decreuiſſet ſecū ꝑgere: adu̓ſari noluit necad ſuos vltra reditu perſuadere. Profecteqꝫſunt ſimul ⁊ venerūt in bethleē. Quibꝰ vrbēīgreſſis velox apd̓ cūctos fama ꝑcrebruit dicebantqꝫ mulieres. Hec ē illa noemi. Quibꝰait. Ne vocetis me noemi. id ē. pulcrā. ſꝫ vocate me mara. id ē. amarā. quia amaritudinevalde repleuit me omnipotes. Egreſſa ſumplena: ⁊ vacuā reduxit me dn̄s. Cur gͦ vocatis me noemi quā dn̄s humiliauit: et afflixitoīpotēs? Uenit ergo noemi cum ruth moabitide nurū ſua de terra ꝑegrinationis ſue. acreuerſa eſt in bethleem quādo primū hordeametebantur.Rat aūt viro elimelech conſanguinere Ius hō potens ⁊ magnarū opum noīebooꝫ. Dixitqꝫ ruth moabitis ad ſocrum ſuā. Si iubes vadā in agrū: ⁊ colligam