moab. Miſit itaqꝫ iſrl̓ nuncios ad ſeon regēāmorreorū qͥ habitabat in eſebon: ⁊ dixeruntei Dimitte vt trāſeā ꝑ terrā tuā vſqꝫ ad fluuium. Qui ⁊ ip̄e iſrl̓ ꝟba deſpiciēs nō dimiſſiteū trāſire ꝑ terminos ſuos. ſed infinita multitudine cōgregata egreſſus ē cōtra eū in iaſa:et fortiter reſiſtebat. Tradiditqꝫ eū dominꝰ īmanu iſrl̓ cū om̄i exercitu ſuo ⁊ ꝑcuſſit eum⁊ poſſedit oēm terrā āmorrei habitatoris regionis illius ⁊ vniu̓ſos fines eiꝰ de arnon vſqꝫ ieboc ⁊ de ſolitudine vſqꝫ ad iordanē Dn̄sgͦ deꝰ iſrl̓ ſubuertit āmorreū pugnante cōtraillū ppl̓o ſuo iſrl̓. Et tu nūc vis poſſidere terram eiꝰ; Nōne ea q̄ poſſedit chamos deꝰ tuꝰtibi iure debent̉? Que aūt dn̄s deꝰ nr̄ victorobtinuit: in nr̄am cedēt poſſeſſionē. Niſi forte melior es balac filio ſephor rege moab: autdocere potes ꝙ iurgatus ſit contra iſrael: etpugnauerit contra eum: quando habitauitin eſebon ⁊ viculis eius ⁊ in aroer ⁊ villis illius: vel in cūctis ciuitatibꝰ iuxta iordanzetrecētos annos? Quare tāto tēꝑe nihil ſuperhac repetitiōe tēptaſti. Igit̉ nō ego pecco inte: ſed tu cōtra me male agis indicēs mihi bella nō iuſta. Iudicet dn̄s arbiter huiꝰ dici int̓iſrl̓ ⁊ filios amon. Noluitqꝫ acqͥeſcere rex filiorū ammon v̓bis iepthe q̄ ꝑ nūcios mādauerat. Factꝰ ē gͦ ſuꝑ iepthe ſpūs dn̄i ⁊ circūiēsgalaad ⁊ manaſſe: maſpha qͦꝫ galaad: et indetrāſiēs ad filios ammon votū vouit dn̄o dicens. Si tradideris filios āmon in manꝰ meas qͥcūqꝫ pͥmꝰ fuerit egreſſus de foribꝰ domꝰmee. mihiqꝫ occurrerit reuertēti cū pace a filijs āmon: eū holocauſtū offerā dn̄o. Tranſiuitqꝫ iepthe ad filios āmon vt pugnaret contra eos qͦs tradidit dn̄s in manꝰ eiꝰ: ꝑcuſſitqꝫab aroer vſqꝫ duꝫ venias in mennith viginticiuitates ⁊ vſqꝫ ad abel q̄ ē vineis cōſita plaga magnanimis: humiliatiqꝫ ſunt filij āmona filijs iſrl̓. Reuertenti aūt iepthe in maſphadomū ſuam: occurrit ei vnigenita filia ſua cūtympanis ⁊ choris. Nō em̄ habebat alios liberos. Qua viſa ſcidit veſtimenta ſua: et ait.Heu me filia mi: decepiſti me. ⁊ ipſa deceptaes. Aꝑui em̄ os meū ad dn̄m: ⁊ aliud face̓ nōpotero. Cui illa rn̄dit. Pater mi. aꝑuiſti ostuum ad dn̄m. fac mihi qd̓cūqꝫ pollicitus escōceſſa tibi vltione atqꝫ victoria de hoſtibustuis. Dixitqꝫ ad pr̄em. hoc ſolū mihi preſtaqd̓ dep̄cor. Dimitte me vt duobꝰ mēſibꝰ circūeam mōtes: ⁊ plangā ꝟ̓ginitatē meā cū ſodalibus meis. Cui ille rn̄dit. Uade. Et dimiſit eā duobꝰ mēſibꝰ cūqꝫ abiſſet cū ſocijs ac ſodalibꝰ ſuis: flebat ꝟginitatē ſuā in montibꝰ.Expletiſqꝫ duobus menſibus: reuerſa eſt adpr̄em ſuū: ⁊ fecit ei ſic̄ vouerat. Que ignorabat virū. Exinde mos increuit in iſrl̓: ⁊ ꝯſuetudo ſeruata eſt: vt poſt anni circulū cōueniant in vnū filie iſrl̓: ⁊ plangāt filiā iepthte galaadite diebus quatuor.Cce aūt in effraim orta ē ſeditio. NaꝫI trāſeuntes cōtra aquilonē: dixer̄t adAiepthe Quare vadēs ad pugnā ꝯtrafilios ammon vocare nos noluiſti: vt ꝑgeremus tecū? Igit̉ incēdemꝰ domū tuā. Quibꝰille rn̄dit. Diſceptatio erat mihi et ppl̓o meocōtra filios ammon vehemēs: vocauiqꝫ vosvt p̄beretis mihi auxiliū: et facere noluiſtis.Qd̓ cernēs poſui aīam meā in manibus meis trāſiuiqꝫ ad filios ammon: et tradidit eosdn̄s in manꝰ meas. Quid ꝯmerui: vt aduerſum me ꝯſurgatis in p̄lium? Vocatꝭ itaqꝫ adſe cūctis viris de galaad pugnabat contra effraim. Percuſſerūtqꝫ viri galaad effraim: qꝛdixerat: fugitiuꝰ eſt galaad de effraim ⁊ habitat in medio effraim et manaſſe. Occupauer̄tqꝫ galaadite vada iordanis ꝑ que effraim reuerſurꝰ erat. Cūqꝫ veniſſet ad ea d̓ effraim numero fugiēs atqꝫ dixiſſet: obſecro vt me trāſire ꝑmittas: dicebāt ei galaadite. Nūquid effrateus es. Quo dicēte. nō ſum: ītergogabātcum. Dic ergo ſebboleth qd̓ interp̄tat̉ ſpica.Qui rn̄debat chebboleth: eadē lr̄a: ſpicā expͥmere nō valens ſtatimqꝫ apprehēſum iugulabant in ip̄o iordanis trāſitu. Et ceciderūt īillo tꝑe de effraim quadragītaduo milia. Iudicauit itaqꝫ iepthe galaādites iſrl̓ ſex anniset mortuus ē ac ſepultus in ciuitate ſua galaad. Poſt hūc iudicauit iſrl̓ abeſſan de bethleem: qͥ habuit triginta filios et totidem filias.Quas emittens foras maritis dedit: et eiuſdem numeri filijs ſuis accepit vxores: introducēs in domū ſuā. Qui ſeptē annis iudicauit iſrl̓: mortuuſqꝫ eſt ac ſepultus in bethleē.Cui ſucceſſit ahialō zabulonites: ⁊ iudicauitiſrael decem annis: mortuuſqꝫ eſt ac ſepultusin zabulon. Poſt hūc iudicauit iſrl̓ abdon filius hellel pharathonites qui habuit qͣdraginta filios et triginta ex eis nepotes aſcēdētes ſuper ſeptuaginta pullos aſinarum: et iudicauit iſrl̓ octo annis mortuuſqꝫ eſt ac ſepultus in pharaton terre effraim in monte amalech.XIIIUrſumqꝫ filij iſrael fecerunt malumr Ꝙin conſpectu dn̄i qui tradidit eos inmanus philiſtinorum quadragintaannis. Erat autem quidam vir de ſaraa ⁊ deſtirpe dan nomine manue habens vxorē ſterilem: cui apparuit angelus domini: et dixitad eam. Sterilis es et abſqꝫ liberis: ſed concipies et paries filiū. Caue ergone bibas vinū ac ficerā: nec īmundum quicqͣꝫ comedas: