ſequebant̉ ducē. Qui circūdātes p̄ſidiū ſuccenderūt: atqꝫ ita factū ē vt fumo ⁊ igne mille hoīm necarent̉ viri ꝑiter ⁊ ml̓ieres habitatorū turris ſychē. Abimelech aūt inde ꝓficiſcens venit ad oppidū thebes: qd̓ circūdansobſidebat exercitu. Erat aūt turris excelſa inmedia ciuitate ad quā cōfugerant ſimul viriac mulieres ⁊ oēs pͥncipes ciuitatꝭ clauſa firmiſſime ianua: ⁊ ſuꝑ turrꝭ tectū ſtātes ꝑ ꝓpugnacula. Accedēſqꝫ abimelech iuxta turrimpugnabat fortiter: ⁊ appropinquās oſtio ignem ſupponere nitebat̉. Et ecce vna mulierfragme mole deſuꝑ iaciēs illiſit capiti abimelech ⁊ cōfregit cerebrū eiꝰ. Qui vocauit citoarmigerū ſuū: ⁊ ait ad eū. Euagina gladiumtuū ⁊ ꝑcute me: ne forte dicat̉ ꝙ a femina int̓fectus ſim. Qui iuſſa ꝑficiēs int̓fecit eū. Illoqͦꝫ mortuo oēs qͥ cū eo erāt d̓ iſrl̓: reuerſi ſuntin ſedes ſuas: ⁊ reddidit deꝰ malū qd̓ feceratab imelech cōtra pr̄em ſuū int̓fectis ſeptuagīta fratribꝰ ſuis. Sychimitis qͦꝫ qd̓ oꝑati eratretributū eſt: ⁊ venit ſuꝑ eos maledictio ioathan filij hierobaal.Oſt abimelech ſurrexit dux in iſrael̓Othola filius phua patrui abimelechvir de yſachar qui habitauit in ſanitmōtis effraim: ⁊ iudicauit iſrl̓ viginti ⁊ tribꝰānis: mortuuſqꝫ ē ac ſepultꝰ ī ſanir. Huic ſucceſſit iair galaadites qͥ iudicauit iſrl̓ ꝑ viginti⁊ duos ānos: hn̄s trigīta filios ſedētes ſupertrigīta pullos aſinarū ⁊ pͥncipes trigīta ciuitatū q̄ ex noīe eiꝰ ſūt appellate anothiair .i. oppida iair vſqꝫ ī pn̄tē diē ī t̓ra gala ad Mortuuſqꝫ ē iair ac ſepultꝰ ī loco cui ē vocabulū camon Filij āt iſrl̓ pctīs veteribꝰ iūgētes nouafecerūt malū ī ꝯſpectu dn̄i: ⁊ ẜuierūt idol̓ baalim ⁊ aſtaroth ⁊ dijs ſyrie ac ſidonis ⁊ moab⁊ filioꝝ āmon ⁊ philiſtijm: dimiſerūtqꝫ dn̄m⁊ nō coluerūt eū Cōtra qͦs dn̄s iratꝰ tradiditeos in manꝰ philiſtijm ⁊ filiorū āmon: afflictiqꝫ ſūt ⁊ vehement̓ opp̄ſſi ꝑ ānos decē ⁊ octooēs qͥ habitabāt trās iordanē ī t̓ra āmorrei q̄ē ī galaad: intm̄ vt filij āmon iordane trāſmiſſo vaſtarēt iudā ⁊ beniamī ⁊ effraim. Afflictꝰqꝫ ē iſrl̓ nimis. Et clamātes ad dn̄m dixerūtPeccauimꝰ tibi: qꝛ dereliqͥmꝰ dn̄m deū noſtrū ⁊ ẜuiuimꝰ baalim. Quibꝰ locutꝰ ē dn̄s.Nunqͥd nō egyptij ⁊ āmorrei filijqꝫ āmon etphiliſtijm: ſidonij qͦꝫ ⁊ amalech ⁊ chanaā oppreſſerūt vos: ⁊ clamaſtꝭ ad me ⁊ erui vos demanu eoꝝ? Et tn̄ reliqͥſtis me ⁊ coluiſtꝭ deosalienos. Idcirco nō addā vt vltra vos liberē. Ite ⁊ īuocate deos qͦs elegiſtꝭ. Ip̄i vos liberēt in tꝑe anguſtie. Dixerūtqꝫ filij iſrael addn̄m Peccauimꝰ redde tu nob̓ qͥcqͥd tibi placet: tm̄ nūc libera nos. Que dicētes oīa de fi-Iudicumnibus ſuis alienorū deoꝝ idola ꝓiecerūt: etſeruierūt dn̄o deo: qui doluit ſuꝑ miſerijs eorū Itaqꝫ filij āmon ꝯclamātes in galaad fixere tentoria: cōtra qͦs ꝯgregati filij iſrl̓: in maſpha caſtrametati ſūt. Dixerūtqꝫ pͥncipes galaad ſinguli ad ꝓximos ſuos. Qui pͥmus exnobis ꝯtra filios ammon ceꝑit dimicare: eritdux ppl̓i galaad.Uit itaqꝫ illo ī tꝑe iepthe galaaditesvir fortiſſimꝰ atqꝫ pugnator filiꝰ mulierꝭ meretricꝭ qͥ natꝰ ē de galaad. Habuit aūt galaad vxorē de qͣ ſuſcepit filioſ: quipoſtqͣꝫ creuerāt eiecerūt iepthe dicentes Heres in domo pr̄is nr̄i eē nō poterꝭ: qꝛ de adultera mr̄e natꝰ es. Quos ille fugiēs atqꝫ deuitās habitauit in t̓ra thob Congregatiqꝫ ſuntad eū viri inopes ⁊ latrocinātes ⁊ qͣſi pͥncipēſequebant̉. In illis diebꝰ pugna bāt filij ammon cōtra iſrl̓: qͥbꝰ acriter inſtātibꝰ ꝑrexerūtmaiores natū de galaad vt tollerēt in auxilium ſui iepte de t̓ra thob. Dixerūtqꝫ ad eum.Ueni ⁊ eſto pͥnceps nr̄: ⁊ pugna contra filiosammon. Quibꝰ ille rn̄dit. Nōne vos eſtis qͦodiſtꝭ me ⁊ eieciſtꝭ de domo pr̄is mei: ⁊ nuncveniſtꝭ ad me ncc̄itate cōpulſi? Dixerūtqꝫ pͥncipes galaad ad iepthe Ob hāc igit̉ cām nūcad te venimꝰ vt ꝓficiſcarꝭ nobiſcū: ⁊ pugnescōtra filios ammon: ſiſqꝫ dux oīm qͥ habitāt īgalaad. Iepthe qͦꝫ dixit eis. Si ꝟe veniſtisad me vt pugnē ꝓ vob̓ ꝯtra filios āmon: tradideritqꝫ eos dn̄s ī manꝰ meas: ego ero vr̄ pͥnceps? Qui rn̄derunt ei. Dn̄s qͥ hec audit ip̄emediator ac teſtis ē ꝙ nr̄a ꝓmiſſa faciemus:Abijt itaqꝫ iepthe cū pͥncipibꝰ galaad fecitqꝫeū oīs ppl̓s pͥncipē ſui Locutuſqꝫ ē iepthe omnes ẜmones ſuos corā dn̄o in maſpha Et miſit nūcios ad regē filiorū ammon qͥ ex ꝑſonaſua dicerēt. Quid mihi ⁊ tibi ē: qꝛ veniſti cōtra me vt vaſtares terrā meā? Quibus ille reſpondit. Quia tulit iſrl̓ terrā meā qn̄ aſcēditde egypto: a finibꝰ arnon vſqꝫ iehoc atqꝫ iordanem. Nunc ergo cū pace redde mihi eamPer qͦs rurſum mādauit iepthe: et imꝑauiteis vt dicerēt regi ammon. Hec dicitiepthe.Nō tulit iſrl̓ terrā moab nec terrā filioꝝ āmōſed quādo de egypto conſcenderūt: ambulauit ꝑ ſolitudinem vſqꝫ ad mare rubrum ⁊ venit in cedes. Miſitqꝫ nuncios aaregē edomdicēs. Dimitte vt tranſeā terram tuam. Quinoluit acquieſcere p̄cibus eius Miſit qͦꝫ adregem moab: qͥ ⁊ ip̄e tranſitum prebere ꝯtempſit. Manſit itaqꝫ in cades ⁊ circūiuit ex latere terram edom et terram moab. Uenitqꝫad orientalem plagam terre moab: et caſtrametatus eſt trans arnon: nec voluit intrareterminos moab. Arnon qͥppe cōfiniū ē terre