quia cōcipies ⁊ ꝑies filiū: cuius nō tanget caput nouacula. Erit em̄ nazareꝰ dei ab infantra ſua ⁊ ex mr̄is vtero: et ip̄e incipiet liberare iſrl̓ de manu philiſtinorū. Que cū veniſſetad maritū ſuum dixit ei. Uir dei venit ad mehabēs vultū angelicū: terribilis nimis. Quēcū interrogaſſem qͥs eēt et vn̄ veniſſet ⁊ qͦ nomine vocaret̉ noluit mihi dicere: ſed hͦ rn̄ditEcce cōcipies ⁊ ꝑies filiū. Caue ne vinuꝫ bibas nec ſicerā ⁊ ne aliqͦ veſcaris īmūdo. Eritem̄ puer nazareꝰ dei ab infantia ſua et ex vtero mr̄is ſue vſqꝫ ad diē mortꝭ ſue. Orauit itaqꝫ manue dn̄m et ait. Obſecro dn̄e vt vir deiquē miſiſti veniat iterū et doceat nos qͥd debeamꝰ facere de puero qui naſciturꝰ ē. Exaudiuitqꝫ dn̄s dep̄cantē manue: et apparuit rurſum angelꝰ dn̄i vxori eiꝰ ſedēti in agro. Manue aūt maritꝰ eius nō erat cū ea. Que cū vidiſſet angelū feſtinauit et cucurrit ad virū ſuum nūciauitqꝫ ei dicēs. Ecce apparuit mihivir quē an̄ viderā Qui ſurrexit et ſecutus eſtvxorē ſuā: veniēſqꝫ ad virū dixit ei. Tu es qͥlocutus es mulieri? Et ille rn̄dit. Ego ſū Cuimanue: qn̄ inqͥt ſermo tuꝰ fuerit expletꝰ quidvis vt faciat puer: aut a qͦ ſe obſeruare debebit? Dixitqꝫ angelꝰ dn̄i ad manue. Ab omnibus q̄ locutꝰ ſum vxori tue abſtineat ſe: ⁊ qͥcqͥd ex vinea naſcit̉ nō comedat: vinū ⁊ ſicerānō bibat: nullo veſcat̉ īmūdo: ⁊ qd̓ ei p̄cepi īpleat atqꝫ cuſtodiat Dixit itaqꝫ manue ad angelū dn̄i. Obſecro te vt acqͥeſcas p̄cibꝰ meiset faciamꝰ tibi hedū de capris. Cui rn̄dit āgelus Si me cogis nō comedā panes tuos: ſi ātvis holocauſtū facere: offer illud dn̄o. Et neſciebat manue ꝙ angelꝰ dn̄i eſſet. Dixitqꝫ adeum. Qd̓ ē tibi nomē vt ſi ẜmo tuꝰ fuerit expletus honoremꝰ te? Cui ille rn̄dit. Cur q̄risnomē meū qd̓ ē mirabile. Tulit itaqꝫ manuehedum de capris et libamēta: ⁊ poſuit ſuꝑ petrā offerēs dn̄o qui facit mirabilia. Ip̄e autēet vxor eius intuebant̉. Cūqꝫ aſcēderet flamma altaris in celū angelus dn̄i ꝑiter in flāmaaſcēdit. Qd̓ cū vidiſſet manue ⁊ vxor eiꝰ proni ceciderūt in terrā: et vltra eis non apparuitangelus dn̄i. Statimqꝫ intellexit manue angelum dn̄i eſſe: ⁊ dixit ad vxorē ſuā. Mortemoriemur. qꝛ vidimꝰ dn̄m. Cui rn̄dit mulierSi dn̄s nos vellet occidere: de manibus noſtrꝭ holocauſtū ⁊ libamēta nō ſuſcepiſſet necon̄diſſet nobis hec om̄ia: neqꝫ ea q̄ ſunt vētura dixiſſet. Peperit itaqꝫ filiū. et vocauit nomē eiꝰ ſamion. Creuitqꝫ puer: ⁊ bn̄dixit ei dominꝰ: cepitqꝫ ſpūs dn̄i eſſe cū eo ī caſtris daninter ſaraa ⁊ eſthaol.XIIIIEſcēdit gͦ ſamſon in thānata. videnſd qꝫ ibi mulierem de filiabꝰ philiſtijm.IAAICIIMaſcendit ⁊ nūciauit pr̄i ſuo ⁊ mr̄i ſue dicens.Uidi mulierē in thānata de filiabꝰ philiſtinorum: quam queſo vt mihi accipiatis vxoremCui dixerūt pr̄ et mr̄ ſua. Nūquid nō ē mulier in filiabꝰ fratrū tuorū: ⁊ in omi ppl̓o tuo qꝛvis acciꝑe vxorē de philiſtijm qͥ īcircūciſi ſūtDixitqꝫ ſamſon ad pr̄em ſuū. Hāc mihi accipe: qꝛ placuit oculis meis. Parētes aūt eiusneſciebāt ꝙ res a dn̄o fieret: ⁊ q̄reret occaſiones ꝯtra philiſtijm. Eo em̄ tꝑe philiſtijm dominabant̉ iſraeli. Deſcendit itaqꝫ ſamſon cūpr̄e ſuo ⁊ mr̄e in thānata. Cūqꝫ veniſſent advineas oppidi apparuit catulus leonis ſeuus⁊ rugiēs ⁊ occurrit ei. Irruit aūt ſpūs dn̄i inſamſon ⁊ dilacerauit leonē: qͣſi hedū in fruſtadecerꝑet nihil oīno hn̄s in manu: et hͦ patri ⁊mr̄i noluit indicare. Deſcēditqꝫ et locutus ēmulieri q̄ placuerat oculis eius Et poſt aliqͦtdies reuertēs vt acciꝑet eā: declinauit vt videret cadauer leonis. Et ecce examen apū inore leonis erat: ac fauꝰ mell̓. Quē cū ſumpſiſſet in manibꝰ: comedebat in via venienſqꝫ adpr̄em ſuū et mr̄em dedit eis ꝑtem qͥ et ipſi comederūt: nec tn̄ eis voluit indicare ꝙ mel decorꝑe leonis aſſumpſerat. Deſcēdit itaqꝫ pater eius ad mulierē ⁊ fecit filio ſuo ſamſon cōuiuiū. Sic em̄ iuuenes facere cōſueuerāt Cūgͦ ciues loci illiꝰ vidiſſent eū: dederūt ei ſodales triginta qͥ eēt cū eo. Quibꝰ locutꝰ ē ſamſon. Proponā vob̓ ꝓbleuma: qd̓ ſi ſolueritꝭmihi intra ſeptē dies cōuiuij. dabo vobis tri Lυginta ſyndones ⁊ totidē tunicas. Sin autemnō potueritꝭ ſoluere: vos dabitꝭ mihi trigītaſyndones: et eiuſdē numeri tunicas. Qui reſpōderūt ei. Propone ꝓbleuma vt audiamDixitqꝫ eis. De comedēte exiuit cibus: ⁊ deforti egreſſa ē dulcedo. Nec potuerāt ꝑ tresdies ꝓpoſitionē ſoluere. Cūqꝫ adeſſet dies ſeptimus dixerūt ad vxorē ſampſon. Blandire viro tuo: ⁊ ſuadē ei vt indicet tibi qͥd ſignificet ꝓbleuma. Qd̓ ſi face̓ noluerꝭ: incēdemte ⁊ domū pr̄is tui. An idcirco vocaſtis nosad nuptias vt ſpoliaretis? Que fūdebat apd̓ſamſon lachrymas ⁊ querebat̉ dicēs. Odisme ⁊ nō diligis: idcirco ꝓbleuma qd̓ ꝓpoſuiſti filijs ppl̓i mei non vis mihi exponere. Atille rn̄dit. Pr̄i meo ⁊ mr̄i nolui dicere: ⁊ tibi īdicare potero? Septem igitur diebus ꝯuiuijflebat ante eum: tandemqꝫ die ſeptimo cumei eſſet moleſta expoſuit. Que ſtatim indicauit ciuibus ſuis. Et illi dixerunt ei die ſeptimo ante ſolis occubitum quid dulcius melle⁊ quid fortius leone? Qui ait ad eos. Si nōaraſſetis in vitula mea: non inueniſſetis propoſitionem meam. Irruit itaqꝫ in eum ſpiritus domini. Deſcenditqꝫ aſchalonem: et