cōduxit ſibi ex eo viros īopes ⁊ vagos: ſecutiqꝫ ſūt eū. Et venit in domū pr̄is ſui ī ep̄hra⁊ occidit fratres ſuos filios hierobaal ſeptuaginta viros ſuꝑ lapidē vnū. Remāſitqꝫ ioathan filiꝰ hierobaal minimꝰ: ⁊ abſcōdiꝰ eſt.Cōgregati ſūt aūt oēs viri ſychem ⁊ vniuerſe familie vrb̓ mello: abierūtqꝫ ⁊ cōſtituerūtregē abimelech iuxta quercū q̄ ſtabat ī ſychēQd̓ cū nūciatū eēt ioathan iuit ⁊ ſtetit in vertice mōtꝭ garizim: eleuataqꝫ voce clamauit etdixit. Audite me viri ſichē ita vt audiat vosdn̄s. Ierūt ligna vt vngerēt ſuꝑ ſe regē. Dixerūtqꝫ oliue. Impera nob̓. Que rn̄dit. Nūquid poſſuꝫ deſerere pinguedinē meā qͣ ⁊ dijvtunt̉ ⁊ hoīes ⁊ venire vt int̓ igna ꝓmouear? Dixeruntqꝫ ligna ad arborē ficū. Ueni etſuꝑ nos regnū accipe. Que rn̄dit eis. Nūqͥdpoſſuꝫ deſerere dulcedinē meā fructuſqꝫ ſuauiſſimos: ⁊ ire vt īt̓ cet̓a ligna ꝓmouear. Lcutaqꝫ ſunt ligna ad vitē. Veni ⁊ imꝑa nob̓.Que rn̄dit eis Nūquid poſſuꝫ deſerere vinūmeū qd̓ letificat deū ⁊ hoīes: ⁊ int̓ ligna cetera ꝓmoueri? Dixerūtqꝫ oīa ligna ad rhānū:Ueni ⁊ imꝑa ſuꝑ nos. Que rn̄dit eis. Si ꝟeme regē vob̓ cōſtituitis: venite ⁊ ſub vmbramea requieſcite. Si aūt non vultis: egrediat̉ignis d̓ rhāno: ⁊ deuoret cedros libani. Nūcigit̉ ſi recte ⁊ abſqꝫ pctō cōſtituiſtis ſuꝑ vosregē abimelech: ⁊ bn̄ egiſtꝭ cū hierobaal ⁊ cūdomo eiꝰ ⁊ reddidiſtis vicē bn̄ficijs eiꝰ qͥ pugnauit ꝓ vob̓ ⁊ aīam ſuā dedit ꝑicl̓is vt erueret vos de manu madiā qͥ nūc ſurrexiſtis cōtra domū pr̄is mei: ⁊ int̓feciſtis filios eiꝰ ſeptuaginta viros ſuꝑ vnū lapidē ⁊ ꝯſtituiſtisregē abimelech filiū ancille eiꝰ ſuꝑ habitatores ſychem eo ꝙ frat̓ vr̄ ſit. Si gͦ recte ⁊ abſqꝫvitio egiſtis cū hierobaal et domo eiꝰ hodieletemī in abimelech: ⁊ ille letet̉ in vob̓ Sin ātꝑuerſe: egrediat̉ ignis ex eo: ⁊ ꝯſumat habitatores ſychē ⁊ oppidū mello egrediaturqꝫ ignis d̓ virꝭ ſichē ⁊ de oppido mello: ⁊ deuoretabimelech Que cū dixiſſet fugit ⁊ abijt in bera: habitauitqꝫ ibi ob metū abimelech fratrꝭſui. Regnauit itaqꝫ abimelech ſuꝑ iſrl̓ tribuſannis. Miſitqꝫ dn̄s ſpm̄ peſſimū int̓ abimelech ⁊ habitatores ſychē qͥ ceper̄t eū deteſtari: ⁊ ſcelꝰ iut̓fectiōis ſeptuaginta filioꝝ hierobaal ⁊ effuſionē ſanguinis eorū ꝯferre in abimelech fratrē ſuū: ⁊ int̓ cet̓ os ſychimorū pͥncipes qͥ eū adiuuerāt. Poſuerūtqꝫ īſidias aduerſū eū ī ſūmitate mōtiū: ⁊ dū illiꝰ p̄ſtolabātur aduētū exercebāt latrocinia agētes p̄daſde p̄tercūtibꝰ. Nūciatūqꝫ ē abimelech. Uēitaūt gaal filius obed cū frībꝰ ſuis: ⁊ trāſiuit inſychimā Ad cuiꝰ aduentū erecti habitatoresſychē egreſſi ſunt in agros vaſtantes vineasvuaſqꝫ calcātes: ⁊ factis cātantiū choris: ingreſſi ſūt phanū dei ſui ⁊ int̓ epulas ⁊ poculamaledicebāt abimelech clamāte gaal filio obed. Quis ē iſte abimelech: et q̄ eſt ſychem vtẜuiamꝰ ei? Nūquid nō ē ip̄e filiꝰ hierobaal ⁊ꝯſtituit pͥncipē zebul ẜuū ſuū ſuꝑ viroſemorpr̄is ſychē. Cur gͦ ẜuiemꝰ ei? Utinā daret aliqͥs ppl̓m iſtū ſub manu mea vt aufereꝫ de medio abimelech. Dictūqꝫ ē abimelech. Cōgrega exercitꝰ ml̓titudinē: ⁊ veni. Zebul em̄ pͥnceps ciuitatis auditis ẜmōibꝰ gaal filij obediratꝰ ē valde ⁊ miſit clā ad abimelech nūciosdicēs. Ecce gāal filiꝰ obed venit ī ſychimā cūfratribꝰ ſuis: ⁊ oppugnat aduerſuꝫ te ciuitatēSurge itaqꝫ nocte cū ppl̓o qͥ tecū eſt: et latitaī agro: ⁊ pͥmo mane oriēte ſole irrue ſuꝑ ciuitatem. Illo autē egrediēte adu̓ſum te cū ppl̓oſuo: fac ei qd̓ potueris. Surrexit itaqꝫ abimelech cū om̄i exercitu ſuo nocte: ⁊ tetendit inſidias iuxta ſychimā ī qͣtuor locis: Egreſſuſqꝫē gaal filiꝰ obed: ⁊ ſtetit ī ītroitu porte ciuitatis. Surrexit aūt abimelech ⁊ oīs exercitꝰ cūeo d̓ inſidiarū loco. Cūqꝫ vidiſſꝫ ppl̓m gaal dixit ad zebul. Ecce d̓ mōtibꝰ ml̓titudo d̓ſcēditCui ille rn̄dit. Umbras mōtiū vides qͣſi capita hoīm: ⁊ hͦ errore deciꝑis. Rurſūqꝫ gaalait. Ecce ppl̓s de vmbilico t̓re deſcēdit: ⁊ vnꝰcuneꝰ venit ꝑ viā q̄ reſpicit q̄rcū Cui dixit zebul. Ubi ē nūc os tuū qͦ loq̄baris: qͥs ē abimelech vt ẜuiamꝰ ei? Nōne h̓ ppl̓s ē quē deſpiciebas? Egredere ⁊ pugna ꝯtra eum. Abijt gͦgaal expectāte ſychimorū ppl̓o ⁊ pugnauit cotra abimelech qͥ ꝑſecutꝰ ē eū fugiētē ⁊ ī vrbēcōpulit. Ceciderūtqꝫ ex ꝑte eiꝰ pl̓imi vſqꝫ adportā ciuitatis ⁊ abimelech ſedit ī ruma. Zebul aūt gaal ⁊ ſocios eiꝰ expulit de vrbe: nec īea paſſus ē cōmorari Sequēti gͦ die egreſſuseſt ppl̓s in campū: qd̓ cū nūciatū eſſet abimelech tulit exercitū ſuū ⁊ diuiſit i tres turmastendēs inſidias in agris. Uidenſqꝫ ꝙ egrederetur ppl̓s de ciuitate ſurrexit ⁊ irruit in eū cūcuneo ſuo oppugnans ⁊ obſidēs ciuitatē dueautem turme palantes ꝑ campū aduerſariosperſequebantur. Porro abimelech omni dieillo oppugnabat vrbem: quā cepit interfectishabitatoribus eiꝰ ip̄a quoqꝫ deſtructa: ita vſal in ea diſꝑgeret. Qd̓ cum audiſſent qui habitabant in turre ſychimorū: ingreſſi ſūt phanū dei ſui berith vbi fedꝰ cū eo pepigerāt: etex eo locꝰ nomē acceꝑat: qͥ erat munitꝰ valdeAbimelech quoqꝫ audiēs viros turris ſychimorū ꝑiter cōglobatos: aſcēdit in montē ſelmō cū om̄i ppl̓o ſuo: ⁊ arrepta ſecuri p̄cidit arboris ramū: impoſitūqꝫ ferēs humero: dixitad ſocios. Qd̓ me vidiſtis facere: cito facite.Igit̉ certatim ramos de arboribꝰ p̄cidentes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten