Geneſisdixerūt. Quid naͣ eſt hoc qd̓ fecit nobis deꝰ:Uenerūtqꝫ ad iacob patrē ſuum in terra chanaan: ⁊ narrauerūt ei om̄ia que accidiſſent ſibi dicētes. Locutus ē nobis dn̄s terre dure:⁊ putauit nos exploratores eē ꝓuincie. Cuirn̄dimus. Pacifici ſumꝰ: nec vllas molimurinſidias. Duodecim fratres vno patre geniti ſumus vnus nō eſt ſuꝑ: minimus cū patrenoſtro eſt in t̓ra chanaan. Qui ait nob̓. Sicꝓbabo ꝙ pacifici ſitis. Fratrē veſtrum vnūdimittite apud me: et cibaria domibus vr̄isneceſſaria ſumite ⁊ abite. Fratremqꝫ vr̄m minimū adducite ad me: vt ſciā ꝙ n̄ ſitis exploratores: ⁊ iſtū qui tenetur in vinculis reciꝑepoſſitis. ac deinceps que vultis emēdi habeatis licentiā. His dictis cū frumēta effunderent. ſinguli reppererūt in ore ſaccorū ligataspecunias: exterritiſqꝫ ſimul om̄ibus dixit pr̄iacob. Abſqꝫ liberis me eſſe feciſtis. Ioſephnō eſt ſuper: ſymeon tenet̉ in vinculis: et beniamin auferetis. In me hec om̄ia mala reciderūt. Cui rn̄dit ruben. Duos filios meos īterfice: ſi nō reduxero illum tibi. Trade illumin manu mea: ⁊ ego eū tibi reſtituam. At ille.Non deſcendet inquit filius meus vobiſcuꝫ.Frater eiꝰ mortuꝰ ē ⁊ ip̄e ſolus remanſit. Siquid ei aduerſitatis acciderit in terra ad qͣmpergitis: deducetꝭ canos meos cū dolore adinferos.XLIIINterim fames oēm terrā vehemēterpremebat: ꝯſumptiſqꝫ cibis quos exegypto detulerant: dixit iacob ad filios ſuos. Reu̓timini et emite nobis pauxil̓lum eſcarum. Rn̄dit iudas. Denunciauit nobis vir ille ſub atteſtatione iuriſiurādi dicēsNō videbitꝭ faciē meā: niſi fratrē veſtrū minimū adduxeritis vobiſcū. Si ergo vis eummittere nobiſcū ꝑgemus pariter: ⁊ ememꝰ tibi neceſſaria: ſi aūt nō vis nō ibimꝰ. Uir eniꝫvt ſepe diximus: denunciauit nobis dicens.Nō videbitis faciē meā abſqꝫ fratre vr̄o minimo. Dixit eis iſrael. In meā hoc feciſtꝭ miſeriam: vt indicaretis ei ⁊ aliū hr̄e vos frēmAt illi rn̄derunt. Interrogauit nos hō ꝑ ordinē nr̄am ꝓgeniem: ſi pater viueret: ſi haberemus fratrē. Et nos rn̄dimus ei cōſequēteriuxta illud qd̓ fuerat ſciſcitatus. Nunqͥd ſcire poteramus ꝙ dicturꝰ eſſet: adducite frēmvr̄m vobiſcū. Iudas qͦꝫ dixit pr̄i ſuo Mittepuerū mecum vt ꝓficiſcamur ⁊ poſſimus viuere ne moriamur nos ⁊ ꝑuuli noſtri. Ego ſuſcipio puerū: de manu mea reqͥre illum. Niſireduxero ⁊ reddidero eū tibi: ero peccati reꝰin te om̄i temꝑe. Si non interceſſiſſet dilatio:iam vice altera veniſſemus. Igit̉ iſrael patereorū dixit ad eos. Si ſic neceſſe eſt: facite qd̓vultis Sumite de optimis terre frugibus invaſis veſtris: ⁊ deferte viro munera modicūreſine ⁊ mellis ⁊ ſtoracꝭ ſtactes ⁊ therebinthi⁊ amygdalarū. Pecuniāqꝫ duplicē ferte vobiſcum: ⁊ illā quā īueniſtis in ſacculis reportate: ne forte errore factum ſit. Sed ⁊ fratremveſtrū tollite: ⁊ ite ad virū. Deꝰ aūt meꝰ omnipotens faciat vobis eū placabilē: ⁊ remittat vobiſcū fratrē vr̄m quē tenet in vinculis⁊ hunc beniamin. Ego aūt quaſi orbatꝰ abſqꝫ liberis ero. Tulerunt ergo viri munera: etpecuniā duplicē ⁊ beniamin. deſcenderūt inegyptū ⁊ ſteterunt corā ioſeph. Quos cū illevidiſſet ⁊ beniamin ſimul: p̄cepit diſpenſatori domus ſue dicēs. Introduc viros domuꝫ⁊ occide victimas ⁊ inſtrue cōuiuiū: qm̄ hodie mecū ſūt comeſturi meridie. Fecit ille qd̓ſibi fuerat imꝑatū ⁊ introduxit viros domūIbiqꝫ exterriti dixerūt mutuo: Propter pecuniā quā retulimus prius in ſaccis nr̄is: introducti ſumus: vt deuoluat in nos calūniaꝫ⁊ violenter ſubijciat ſeruituti ⁊ nos ⁊ aſinosnr̄os. Quāobreꝫ in ipſis foribus accedentesad diſpenſatorē: locuti ſunt. Oramus domine vt audias nos. Iam ante deſcendimꝰ vtemeremus eſcas: quibus emptis cuꝫ veniſſemus ad diuerſoriū: aꝑuimus ſaccos nr̄os: etinuenimus pecuniā in ore ſaccorū: quā nunceodem pōdere reportauimus. Sꝫ ⁊ aliud attulimus argentū: vt emamus que nobis neceſſaria ſunt. Nō eſt in nr̄a cōſcientia: qͥs poſuerit eā in marſupijs nr̄is. At ille reſpondit:Pax vobiſcū nolite timere. Deꝰ vr̄ ⁊ deꝰ patris veſtri: dedit vobis theſauros in ſaccꝭ veſtris. Nā pecuniā quā dediſtis mihi ꝓbataꝫego habeo. Eduxitqꝫ ad eos ſymeon. Et introductꝭ domū attulit aquaꝫ: ⁊ lauerunt pedes ſuos: deditqꝫ pabulum aſinis eorū. Illivero parabant munera: donec ingredereturioſeph meridie. Audierāt em̄ ꝙ ibi cōmeſturi eſſent panē. Igit̉ ingreſſus ē ioſeph domūſuā: obtulerūtqꝫ ei munera: tenentes in manibus ſuis ⁊ adorauerūt ꝓni in terram. At illeclementer reſalutatis eis interrogauit eos dicens. Sanus ne eſt pater vr̄ ſenex: de qͦ dixeratis mihi? Adhuc viuit? Qui rn̄derūt: Soſpes eſt ẜuus tuus pat̓ nr̄. Adhuc viuit. Etincuruati adorauerunt eū. Attollens autē ioſephoculos: vidit beniamin fratrē ſuum vterinum: ⁊ ait. Iſte ē frater vr̄ ꝑuulus de qͦ dixeratis mihi? Et rurſum. Deus inquit miſereatur tui fili mi. Feſtinauitqꝫ in domū quiacōmota fuerant viſcera eius ſuꝑ fratre ſuo ⁊erumpebāt lachryme ⁊ introiens cubiculumfleuit. Rurſūqꝫ lota facie egreſſus: continuitſe. ⁊ ait. Ponite panes. Quibꝰ appoſitꝭ ſeorc ⁊