fami que oppreſſura eſt egyptū: ⁊ non ꝯſumetur terra inopia. Placuit pharaoni ꝯfilium⁊ cūctis miniſtris eius Locutuſqꝫ eſt ad eosNū inuenire poterimꝰ talem virū qui ſpiritudei plenus ſit. Dixit ergo ad ioſeph. Qꝛ oſtēdit tibi deus om̄ia q̄ locutus es: nunqͥd ſapientiorē ⁊ ꝯſimilē tui inuenire potero? Tu erꝭſuꝑ domū meā: ⁊ ad tui oris imperiū cūctuspopulus obediet. Uno tm̄ regni ſolio p̄cedāte. Dixitqꝫ rurſum pharao ad ioſeph. Ecceꝯſtitui te ſuꝑ vniu̓ſam terrā egypti. Tulitqꝫannulū de manu ſua ⁊ dedit eū in manu eiusveſtiuitqꝫ eū ſtola byſſina: collo torquē auream circūpoſuit. Fecitqꝫ eū aſcēdere ſuꝑ currū ſuū ſcd̓m clamāte precone: vt oēs corā eogenuflecterent: ⁊ prepoſitū eſſe ſcirent vniu̓ſeterre egypti. Dixit quoqꝫ rex egypti ad Ioſeph. Ego ſum pharao. Abſqꝫ tuo imperionō mouebit quiſqͣꝫ manū aut pedē in oī terraegypti. Vertitqꝫ nomē eius: ⁊ vocauit eū lingua egyptiaca ſaluatorē mundi. Deditqꝫ illivxorē aſſeneꝫ filiā phutifaris ſacerdotis eliopoleos Egreſſus ē itaqꝫ ioſeph ad terrā egypti. Triginta annorū erat qn̄ ſtetit in conſpectu regis pharaonis ⁊ circūiuit oēs regiōesegypti. Uenitqꝫ fertilitas ſeptē annorū: ⁊ inmanipulos redacte ſegetes cōgregate ſunt inhorrea egypti. Omnis etiā frugū abūdantiain ſingulis vrbibus cōdita eſt. Tantaqꝫ fuitabundātia tritici: vt arene maris coequaret̉⁊ copia menſurā excederet. Natiqꝫ ſunt Ioſeph filij duo anteqͣꝫ veniret fames quos peperit ei aſſeneꝫ filia phutifaris ſacerdotis eliopoleos. Vocauitqꝫ nomē primogeniti manaſſes dicēs. Obliuiſci me fecit deus oīm laborū meoꝝ: ⁊ domꝰ pr̄is mei. Nomē qͦꝫ ſecūdi appellauit effraim dicēs. Creſcere me fecitdeus in terra pauꝑtatis mee. Igit̉ trāſactisſeptē vbertatis annis qͥ fuerāt in egypto: ceperunt venire ſeptē anni inopie: quos predixerat ioſeph: ⁊ in vniuerſo orbe fames preualuit. In cuncta etiā terra egypti fames erat.Qua eſuriente clamauit populus ad pharaonē: alimēta petens. Quibus ille rn̄dit. Itead ioſeph: ⁊ quicqͥd ip̄e vobis dixerit: faciteCreſcebat aūt quotidie fames in oī t̓ra. aperuitqꝫ ioſeph vniu̓ſa horrea ⁊ vendebat egytijs. Nā ⁊ illos oppreſſerat fames. Omneſqꝫꝓuincie veniebāt in egyptū vt emerēt eſcas:⁊ malū inopie tēperarent.XLIIUdiēs aūt iacob ꝙ alimēta vēderētur in egypto dixit filijs ſuis. Quarenegligitis: Audiui ꝙ triticū venūdetur in egypto. Deſcēdite ⁊ emite nob̓ neceſſaria: vt poſſimus viuere: ⁊ nō ꝯſumamur inopia. Deſcēdentes igit̉ fratres ioſeph decemvt emerēt frumenta in egypto: beniamin domi retēto a iacob qͥ dixerat fratribus eius neforte in itinere quicqͣꝫ patiatur mali: ingreſſiſunt terrā egypti cū alijs qͥ pergebāt ad emēdū. Erat aūt fames in terra chanaan. et Ioſeph erat pͥnceps in terra egypti: atqꝫ ad eiusnutū frumēta populis vēdebant̉. Cūqꝫ adoraſſent eū fratres ſui ⁊ agnouiſſet eos qͣſi adalienos durius loq̄batur: int̓rogās eos. Un̄veniſtis? Qui rn̄derūt: de terra chanaan: vtemamus victui neceſſaria. Et tn̄ fratres ipſecognoſcēs: nō eſt cognitus ab eis. Recordatuſqꝫ ſomnioꝝ q̄ aliquādo viderat: ait ad eoſExploratores eſtis: vt videatꝭ infirmiora terre veniſtis. Qui dixerūt. Nō ē ita dn̄e: ſꝫ ſerui tui venerūt vt emerēt cibos. Oēs filij vni,us viri ſumus Pacifici venimus: nec quicqͣꝫfamuli tui machinātur mali Quibꝰ ille reſpōdit. Aliter eſt. Immunita terre huius ꝯſiderare veniſtis. At illi dixerūt. Duodecim inquiūt fratres ẜui tui ſumus: filij viri vniꝰ interra chanaan Minimus cū patre nr̄o ē: alius nō eſt ſuꝑ. Hoc eſt ait qd̓ locutus ſuꝫ. Exploratores eſtis. Iam nūc experimentuꝫ vr̄icapiā. Per ſalutē pharaonis nō egrediminihinc: donec veniat frat̓ veſter minimꝰ. Mittite ex vob̓ vnū ⁊ adducat eū: vos aūt eritisin vinculis donec ꝓbent̉ que dixiſtis: vtruꝫvera an falſa ſint. Alioqͥn per ſalutē pharaonis exploratores eſtꝭ. Tradidit gͦ illos cuſtodie tribꝰ diebus. Die aūt t̓tio eductis de carcere ait. Facite q̄ dixi: ⁊ viuetis. Deū eniꝫ timeo: Si pacifici eſtis: frater veſter vnꝰ liget̉in carcere: vos aūt abite ⁊ ferte frumēta queemiſtis in domos vr̄as. ⁊ fratrem vr̄m minꝫmū ad me adducite: vt poſſiꝫ vr̄os ꝓbare ſeimones: ⁊ nō moriamī. Fecerūt vt dixerat etlocuti ſunt ad inuicē. Merito hec patimur:qꝛ peccauimꝰ in fratrē nr̄m: vidētes anguſtias aīe illiꝰ. dū dep̄caret̉ nos ⁊ nō audiuimꝰ.Idcirco venit ſuꝑ nos iſta tribulatō. E qͥbꝰvnus ruben ait: Nūquid nō dixi vob̓: nolitepeccare in puerū: ⁊ nō audiſtis me? En ſanguis eiꝰ exqͥrit̉ Neſciebant em̄ ꝙ intelligeretioſeph: eo ꝙ ꝑ interpretē loqueretur ad eosAuertitqꝫ ſe parūper ⁊ fleuit: ⁊ reuerſus locutus ē ad eos. Tollenſqꝫ ſymeon: ⁊ ligās illis p̄ſentibus: iuſſit miniſtris vt implerēt eorū ſac̓cos tritico: ⁊ reponerent pecunias ſingulorū in ſacculis ſuis: datis ſupra cibarijs īvia. Qui fecerūt ita. At illi portantes frumēta in aſinis ſuis ꝓifecti ſunt. Apertoqꝫ vnusſac̓co vt daret iumento pabulū in diuerſorioꝯtēplatus pecuniā in ore ſacculi: dixit fratribus ſuis. Reddita ē mihi pecunia. En habetur ī ſacco. Et obſtupefacti turbatiqꝫ mutuo