ſum ioſeph: ⁊ ſeorſum fratribus: egyptijs qͦꝫqͥ veſcebant̉ ſimul ſeorſum. Illicitum eſt eniꝫegyptijs comedere cū hebreis: ⁊ ꝓphanū putant huiuſcemodi cōuiuiū: ſederunt corā eo.pͥmogenitus iuxta primogenita ſua: ⁊ minimus iuxta etatem ſuā. Et mirabantur nimisſumptis ꝑtibus quas ab eo acceperāt. Maiorqꝫ pars venit beniamin: ita vt qͥnqꝫ ꝑtibꝰexcederet. Biberūtqꝫ ⁊ inebriati ſunt cū eo.Recepit aūt ioſeph diXLIIIIſpenſatori domus ſue dicēs. Impleſaccos eorū frumēto qͣꝫtū poſſunt capere ⁊ pone pecuniā ſingulorū in ſummitateſacci. Cyphū aūt meū argenteū ⁊ preciuꝫ qd̓dedit tritici: pone ī ore ſacci iuniorꝭ. Factūqꝫeſt ita. Et orto mane dimiſſi ſunt cum aſinisſuis. Iamqꝫ vrbem exierant ⁊ ꝓceſſerāt paululū. Tūc ioſeph accerſito diſpēſatore domꝰait. Surge inqͥt ⁊ ꝑſequere viros ⁊ apprehenſis dicito. Quare reddidiſtis malū pro bonoCyphus quē furati eſtis: ip̄e eſt in quo bibitdn̄s meus ⁊ in quo augurari ſolet. Peſſimārem feciſtis. Fecit ille vt iuſſerat: ⁊ apprehenſis ꝑ ordinem locutus eſt. Qui reſponderūt.Quare ſic loquit̉ dn̄s noſter vt ſerui tui tantum flagitij cōmiſerint. Pecuniā quā inuenimus in ſummitate ſaccorū reportauimꝰ ad tede terra chanaan. Et quō cōſequēs eſt: vt furati ſimus de domo dn̄i tui aurū ⁊ argentuꝫ.Apud quēcūqꝫ fuerit inuentū ſeruorū tuorūquod queris moriatur: ⁊ nos erimus ẜui domini noſtri. Qui dixit eis. Fiat iuxta veſtrāſententiā. Apud quēcūqꝫ fuerit inuentū: ipſe ſit ſeruus meus: vos aūt eritis innoxij Itaqꝫ feſtinatu deponentes in terrā ſaccos: aperuerunt ſinguli. Quos ſcrutatus incipiensa maiore vſqꝫ ad minimū inuenit cyphum inſacco beniamin. At illi ſciſſis veſtibꝰ oneratiſqꝫ rurſum aſinis: reuerſi ſunt in oppidum primuſqꝫ iudas cū fratribus: ingreſſus eſt ad ioſeph. Necdū em̄ de loco abierat. Oēſqꝫ anteeum ꝑiter in terrā corruerūt. Quibus ille aitCur ſic agere voluiſtis: An ignoratis ꝙ nonſit ſimilis mei in augurandi ſcientia? Cui iudas. Quid reſpondebimꝰ inqͥt dn̄o meo. velquid loquemur: aut iuſte poterimus obtēdere? Deus inuenit iniquitatē ſeruorū tuorumEn omēs ſerui ſumus dn̄i mei: ⁊ nos ⁊ apudquē inuētus eſt cyphus. Rn̄dit ioſeph. Abſit a me: vt ſic agam. Qui furatus ē cyphumipſe ſit ſeruus meus: vos aūt abite liberi adpatrē veſtrū. Accedens autē propius iudasconfidenter ait. Oro dn̄e audi me: vt loquat̉ſeruus tuus verbū in auribus tuis: et ne iraſcaris famulo tuo. Tu es em̄ poſt pharaonēdn̄s meus. Interrogaſti prius ſeruos tuos.habetis patrē aut fratrē: ⁊ nos reſpōdimustibi dn̄o meo. Eſt nobis pater ſenex: et puerꝑuulus qui in ſenectute illius natus eſt: cuiꝰvterinus frater eſt mortuus: ⁊ ipſum ſolū habet mater ſua: pater vero tenere diligit eum.Dixiſtiqꝫ ẜuis tuis. Adducite eum ad me: etponā oculos meos ſuꝑ illum. Suggeſſimustibi dn̄o meo: nō pōt puer relinquere patremſuū. Si em̄ illum dimiſerit moriet̉. Et dixiſtiſeruis tuis. Niſi venerit frater veſter minimus vobiſcum nō videbitis amplius facieꝫmeā. Cū ergo aſcendiſſemus ad famulū tuuꝫpatrē noſtrū: narrauimus ei om̄ ia que locutus eſt dn̄s meus. Et dixit pater nr̄. Reuertimini: ⁊ emite nobis parū tritici. Cui diximus. Nū poſſumus ire? Si frater noſter minimus deſcenderit nobiſcum ꝓficiſcemur ſimul: alioqͥn illo abſente non audemus videre faciem viri. At ille rn̄dit. Vos ſcitis ꝙ duos genuerit mihi vxor mea. Egreſſus ē vnuſ⁊ dixiſtis: beſtia deuorauit eū ⁊ hucuſqꝫ noncōparet. Si tuleritis ⁊ iſtuꝫ et aliqͥd ei in viacontigerit: deducetis canos meos cum merore ad inferos. Igit̉ ſi intrauero ad ſeruū tuupatrē noſtrū ⁊ puer defuerit: cū anima illiusex huius anima dependeat: videritqꝫ eū noneſſe nobiſcum moriet̉: ⁊ deducent famuli tuicanos eius cum dolore ad inferos. Ego proprie ſeruus tuus ſum: qͥ in meā hunc recepi fidem: ⁊ ſpōpondi dicēs. Niſi reduxero eumpeccati reus ero in pr̄em om̄i temꝑe. Manebo itaqꝫ ſeruus tuus pro pureo in miniſteriodn̄i mei ⁊ puer aſcendat cum fratribus ſuis.Non em̄ poſſum redire ad patrē abſente puero: ne calamitatis que oppreſſura eſt patremmeum teſtis aſſiſtam.XLVOn ſe poterat vltra cohibere ioſephn multis corā aſtantibus: vn̄ precepitvt egrederent̉ cūcti foras ⁊ nullus intereſſet alienꝰ agnitiōi mutue. Eleuauitqꝫ vocem cū fletū: quā audierunt egyptij: oīſqꝫ domus pharaonis et dixit fratribus ſuis. Egoſum ioſeph. Adhuc pater meus viuit? Nonpoterant reſpōdere fratres nimio terrore perterriti. Ad quos ille clementer: accedite inqͥtad me. Et cū acceſſiſſent ꝓpe: ego ſum ait ioſeph frater veſter quē vendidiſtis in egyptūNolite pauere: neqꝫ vobis durū eſſe videat̉ꝙ vendidiſtis me in his regionibus. Pro ſalute em̄ veſtra miſit me deus ante vos in egyptum Bienniū eſt em̄ ꝙ cepit fames in terraeſſe: ⁊ adhuc quinqꝫ anni reſtant quibus necarari poterit nec mēti. Premiſitqꝫ me deꝰ vtreſeruemini ſuꝑ terrā ⁊ eſcas ad viuendū habere poſſitꝭ Nō vr̄o ꝯſilio ſꝫ dei volūtate hucmiſſus ſū qͥ fecit me quaſi pr̄em pharaonis ⁊