Geneſistrigintaſeptē deficienſqꝫ mortuus ē. ⁊ appoſitus ad populuꝫ ſuū. Habitauit aūt ab euilavſqꝫ ſur: que reſpicit egyptū introeūtibꝰ aſſyrios. Corā cūctꝭ fratribꝰ ſuis obijt He qͦꝫ ſūtgenerationes yſaac filij abraā. Abraā genuityſaac. Qui cū quadraginta eſſet annoꝝ. duxit vxorē rebeccā filiā bathuelis ſyri de meſopotamia ſororē laban. Deprecatuſqꝫ ē yſaacdn̄m ꝓ vxorē ſua eo ꝙ eſſet ſterilis. Qui exaudiuit eū: ⁊ dedit cōceptū rebecce: ſed collidebantur in vtero eius paruuli. Que ait Siſic mihi futuruꝫ erat quid neceſſe fuit cōcipere? Perrexitqꝫ rebecca vt cōſuleret dominuꝫQui rn̄dēs ait. Due gētes ſunt in vtero tuo⁊ duo populi ex vētre tuo diuidētur: populuſqꝫ populuꝫ ſuꝑabit ⁊ maior ẜuiet minori.Iam tēpus pariendi aduenerat. ⁊ ecce gemini in vtero eius reperti ſunt. Qui primꝰ egreſſus eſt ruſus erat ⁊ totus in moreꝫ pellis hiſpidus. vocatūqꝫ eſt nomē eius eſau. Protinus alter egrediens. plantaꝫ fratris tenebatmanū. ⁊ idcirco appellauit eū iacob Sexagenarius erat yſaac quando nati ſunt paruuli.Quibus adultis. factus eſt eſau vir gnarusvenādi ⁊ hō agricola. iacob aūt vir ſimplexhītabat in tabernaculis. Yſaac amabat eſaueo ꝙ de venationibus illius veſceretur ⁊ rebecca diligebat iacob. Coxit aūt Iacoo pulmentū. Ad quē cū vēiſſet eſau de agro laſſusait. Da mihi de coctione hac rufa qꝛ oppidolaſſus ſum. Quā ob cauſam vocatū eſt nomēeius edom. Cui dixit iacob. Vende mihi primogenita tua. Ille rn̄dit. En morior. Quidmihi ꝓderunt pͥmogenita? Ait Iacob Iuraergo mihi. Iurauit ei eſau. ⁊ vedidit pͥmogenita. ⁊ ſic accepto pane ⁊ lentis edulio comedit ⁊ bibit ⁊ abijt: paruipendēs ꝙ primogenita vendidiſſet.XXVIRta aūt fame ſuper terrā poſt eā ſterilitatē q̄ acciderat ī diebꝰ abraā abiit yſaac ad abimelech regē paleſtīoꝝin gerara. Apparuitqꝫ ei dn̄s ⁊ ait. Ne deſcēdas in egyptū ſed qͥeſce in terra quam dixerotibi ⁊ peregrinare in ea. eroqꝫ tecuꝫ ⁊ benedicā tibi. Tibi em̄ et ſemini tuo dabo vniu̓ſasregiones has. cōplens iuramentū quod ſpopondi abraā patri tuo: ⁊ multiplicabo ſemētuū ſicut ſtellas celi Daboqꝫ poſterꝭ tuis vniuerſas regiones has ⁊ benedicentur in ſemīetuo oēs gentes terre: eo ꝙ obedierit abraamvoci mee: ⁊ cuſtodierit precepta ⁊ mandatamea et cerimonias. legeſqꝫ ẜuauerit. Māſititaqꝫ yſaac in geraris. Qui cum interrogaretur a viris loci illius ſuꝑ vxore ſua: reſpōdit. Soror mea eſt. Timuerat em̄ confiteri oſibi eſſet ſociata cōiugio: reputans ne forte interficerent eū ꝓpter illius pulchritudinē Cūqꝫ pertranſiſſent dies plurimi et ibidem moraret̉ ꝓſpiciens abimelech rex paleſtinorumper feneſtram. vidit eum iocantem cum rebecca vxore ſua. ⁊ accerſito eo ait. Perſpicuum eſt ꝙ vxor tua ſit. Cur mentitus es eamſororē tuā eſſe? Rn̄dit. Timui ne morerer ꝓpter eā. Dixitqꝫ abimelech. Quare impoſuiſti nobis. Potuit cōire quiſpiā de ppl̓o cuꝫvxore tua: ⁊ induxeras ſuper nos grāde peccatū. Precepitqꝫ om̄i populo dicēs. Qui tetigerit hominis huius vxorē. morte moriet̉Seuit aūt yſaac in terra illa: ⁊ inuenit in ipſoanno centuplū. Benedixitqꝫ ei deus ⁊ locupletatus eſt hō. ⁊ ibat ꝓficiēs atqꝫ ſuccreſcēsdonec magnus vehemēter effectus ē: habuitqꝫ poſſeſſiones ouiū ⁊ armentorum ⁊ familieplurimū. Ob hoc inuidētes ei paleſtini. oēsputeos quos foderūt ẜui patris illius abraam: illo tꝑe obſtruxerūt implentes humo intantū vt ip̄e abimelech diceret ad yſaac. Recede a nobis quoniā potentior nobis factuses valde. Et ille diſcedens vt veniret ad torrentē gerare habitaretqꝫ ibi: rurſum fodit alios puteos. quos foderant ſerui patris ſui abraaꝫ: ⁊ quos illo mortuo olim obſtruxerātphiliſtijm. Appellauitqꝫ eos eiſdem noībusquibus ante pater vocauerat. Foderūtqꝫ intorrente ⁊ reppererūt aquā viuam. Sed ⁊ ibiiurgiū fuit paſtoꝝ gerare. adu̓ſus paſtoresyſaac dicentiū. Noſtra ē aqua. Quāobrē nomen putei ex eo qd̓ acciderat vocauit calum /niā. Foderūt aūt ⁊ aliuꝫ ⁊ pro illo qͦqꝫ rixatiſunt appellauitqꝫ eū inimicitias. Profectusinde fodit aliū puteū: ꝓ quo nō ꝯtenderunt.Itaqꝫ vocauit nomen eius latitudo dicens.Nūc dilatauit nos dn̄s. ⁊ fecit creſce̓ ſuꝑ terram. Aſcendit aūt yſaac ex illo loco in berſabee: vbi apparuit ei dn̄s in ip̄a nocte dicens.Ego ſum deus abraaꝫ patris tui. Noli timere: qꝛ ego tecū ſum. Benedicā tibi ⁊ multiplicabo ſemē tuū ꝓpter ẜuū meū abraā. Itaqꝫedificauit ibi altare dn̄o: ⁊ inuocato noīe dn̄iextendit tabernaculum. precepitqꝫ ẜuis ſuisvt foderēt puteū. Ad quē locū cuꝫ veniſſentde geraris. abimelech. ⁊ ochozathamicus illius ⁊ phicol dux militum: locutus eſt yſaacQuid veniſtis ad me hoīem quē odiſtis ⁊ expuliſtis a vobis? Qui rn̄derūt. Uidimus tecū eſſe dn̄m. ⁊ idcirco nos diximus. Sit iuramentū inter nos. et ineamus fedus. vt nō facias nobis qͥcqͣꝫ mali ſicut ⁊ nos nihil tuoruꝫattingimus. nec fecimus qd̓ te lederet: ſed cūpace dimiſimus auctū benedictione dn̄i. Fecit ergo eis cōuiuiū. Et poſt cibū ⁊ potū ſurgētes mane. iurauerūt ſibi mutuo: dimiſitqꝫb 4