ctu eius panis. Qui ait. Nō comedā: donecloquar ẜmones meos. Rn̄dit ei. Loquere.At ille. Seruus inquit abraā ſum. Et dominus benedixit dn̄o meo valde: ⁊ magnificatꝰeſt: ⁊ dedit ei oues ⁊ boues argentū ⁊ aurumẜuos ⁊ ancillas. camelos ⁊ aſinos. Et peperit ſara vxor dn̄i mei filiū dn̄o meo in ſenectute ſua. deditqꝫ illi om̄ia que habuerat. Et adiurauit me dn̄s meus dicens. Non accipiasvxorē filio meo de filiabus chananeoꝝ: in qͦrum terra habito: ſed ad domum patris meiperges: ⁊ de cognatione mea accipias vxorē filio meo. Ego vero reſpondi domīo meo.Quid ſi noluerit venire mecū mulier? Dn̄sait in cuiꝰ ꝯſpectu ambulo. mittet angelū ſuūtecum: ⁊ diriget viam tuam: accipieſqꝫ vxorem filio meo de cognatione mea: ⁊ de domopatris mei. Innoces eris a maledictiōe meacum veneris ad proximos meos ⁊ nō dederint tibi. Ueni ergo hodie ad fontem aque ⁊dixi. Dn̄e deus dn̄i mei abraā. ſi direxiſti viam meam in qua nunc ambulo ecce ſto iuxtafontē aque. ⁊ virgo que egredietur ad hauri.endā aquā. audierit me: da mihi pauxillumaque ad bibendū de hydria tua. ⁊ dixerit mihi. ⁊ tu bibe: ⁊ camelis tuis hauriā ip̄a ē mulier quaꝫ preparauit dn̄s filio dn̄i mei Cunqꝫhec tacitus mecuꝫ voluerem. apparuit rebecca veniens cum hydria quā portabat in ſcapula. Deſcenditqꝫ ad fontē. ⁊ hauſit aquamEt aio ad eā. Da mihi paululū bibere. Quefeſtinans depoſuit hydriā de humero ⁊ dixitmihi. Et tu bibe: ⁊ camelis tuis tribuā potū.Bibi. ⁊ adaquauit camelos. Interrogauiqꝫ eā ⁊ dixi. Cuius es filia? Que rn̄dit. Filiabathuelis ſum: filij nachor quē peꝑit ei melcha. Suſpēdi itaqꝫ inaures ad ornādū faciēeius: ⁊ armillas poſui in manibus eiꝰ. Pronuſqꝫ adoraui dn̄m: benedicens dn̄o deo dn̄imei abraaꝫ: qui perduxit me recto itinere: vtſumerē filiam fratris dn̄i mei filio eius. Quāobremſi facitis miſcd̓iam ⁊ veritateꝫ cū dn̄omeo indicate mihi: ſinautē alid̓ placet: ⁊ hͦ dicite mihi: vt vadam ad dexterā ſiue ad ſiniſtram. Rn̄derūt laban ⁊ bathuel a dn̄o egreſſus eſt ſermo. Nō poſſumus extra placitumeius qͥcqͣꝫ aliud loqui tecū. En rebecca corāte eſt tolle eam: ⁊ ꝓficiſcere ⁊ ſit vxor filij dn̄itui: ſicut locutus eſt dn̄s. Qd̓ cū audiſſet puer abraā: ꝓcidēs adorauit in terra dn̄m Prolatiſqꝫ valis argēteis ⁊ aureis ac veſtibus dedit ea rebecce ꝓ munere. Fratribꝰ quoqꝫ eiꝰ⁊ matri dona obtulit. Inito ꝯuiuio veſcētespariter ⁊ bibētes manſerūt ibi. Surgēs autēmane locutus eſt puer dimittite me: vt vadāad dn̄m meum. Rn̄derūtqꝫ frater eius ⁊ ma-ter maneat puella ſaltem decē dies apud nos⁊ poſtea proficiſcetur. Nolite ait me retinerequia dn̄s direxit viā meā. Dimittite me vt ꝑgam ad dn̄m meū. Et dixerūt Vocemus puellam ⁊ queramus ip̄ius voluntatē. Cunqꝫvocata veniſſet. ſciſcitati ſunt. Uis ire cū homine iſto? Que ait. Uadā. Dimiſerunt ergoeam ⁊ nutricē illius: ſeruūqꝫ abraā ⁊ comiteſeius: imprecātes ꝓſpera ſorori ſue atqꝫ dicētes. Soror nr̄a es. Creſcas in mille milia etpoſſideat ſemē tuū portas inimicoꝝ ſuorumIgit̉ rebecca ⁊ puelle illius aſcēſis camel̓ ſecute ſunt virū qͥ feſtinus reu̓tebat̉ ad dn̄m ſuum. Eo aūc tꝑe deambulabat yſaac ꝑ viā q̄ducit ad puteū: cuiꝰ nomē eſt viuētis ⁊ vidētis. Habitabat em̄ in terra auſtrali ⁊ egreſſuſfuerat ad meditandū in agro inclinataiā dieCūqꝫ eleuaſſet oculos: vidit camelos veniētes ꝓcul. Rebecca qͦꝫ conſpecto yſaac deſcendit de camelo ⁊ ait ad pueꝝ. Quis eſt ille hōqͥ venit ꝑ agrū in occurſum nob̓. Dixitqꝫ ei.Ip̄e eſt dn̄s meꝰ At illa tollēs cito palliū ſuūoperuit ſe. Seruus aūt cūcta q̄ geſſerat narrauit dn̄o ſuo yſaac. Qui introduxit eā in tabernaculū ſare matris ſue ⁊ accepit eā vxorē⁊ in tm̄ dilexit eā vt dolorē qͥ ex morte matriſeius acciderat tēperaret.XXIBraā vero aliā duxit vxorē noīe ce¶ Ithurā: q̄ peꝑit ei amram ⁊ iecſan: etmadan: ⁊ madian: ⁊ ieſboch: ⁊ SueIecſan quoqꝫ genuit ſaba ⁊ dadan̄. Filij dadan fuerūt. aſſurim ⁊ lathuſim: ⁊ laomimi Atꝟo ex madian ortꝰ ē epha ⁊ epher ⁊ enoch etabdia ⁊ helda. Oēs hi filij cethure. Deditqꝫ abraā cūcta q̄ poſſederat yſaac. filijs āt cōcubinarū largitus ē mūera: ⁊ ſeꝑauit eos abyſaac filio ſuo dū adhuc ip̄e viueret ad plagā oriētalem. Fuerūt aūt dies vite abrae centū ſeptuagītaquinqꝫ anni ⁊ deficiēs mortuꝰē in ſenectute bona ꝓuecteqꝫ etatis ⁊ plenusdierū: cōgregatuſqꝫ eſt ad ppl̓m ſuū. Et ſepelierunt eū yſaac ⁊ hiſmael filij ſui in ſpeluncaduplici q̄ ſita ē in agro ep̄hron: filij ſeor ethee regiōe mābre: qua emerat a filijs heth. Ibiſepultꝰ ē ip̄e ⁊ ſara vxor eiꝰ. Et poſt obitū illiꝰ bn̄dixit deꝰ yſaac filio eiꝰ. qͥ hītabat iuxtaputeū noīe viuētis ⁊ vidētis. Heſunt generationes hiſmael filij abrae quē peꝑit ei agaregyptia famula ſare ⁊ hec noīa filioꝝ eiꝰ ī vocabulis ⁊ generationibus ſuis. Primogenitus hiſmaelis nabaioth. deinde cedar. ⁊ abdehel. ⁊ mabſan. maſma qͦqꝫ. Duma ⁊ maſſaadad ⁊ thema ⁊ iachur ⁊ naphis et cedma.Iſti ſunt filij hiſmael. ⁊ hec noīa per caſtella⁊ oppida eorū duodecim pͥncipes tribuū ſuarum. Et facti ſunt anni vite hiſmaelis centuꝫ