Geneſiste ꝓhibere poterit: quin in monumēto eiꝰ ſepelias mortuū tuū. Surrexit abraā ⁊ adorauit populū terre: filios vicꝫ hethDixitqꝫ adeos. Si placet aīe vr̄e vt ſepeliā mortuū meum. audite me ⁊ ītercedite ꝓ me apd̓ ephronfiliū ſeor: vt det mihi ſpeluncā duplicē quamhꝫ in extrema ꝑte agri ſui Pecūia digna tradat eā mihi corā vobis in poſſeſſionem ſepulchri. Habitabat aūt ep̄hron in medio filiorūheth. Rn̄ditqꝫ ep̄hron ad abraā cunctis audientibus qͥ ingrediebant̉ portā ciuitatis illius dicēs. Nequaqͣꝫ ita fiat dn̄e mi: ſed tu magis auſculta qd̓ loquor. Agrū tradam tibi etſpeluncā que in eo eſt pn̄tibus filijs ppl̓i mei.Sepeli mortuū tuū Adorauit abraā corā domino ⁊ ppl̓o terre: ⁊ locutus eſt ad ep̄hron circūſtante plebe eiꝰ. Queſo vt audias me. Dabo pecuniā pro agro: ſucipe eā: ⁊ ſic ſepeliammortuū meū in agro. Rn̄ditqꝫ ephron. Dn̄emi audi me. Terrā quā poſtulas quadringētos ſiclos argēti valet. Iſtud ē preciū int̓ me⁊ te. Sed qͣꝫtū eſt hoc. Sepeli mortuū tuumQd̓ cū audiſſet abraā appēdit pecuniā quamep̄hron poſtulauerat: audiētibus filijs hethquadringentos ſiclos argēti: ꝓbate monete.publice. Confirmatuſqꝫ eſt ager quondamephronis in quo erat ſpelunca duplex reſpiciens mābre: tam ip̄e qͣꝫ ſpelunca. ⁊ oēs arbores eiꝰ in cūctꝭ termīs eiꝰ ꝑ circūituꝫ abrae inpoſſeſſionē videntibꝰ filijs heth ⁊ cūctis quiintrabāt portā ciuitatis illiꝰ. Atqꝫ ita ſepeliuit abraā ſarā vxorē ſuā in ſpelunca agri duplici q̄ reſpiciebat mābre: hec ē hebron in t̓rachanaan. Et ꝯfirmatus ē ager ⁊ antrū quoderat in eo abrae in poſſeſſionē monumēti a filijs heth.XXIIIIRat aūt abraā ſenex dierūqꝫ multo/eIrū: ⁊ dn̄s in cūctis bn̄dixerat ei Dixitqꝫ ad ẜuū ſeniorē domꝰ ſue qͦ preerat oībꝰ que habebat. Pone manū tua ſubter femur meū vt adiurē te ꝑ deū celi ⁊ terrevt nō accipias vxorē filio meo de filiabꝰ chananeorū inter quos habito: ſed ad terrā ⁊ cognationē meā ꝓficiſcaris: ⁊ inde accipias vxorē filio meo yſaac. Rn̄dit ſeruꝰ. Si nolueritmulier venire mecū in terrā hāc: nūqͥd reducere debeo filiū tuuꝫ ad locū de qͦ tu egreſſuses? Dixitqꝫ abraā. Caue ne qn̄ reducas filiūmeū illuc. Dn̄s celi ⁊ terre qui tulit me de domo pr̄is mei: ⁊ de t̓ra natiuitatis mee qͥ locutus ē mihi ⁊ iurauit mihi dicēs: ſemī tuo dabo terrā hāc: ip̄e mittet angelū ſuū corā te: etaccipies inde vxorē filio meo. Sin aūt mulier noluerit ſeqͥ te: nō teneberis iuramēto: filium tm̄ meū nō reducas illuc Poſuit gͦ ẜuusmanū ſub femore abraā dn̄i ſui: ⁊ iurauit illiſuꝑ ẜmone hoc. Tulitqꝫ decē camelos d̓ grege dn̄i ſui ⁊ abijt: ex om̄ibus bonis eius portans ſecū: ꝓfectuſqꝫ ꝑrexit in meſopotamiāad vrbē nachor Cunqꝫ camelos feciſſet accūbere extra oppidū: iuxta puteum aq̄: veſꝑe eotꝑe quo ſolent mulieres egredi ad hauriēdāaquā orauit dn̄m dicens. Dn̄e deus dn̄i meiabraā occurre obſecro mihi hodie: ⁊ fac miſericordiā cū dn̄o meo abraā. Ecce ego ſto ꝓpe fontē aq̄. ⁊ filie habitatoꝝ hꝰ ciuitatꝭ egre.dient̉ ad hauriendā aquā Igit̉ puella cui dixero: inclina hydriā tuā vt bibā: ⁊ illa reſpōderit bibe: quin et camelis tuis dabo potumip̄a eſt quā p̄paraſti ẜuo tuo yſaacͣ: ⁊ ꝑ hoc ītelligā ꝙ feceris miſcd̓iam cū dn̄o meo abraam. Necdū iuxta ſe ꝟba cōpleuerat: ⁊ ecce rebeccca egrediebatur filia bathuel filie melchevx oris naͣchor fratris abraā habēs hydriaꝫin ſcapula ſua: puella decora nimis virgoqꝫpulcherrima: ⁊ incognita viro. Deſcēderataūt ad fontē ⁊ impleuerat hydriā aqͣ: ac reu̓tebat̉. Occurritqꝫ ei ẜuus ⁊ ait. Pauxillumaque mihi ad bibendum p̄be de hydria tua.Que rn̄dit. Bibe dn̄e mi. Celeriterqꝫ depoſuit hydriā ſuꝑ vlnā ſuā: ⁊ dedit ei potū. Cūqꝫ ille bibiſſet. adiecit. Quin ⁊ camelis tuishauriā aqͣm donec cūcti bibāt Effūdēſqꝫ hydriā in canalibus recurrit ad puteū vt hauriret aquā. ⁊ hauſtā om̄ibꝰ camelis dedit. Ipſe aūt ꝯtēplabat̉ eā tacitꝰ: ſcire volēs vtrū ꝓſperū iter ſuū feciſſet deꝰ an nō. Poſtqͣꝫ autēbiberūt cameli ꝓtulit vir inaures aureas appēdentes ſiclos duos: ⁊ armillas totidē pondo ſicloꝝ decē Dixitqꝫ ad eā Cuius es filiaIndica mihi. Eſt in domo pr̄is tui locus admanēdum? Que rn̄dit. Filia ſum bathuelisfilij nachor: quē peꝑit ei melcha. Et addiditdicēs. Palearū quoqꝫ ⁊ feni plurimū ē apd̓nos. ⁊ locus ſpacioſus eſt ad manendū. Inclinauit ſe hō. ⁊ adorauit dn̄m dicēs. Bn̄dictus dn̄s deꝰ dn̄i mei abraā. qͥ nō abſtulit miſericordiā ⁊ veritatē ſuā a dn̄o meo: et rectoitinere meperduxit in domū fratris dn̄i mei.Cucurrit itaqꝫ puella: ⁊ nūciauit in domummatris ſue omīa q̄ audierat. Habebat autē rebecca fratrē noīe laban. Qui feſtinꝰ egreſſusē ad hoīem vbi erat fons. Cūqꝫ vidiſſet inaures ⁊ armillas in manibꝰ ſororis ſue. ⁊ audiſſet cūcta ꝟba referentis: hec locutus eſt mihihō: venit ad viruꝫ qͥ ſtabat iuxta camelos: etꝓpe fontē aque: dixitqꝫ ad eū Ingredē benedicte dn̄i. Cur foris ſtas? p̄paraui domum etlocū camelis tuis. Et introduxit eū in hoſpitiū: ac deſtrauit camelos: deditqꝫ paleas ⁊ fenū. ⁊ aquā ad lauādos pedes camelorū: ⁊ viroꝝ qͥ venerūt cū eo. Et appoſitus ē in cōſpeb 3