⁊ filiū eius Nō em̄ erit heres filius ancille cūfilio meo yſaac. Dure accepit hoc abraā profilio ſuo. Cui dixit deꝰ. Nō tibi videat̉ aſperū ſuper puero ⁊ ſuꝑ ancilla tua. Oīa q̄ dixerit tibi ſara: audi vocē eius. qꝛ in yſaac vocabit̉ tibi ſemē. Sed ⁊ filiū ancille faciā in gentē magnā: qꝛ ſemē tuū ē. Surrexit itaqꝫ abraam mane ⁊ tollēs panē ⁊ vtrē aque impoſuit ſcapule eius: tradiditqꝫ puerū ⁊ dimiſit eāQue cū abiſſet: errabat in ſolitudīe berſabeeCunqꝫ ꝯſumpta eſſet aqua ī vtre. abiecit puerū ſubter vnā arborē q̄ ibi erat: ⁊ abijt. Seditqꝫ ē regiōe ꝓcul. quātū pōt arcꝰ iace̓. Dixit em̄. Nō videbo moriētē puerū. Et ſedensꝯtra: leuauit vocē ſuā ⁊ fleuit. Exaudiuit ātdeus vocē pueri. Uocauitqꝫ āgelꝰ dn̄i agarde celo dicēs. Quid agis agar. Noli timere.Exaudiuit em̄ deꝰ vocē pueri: de loco in qͦ ēSurge ⁊ tolle puerū. ⁊ tene manū illiꝰ: qꝛ ingente magnā faciā eū. Aperuitqꝫ oculos eideꝰ Que vidēs puteū aq̄: abijt ⁊ īpleuit vtrēdeditqꝫ puero bibere ⁊ fuit cū eo. Qui creuit⁊ moratus ē in ſolitudine: factuſqꝫ ē iuuenisſagittariꝰ. Habitauitqꝫ in deſerto pharan: ⁊accepit illi mr̄ ſua vxorē de terra egypti. Eodē tꝑe dixit abimelech ⁊ phicol pͥnceps exercitus eius ad abraā. Deꝰ tecū ē in vniu̓ſis q̄agis. Iura ergo ꝑ dn̄m ne noceas mihi ⁊ poſteris meis ſtirpiqꝫ mee. ſed iuxta miſcd̓iamquā feci tibi facies mihi ⁊ terre in qua ꝟſatuſes aduena. Dixitqꝫ abraā. Ego iurabo. Et īcrepauit abimelech ꝓpt̓ puteū aq̄: quē vi abſtulerāt ẜui eius Rn̄ditqꝫ abimelech. Neſciui qͥs fecerit hāc rē Sꝫ ⁊ tu nō indicaſti mihi⁊ ego nō audiui p̄ter hodie. Tulit itaqꝫ abraam oues ⁊ boues: ⁊ dedit abimelech. Percuſſerūtqꝫ ambo fedus. Et ſtatuit abraā ſeptē agnas gregꝭ ſeorſum. Cui dixit abimelechQuid ſibi volūt ſeptē agne iſte qͣs ſtare feciſti ſeorſum? At ille. Septē inqͥt agnas accipies de manu mea. Vt ſint mihi in teſtimoniuꝫqm̄ ego fodi puteū iſtū. Idcirco vocatꝰ ē locus ille berſabee: qꝛ ibi vterqꝫ iurauit. ⁊ inierūt fedus ꝓ puteo iuramēti. Surrexit auteꝫabimelech ⁊ phicol pͥnceps exercitus eiꝰ: reuerſiqꝫ ſunt in terrā paleſtinorū. Abraā veroplātauit nemꝰ in berſabee: ⁊ inuocauit ibi nomē dei eterni: ⁊ fuit colonꝰ terre paleſtinoruꝫdiebus multis.XXIIUe poſtqͣꝫ geſta ſunt tēptauit deus¶ Pabraā: ⁊ dixit ad eū. Abraā abraam.At ille rn̄dit. Aſſum. At ille. Tolle filium tuū vnigēnitū quē diligis yſaac: ⁊ vadein terrā viſionis: atqꝫ ibi offeres eum in holocauſtū: ſuꝑ vnū montiū quē mōſtrauero tibiIgit̉ abraā de nocte ꝯſurgēs. ſtrauit aſinumel xcx¶Aiſt. c LA. Enω Cμυ ſ .fij lix. . jbj. beſuū ducēs ſecū duos iuuenes ⁊ yſaac filiū ſuūCūqꝫ ꝯcidiſſet ligna in hocauſtū abijt ad locū que preceperat ei deus. Die aūt tertio eleuatis oculis vidit locū ꝓcul. dixitqꝫ ad pueos ſuos. Expectate hic cū aſino: ego ⁊ puerilluc vſqꝫ ꝓperātes: poſtqͣꝫ adorauerimus reuertemur ad vos. Tulit quoqꝫ ligna holocauſti: ⁊ īpoſuit ſuꝑ yſaac filiū ſuū Ip̄e veroportabat in manibꝰ ignē ⁊ gladiū. Cūqꝫ duoꝑgerēt ſimul: dixit yſaac patri ſuo. Pat̓ mi.At ille rn̄dit. Quid vis fili: Ecce inqͥt ignis⁊ ligna: vbi eſt victima holocauſti? Dixit ātabraā. Deus ꝓuidebit ſibi victimā holocauſti fili mi. Pergebāt ergo pariter ⁊ veneruntad locū que oſtenderat ei deꝰ: in quo edificauit altare: ⁊ deſuꝑ ligna cōpoſuit. Cunqꝫ alligaſſet yſaac̄ filiū ſuū: poſuit eū in altari ſuꝑſtruē lignoꝝ. Extenditqꝫ manum ⁊ arripuitgladiū vt īmolaret filiū ſuū. Et ecce angelusdn̄i de celo clamauit dicēs. Abraā abraam.Qui rn̄dit. Aſſum. Dixitqꝫ ei. Nō extendasmanū tuā ſuꝑ pueruꝫ: neqꝫ facies illi quicqͣꝫNunc cognoui ꝙ timeas dn̄m: ⁊ nō peꝑciſtivnigenito filio tuo ꝓpt̓ me. Leuauit abraaꝫoculos ſuos: viditqꝫ poſt tergū arietē int̓ vepres herētē cornibus. Quē aſſumēs obtulitholocauſtū ꝓ filio. Appellauitqꝫ nomen lociillius: dn̄s videt. Unde vſqꝫ hodie dicit̉: inmonte dn̄s videbit. Uocauit aūt angelꝰ domini abraā ſecūdo de celo dicēs. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s qꝛ feciſti hāc rē: ⁊ nō peperciſti filio tuo vnigenito ꝓpt̓ me: benedicātibi ⁊ multiplicabo ſemē tuū ſicut ſtellas celi⁊ velut arenā q̄ ē in littore marꝭ Poſſidebit ſemē tuū portas inimicoꝝ ſuoꝝ: ⁊ benedicent̉in ſemine tuo omēs gentes terre: quia obediſti voci mee. Reuerſus ē abraam ad puerosſuos: abieruntqꝫ berſabee ſimul: ⁊ habitauitibi. His itaqꝫ geſtis nūciatū eſt abraā ꝙ melcha quoqꝫ genuiſſet filios nachor fratri ſuo:hus pͥmogenitū. ⁊ hus fratrē eius. ⁊ chamuel patrem ſyroꝝ: ⁊ caſeth ⁊ azau: pheldas qͦꝫ⁊ yedlaf ⁊ batuhel. de quo nata eſt rebecca.Octo iſtos genuit melcha nachor fratri abraam. Concubina ꝟo illius noīe roma. peperitthabee ⁊ gaon ⁊ thaas ⁊ maacha. XXIIIIxit aūt ſara centū vigintiſeptem anv nis ⁊ mortua ē in ciuitate arbee: queeſt hebron in terra chanaan. Uenitqꝫ abraā vt plāgeret ⁊ fleret eam. Cunqꝫ ſurrexiſſet ab officio funeris locutus ē ad filiosheth dicēs. Aduena ſum ⁊ ꝑegrinꝰ apd̓ vosdate mihi ius ſepulchri vobiſcū: vt ſepeliammortuū meū. Rn̄derūt filij heth dicētes. Audi nos dn̄e. Princeps dei es apud nos. ī electis ſepulcrꝭ nr̄is ſepeli mortuū tuū: nulluſqꝫ