IU
Tertio. qꝛ votū ē qͥd ſpūale. ⁊ in ſpūalibuspr̄ia ptās nō curat̉. vt. c. fi. de iudi. li. vj. ⁊ gl.in. l. ait p̄tor. ff. de mīo. ⁊ ī. c. ex ꝑte. de re. ſpoItē nō vouere ſanctius ē qͣꝫ votū ꝓut melius pōt nō ꝑficere. Grauius em̄ puniunt̉ qͥvotū fecerūt ⁊ nō ꝑfecer̄t qͣꝫ ſi ſine voto mortui ſunt ſimpl̓r de fide. xij. q. j. §. qͥcūqꝫ. Ueldeſcribit̉ ſic. Uotū ē animi ꝯceptū cū deliberatōe firmatū.DeURUrbs ſimpl̓r ꝓlata ppl̓i Romani ciuitatē ſignificat anthonomatice. Inſti. de iur. na. §ſꝫ qͦtiēs. Urb̓ aūt appellatio muris aut ꝯtīnētibꝰ edificijs finit̉. vt. c. ſignificauit. de pe.⁊ re. ff. de ꝟ. ſig. l. ij.Urbana p̄dia oīa edificia accipimus nō ſolū ea q̄ ſunt in ciuitatibꝰ vl̓ opidis ꝯſtitutaſꝫ etiā in rure. niſi forte ſtabula ſint. qꝛ locꝰnō fac̄ p̄dia vrbana. ſed materia. vt. ff. de ꝟ.ſig. l. j. Uide. sͣ. Prediū.Urbanoꝝ p̄dioꝝ ſeruitutes. Reqͥre. sͣ. Seruitutes.IDe6Uſuarius ē qͥ alicuius rei vſuꝫ hꝫ. vt ſi tu qͥes dn̄s huius ẜui ꝯſenſerꝭ ſiue ꝯceſſerꝭ mihi vti miniſterio eius ſalua ꝓprietate ⁊ dn̄ioUn̄ vſuarij dici pn̄t clerici qͥ nō pn̄t vēdere nec teſtari ſiue donare de bonis eccl̓ie. ſꝫvictū tm̄ ⁊ veſtitu debēt eē ꝯtēti. x. q. ij. ep̄shēat. ⁊. c. cū ꝯſtat. de pig. ẜm Bern̄. ẜm aliqͦs ꝟo clerici pn̄t vſufructuario cōꝑari adquē ꝑtinet oīuꝫ fructuū ꝑceptoꝝ ius diuidēdi .ſ. qͣꝫtū vſufructuarij in morte ⁊ in vitaſunt ēuoꝝ dn̄ij ⁊ eius debita ⁊ qͣcūqꝫ cā ſoluere pn̄t. Tn̄ fallit in p̄latꝭ ſecularibꝰ qͥ redditibꝰ ſuis ꝓueniētibꝰ eis rōe p̄latiōis ſoluere nō pn̄t debita niſi eſſent ꝓ vtilitate eccleſie ꝯͣcta. Cōpetit gͦ vſuario ius ⁊ vſus. ſꝫnō pōt vēdere: locare: vl̓ alienare. ſꝫ ſolū advſum ſuū ⁊ familie ſue pōt vti ẜuitute tali.vt in ortis: fundis ⁊ ſil̓ibus ſi qͥs habeat inhis ẜuitutē vſus.Uſus ē ius vtēdi rebꝰ alienis ſalua reꝝ ſubſtātia ꝓprietate ⁊ dn̄io. ⁊ quō accipiat̉. UideArchi. d̓ of. dele. c. qͣꝫuis. li. vj.Uſufructuarius ē qͥ fruit̉ ⁊ vtit̉ rebꝰ alienis.vl̓ qͥ res ſuas nemini furat̉. ff. de ſerui. l. iniure cōmuni.Uſufructus ē ius vtēdi: fruendi alienis re-
bus ſalua ſub̓a reꝝ. vt. ff. de vſufr. l. j. ⁊ ē iusin corꝑe qͦ ſublato ⁊ ip̄m tolli neceſſe ē. Deſtructa em̄ domo deſtruit̉ ⁊ vſufru. qͥ habet̉in ea. vt. ff. e. ti. l. ij. ⁊ no. ẜm Azo. ī ſum. C. e.ti. ꝙ vſufr. formal̓ dr̄ ius .i. ẜuitꝰ. ſꝫ vſu. cauſalis ẜm quē aliqͥs hꝫ cāꝫ dn̄ij nō dr̄ ẜuitꝰ.Et ponit̉ h̓ fruēdi ⁊ nō in diffinitōne vſus.qꝛ differūt ius vtēdi ⁊ fruēdi. vt īfra ꝑtēbit.Et vtēdi dr̄ ad dr̄iaꝫ creditoris qͥ hꝫ ius inpigͦre. nō tn̄ pōt eo vti. īmo furtū cōmittit ſieo vtit̉ vl̓ ẜm vtēdi ponit ad dr̄iaꝫ vtil̓ dn̄ijqd̓ habet̉ in rebꝰ alienis ſic̄ emphytheota ⁊feudatariꝰ hn̄t. ſꝫ fruēdi ẜm Accur. ⁊ Bern̄dr̄ ad dr̄iaꝫ nudi vſus. qꝛ minꝰ ē in vſu qͣꝫ infructu. Dr in rebꝰ alienis. qꝛ ſua res nemini ẜuit. Salua reꝝ ſub̓a dr̄ ad dr̄iaꝫ ſuꝑficiarij ⁊ emphyteote qͥ nō tenent̉ reficere edesSꝫ vſufru. tenet̉. ⁊ etiā tenet̉ ad tributū. qꝛad eū ꝑtinet fructus. Un̄ Ber. exponit ſalua reꝝ ſub̓a .i. ne ꝑeat in toto ſub̓a. Accurẜ.exponit ſalua ſub̓a. qꝛ tādiu durat vſufructus qͣꝫdiu durat ſub̓a. Et nota dr̄iaꝫ intereū qͥ hꝫ ẜuitutē vſus. ⁊ eū qͥ hꝫ ẜuitutē vſufru. qꝛ is qͥ hꝫ ſolū ẜuitutē nudi vſus. ita vtitur ꝙ fructus nō ꝑcipit ſic̄ poſſū vti eqͣ tuaita ꝙ fructꝰ īde nō ꝑcipiā. ſic ꝙ ꝑtꝰ nō ſit meus. ſic ſil̓r qͥ hꝫ vſum tm̄ alicuiꝰ fūdi nō pōtvti pomis: oleribꝰ ⁊ ceterꝭ fructibꝰ ad vſumſuū qͦttidianū. Ille āt cui cōpetit ẜuitus vſufru. pōt oīa hec facere.Uſucapio eſt acqͥſitio dn̄ij vtilis directa reialiene ꝑ ꝯtinuatiōeꝫ poſſeſſionis tꝑis legediffiniti .i. ꝑ ſpaciū tēꝑis a lege diffinitū. ff.e. xi. l. iij. Uerbi gr̄a. Emi rē mobilem a nondn̄o bona fide. putās rē eſſe vēdētis. ⁊ ꝑ ꝯtinuū triēiū poſſideo ſine interruptōne ip̄oiure efficior dn̄s illius rei. directū āt dn̄iuhꝫ verus ⁊ pͥncipal̓ dn̄s rei. Sꝫ vtile dn̄iūdr̄ qn̄ qͥs in ꝟitate nō eſt dn̄s. Sꝫ hꝫ vtilitatē rei ac ſi eſſet dn̄s vt feudatarius. vaſallus. ⁊ ſil̓es. ⁊ dr̄ vſucapio. qꝛ vſu qͦdā ⁊ ꝯſuetudine poſſidendi cepi ⁊ acqͥſiui dominiuꝫScd̓o in rebꝰ mobilibꝰ vl̓ ſe mouētibꝰ. Nāīmobilia nō dicunt̉ vſucapi ꝓprie. ſꝫ potiusp̄ſcribi. In īmobilibꝰ em̄ p̄ſcpͥtio locum hꝫTp̄s em̄ a lege diffinitū ē triēniū in vſucapione. Sꝫ in p̄ſcpͥtiōe ſtatuit̉ decēniū interpn̄tes. ⁊ vigēniū int̓ abn̄tes. vt inſti. de vſuca. Et dat̉ vſucapio ne dn̄ia reꝝ ſint in īcerto ꝓ publico bono introducta. vt. l. j. ff. e. ti.Cōtra eqͥtatē naturalē. ff. de neg. ge. l. j. in fi.