T A

ſentire. Uerbi gr̄a. Facta locatōe p̄dij ruſtici vſqꝫ ad annū. Finito āno tacēte locatoreꝯductor remanet in fundo. ꝯcludit̉ rē recōduxiſſe ꝓ alio anno. ⁊ ſi pͥma locatio erat admaius tp̄s. puta qͥnquēniū. Scd̓a videt̉ facta tm̄ ꝓ illo anno. In p̄dijs etiaꝫ vrbanisvidet̉ facta noua locatio. ſꝫ alit̓ qͣꝫ in ruſticꝭ.qꝛ tm̄ ꝓ tꝑe qͦ ibi habitat̉. niſi pͥma locatioeſſet facta in ſcpͥtis. qꝛ tūc ſcd̓a nō videt̉ fieri. eo ꝙ nulla ſcpͥtura īteruenit. q̄ videt̉ reqͥri ſic̄ in pͥma. l. Itē q̄rit̉. §. fi. ff. de loca. ⁊ conduc. Pꝫ gͦ ex hoc ꝙ tacēs habet̉ ꝓ ꝯſentiēteRō ſumit̉ ex ſcīa ⁊ patiētia inhabitationisSꝫ ibi facta locatōe ad annū. ſi in fine anni locator efficit̉ furioſus. ⁊ eo exn̄te furioſoanno finito ꝯductor remanet. Dic̄ tex. ꝙ cōductio nō renouat̉. ⁊ ſic tacere nō ſignificatꝯſenſum. l. cū ad certa. ff. loca. qꝛ nō pōt cōcludi in furioſo ꝯſenſus. Certū ē em̄ ꝙ nonhꝫ ꝯſenſum ſaltē validū ad diſponendū minus ex patiētia ſua ꝯcludit̉. Et lꝫ ex ꝑte cōductoris remanētis bn̄ ꝯcludatur ꝯſenſusnō tn̄ ſuffic̄ ad ꝯͣctū niſi ꝯcurrēte ꝯſenſu pͥoris locatoris. qͥ nō ꝯcurrit ꝓpt̓ fauorē. Itēpr̄ ꝓ dote dotalicio noīe filie pōt agere ſi filia nō diſſentit. Et ſi filia ē furioſa pōt agere. qꝛ tūc nō diſſentit. lꝫ etiā nō ꝯſentiat. l. ij§. volūtate. ff. ſol̓. ma. Nec ob. tex. ibi dicēsꝙ credit̉ ꝯſentire. qꝛ dꝫ ītelligi ꝙ veriſil̓e eſtꝙ ꝯſentiret ſi furioſa nō eſſet. Ul̓ cēſet̉ ꝯſentire qͦ ad effectū. qꝛ qͦ ad materiam illius. §.idē ē effectus filiā nō diſſentire. ⁊ eā ꝯſentire. cū vtroqꝫ caſu pr̄ agere poſſit. lꝫ qͦ ad reiveritatē nō ꝯſentiat nec diſſentiat. Itē resaīo furādi ſurripit̉ tacēti. ⁊ pone abn̄ti hͦ tacere: nō ſignificat ꝯſenſum nec diſſenſuꝫ. qꝛnihil mouet animum ad ꝯſenſum vel diſſenſum. ⁊ tn̄ hoc nō impedit furtū cōmitti.lꝫ furtum dicatur ꝯͣctio rei aliene dn̄o inuito. Sꝫ ſubaudi. vl̓ nō volēti. Pꝫ. qꝛ furioſodn̄o fieri pōt furtum. lꝫ vere inuitus nō ſit.ſꝫ vere nō volēs eſt. Nec ob. §. vetare. in. l. qͥphas. ff. de fur. Ubi dr̄. Uetare dr̄ qͥ nō cōſentit. vt. sͣ. de filia furioſa. qꝛ vetare videt̉ qͦad effectū. Ul̓ dr̄ ꝙ reuera diſſentit. diſſenſu generali. qͦ qͥlibet vult res ſuas retinere.⁊ nō ſurripi ⁊ diſſentit ſibi eas auferri. ⁊ iſtediſſenſus qͥ ſemel fuit in aīo ſꝑ videt̉ ꝑſeuerare. Et gͦ abn̄s. dormiēs. igͦrans. furioſus.diſſentire videt̉ diſſenſu generali. ⁊ veniente caſu ꝑticulari habet̉ ꝓ ꝑticularit̓ diſſen-

tiente. Et ſic in furto neceſſario nō reqͥriturvolūtas vl̓ diſſenſus. ſꝫ ſuffic̄ nō ꝯſenſus.vt ptꝫ in ſemꝑ furioſo ⁊ in infante qͥ nunqͣꝫhabuerūt motū animi in diſſenſum. Iteꝫ ſifrat̓ vnus rē cōmunē cuꝫ alio fratre ſuo ip̄opn̄te ⁊ tacēte donat vxori ſue .ſ. donātis. alt̓frat̓ tacens videt̉ ꝯſentire. Et ſic valet donatio ꝓ ꝑte illius tacentis ⁊ nō ꝓ ꝑte donātis. qꝛ int̓ viꝝ ⁊ vxorē ē. vt ī. l. ſi ſeruus cōis.ff. de do. int̓ vi. ⁊ vxo. Itē ſi ſciēte creditore ⁊tacēte debitor vēdit pignus. nō iō videt̉ creditor pignꝰ remittere. l. ſic̄. §. nō videtur. ff.qͥ. mo. pig. vl̓ hypoth̓. ſol. qꝛ ex illo actu nonpōt inferri ꝯſenſus creditoris ī iure pignoris. nec ex illo actu ius creditoris ledit̉ Idēſi vēdis fundū in qͦ habeo ius ẜuitutꝭ paritate rōnis. Tacite ītellectū diuerſimode capit̉ in iure .ſ. ꝑ modū diſpoſitōis. ꝯditōnis.vl̓ alit̓ ꝓut ex diuerſificatōe ſignificati vl̓ cāꝯcludit̉. Uerbi gr̄a In ꝯͣctu ſocietatꝭ factacōuentōe ꝙ vnꝰ ſocioꝝ hēat duas ꝑtes lucri. ītelligit̉ etiā tacite ꝙ hēat duas ꝑtes dāni. Et hͦ tacite ītellectū capit̉ ꝑ modū diſpoſitōis ſeu cōuentōis. vt ī. §. illud. Inſti. d̓ ſocie. Et ſumit̉ ſignificatū ex eqͣli mēte paciſcētiū in tacito ⁊ exp̄ſſo. Itē ibi cōcedendo aq̄hauſtū intelligit̉ cōcedi iter ad illū. Et hͦ tacite ītellectū ſumit̉ etiā ꝑ modū diſpoſitōisſꝫ nō pͥncipaliter ſꝫ acceſſorie ſeu cōſecutiuevt ī. l. iij. ff. de ſer. ru. p̄. Rō: qꝛ in itinere nulla eſt vtilitas niſi inqͣꝫtum deſeruit ad aquehauſtum. Itē ibi. Promitto partū filie. velfructū fundi ītelligit̉ ſi naſcant̉. l. īterduꝫ. ff.de ꝟ. obl̓. qꝛ niſi naſcant̉ nihil ē in legato vl̓cōuentōe ei ſic vtilis eſſe nō pōt. Itē ibi. debitū ſub cōditōe acceptū fert̉ ſimpl̓r ītelligitur tacite ſi cōditio debiti extiterit qͦ ad effectum acceptilatōis nō qͦ ad diſpoſitiōeꝫ. vtl. ſub conditōe. ff. de accepti. Itē ibi. ꝓmitto tibi decem ītelligit̉ ſi perierꝭ nō ꝑ moduꝫcōditōis ſꝫ ꝑ modū ammonitōis ⁊ īterpellatōis vt an̄ nō ſiꝫ in mora poſtea ſic. l. ſi cūpetierꝭ. ff. de ꝟ. ob. Iūcta. l. mora. ff. de vſu.Rō. qꝛ debitor nō ē in mora retinēdo debitū volēte creditore. ſꝫ eo īuito qn̄ fit īterpellatio. Itē ibi pr̄onus oꝑas ſtipulat̉ a liberto ſimpl̓r ītelligit̉ cū fuerint indicte. q̄ adiectio reqͥrit̉ in oꝑis ſic̄ in alia ſtipulatōe ītelligit̉ cū petierꝭ. Et eſt rō. qꝛ pr̄onus ſtipulat̉oꝑas ad vtilitatē ſuā.Tacite ineſſe multipl̓r cōtingit. Uerbi gr̄a.