SIT
Sperāt. i. putāt. inſti. qͥ ⁊ a qͥ. manumit. nonli. §. in fraudē. ꝟ. ſepe.Spoliatio ē a poſſeſſione rei īmobil̓ violenta ⁊ iniurioſa deiectio. vl̓ rei mobil̓ ablatiodr̄ violēta. qꝛ ſi qͥs ſpōte poſſeſſionē ſuā renūciauerit vl̓ abiurauerit locū nō habebitſpoliatio. ⁊ ꝑ ꝯſequēs reſtō. Nā reſtō ſpoliatoꝝ ē ablatoꝝ in iudicio reintegratio. ⁊ qꝛcredendū canones loqͥ ſano intellectu ſpōliatus intelligit̉ in caſu qͦ crimīalit̓ accuſat̉qͥ tota ſua ſubſtātia vl̓ maiori ꝑte ip̄ius ſe ꝑviolentiā deſtitutū affirmat. qꝛ nec nudi cōtendere. nec inermes inimicis nos opponere debemus. hꝫ em̄ ſpoliatus pͥuilegiuꝫ vtnō poſſit exui iam nudatus. vt ē tex. in. c. frequēs. d̓ reſti. ſpo. li. vj. Un̄. Cātabit vacuꝰcorā latrone viator. Uide Gof. in ſum. d̓ reſti. ſpō. vbi p̄dictā diffinitōꝫ ſpoliatōis ſubtiliter declarat.Spōſus ⁊ ſpōſa ſunt qͥ int̓ ſe de futuris nuptijs ꝓmittūt ꝑ v̓ba de futuro. a ſpōdeo ſicdicti .i. ꝓmitto. vt. l. iij. ff. de ſpō.Spōſa dr̄ etiā quā pr̄ ſpōdet alicui futuramſpōſam ſeu vxorē. vt. l. ij. ff. e. ti.Spōſalia ſunt futuraꝝ nuptiaꝝ ꝯuentio ⁊repromiſſio. ff. e. ti. l. j. ⁊. xxx. q. v. noſtrates ⁊ita iſte ꝯſenſus ē de futuro mr̄imonio. Cōſenſus ꝟo nuptiaꝝ eſt de pn̄ti matrimonioSꝫ dic̄ Plac̄. eundem eſſe ꝯſenſum ſponſalium ⁊ nuptiarum. Sponſalia auteꝫ dictaſunt a ſpōdeo. Nam moris fuit veteribꝰ ſtipulari ⁊ ſpondere ſibi vxores futuras. vt. l.ij. ff. e. ti. Inde ſpōſa ꝙ a ppl̓o facta eſt. ⁊ certa ſt ipulatio poteſt interuenire. ſꝫ non ē neceſſaria. Et nota ꝙ ſponſalia diſſolui poſſunt pluribus modis ẜm Ioh̓. an. in tractatulo ſuo ſuꝑ quarto decre. Et noͣ. ſuꝑ rubri.de ſpon.Sponſalitia largitas dr̄ qd̓ dat ſpōſus ſpōſe. ſine aīo tn̄ recōpēſandi. ſꝫ oīno gratis vl̓ecōuerſo. ⁊ ita donatio dr̄ cōtractus iure ciuili. Et illoꝝ ſunt quattuor .ſ. ſtipulatio litterarum: obligatio: contractus emphyteoticus: ⁊ ſpōſalitia largitas. vt in. §. ius autēgentium. Inſti. de iur. na. gen. ⁊ ci. in gl. ſuꝑv̓bo pone.Sportule ſunt ſalaria apparitorum. vel ẜmAzo. C. e. ti. Forte apparitores iſta non ſibiſꝫ ꝓ fiſco recipiebant. Et illa reponebant̉ inſporta vl̓ in aliquo ſimili vaſe. vt corbe in qͦꝯſueuerūt aliqua portari. ⁊ ita ſub tuta cu-
ſtodia fiſco ꝯſeruabant̉. ⁊ ſic ꝯtinentia ponūt̉ ꝓ ꝯtentis. vt. C. de ſpor. ⁊ ſuꝑ. l. iiij. inrubrica.Spurius ē filiꝰ ex inceſtuoſis nuptijs natꝰ.⁊ dr̄ a greca voce ſporas qd̓ ē vulgo ꝯceptꝰvel ſine pre nomē ſumpſiſſe. vt. ff. de ſta. ho.l. vulgo ꝯcepti. vl̓ ē natus de ꝯcubīa. vt derenun. c. niſi cum pͥdem. §. ꝑſone ꝟo. in glo.que diſtinguit nocum: ſpurium: manſerē: ⁊naturalem.DeGTStabularij dicunt̉ qͥ aduocatꝭ hoſpitibus ⁊ſtabularijs ꝓponunt̉ a ſtabul̓ ſic dicti. Quiꝟo ſic receperunt hoſpites ⁊ ſine equis vocant̉ caupones.Stationarij dicunt̉ milites qͥ vt alicui teneant ſtationem ſunt ꝯſtituti. Pn̄t etiam dicilibroꝝ venditores. quia faciunt ſtationemꝓ libris vendendis. Item dicunt̉ elemoſynaꝝ q̄ſtores. in. c. cum ex eo. de pe. ⁊ re. vbiꝓhibet̉ talibꝰ p̄dicare. Et ponit̉ ibi forma d̓verbo ad verbum eoꝝ que tales dicere debent populoStadiū ē octaua ꝑs miliaris Italici. qd̓ vthyſtorice refert̉ hercules vno anhelitu currebat ⁊ poſtea ſtabat. ⁊ ē ſpaciū centū ⁊ triginta paſſuū ẜm Azo. inſti. de re. di. §. vniuerſitatis. in glo. ꝟ. ſtadia.Status ē ꝯditio hoīs in qͣ vt plurimū pōt.vt ait Plato.Status liber ē libertas ꝯceſſa ſub ꝯditōnevt dicēdo: lego ſeruo meo libertatē ſi nauisex aſia venerit. l. j. ff. de ꝟbo. ob. ⁊c̄.Statuimus bn̄ ſignificat ſnīaꝫ diffinitiuaꝫvt. c. in his. de ꝟ. ſig. Et īportat cōiter nouūius ſecus decernimꝰ ⁊ īnouamus. vt ī. c. decernimꝰ. de iudi. ⁊. c. īnouamꝰ. de tre. ⁊ pa.Nā diſcernimus diſcuſſionē dubij. īnouamus antiqͥ iuris renouatōeꝫ. ⁊ ſtatuimꝰ noui iuris ꝓmulgatiōeꝫ īportat.Statutū eſt ius ab homīe poſitū. vl̓ diſpoſitio ex qua ius ꝓducit̉. inſti. de iur. na. gen. ⁊ci. Et ſignificat̉ ius ſtatuti ex v̓bis in ſtatuto poſitꝭ q̄ ſignificāt qd̓ ſonat aut ſtrictius.aut extenſius. vl̓ aliter ꝓut obſcuritas eoꝝdeclarat̉. ſeu qͦuis medio ꝓbabili ꝯcludit̉.Nā in qͥbuſdam ſtatutis ꝟba clare ſumunt̉in ſuis ꝓprijs ſignificatis nō reſtrīgēdo necextendēdo. vt ibi ſtatutū imꝑatoris dicit ꝙiudex qͥ dimittit̉ ab admīſtratōe nō ſoluat