QE
Senatuſcō. trayanū al̓s caruianū ſtatuit ſiinter plures heredes infans ſit qͥ fari nonpoſſit. ⁊ ip̄i rogent̉ ſeruū manumittere. Nōiō libertas intercidat̉. qꝛ fari nō pōt īfans.nec ẜuū pōt vēdere. ſꝫ eſtimatis ꝑtibꝰ ſeruūmanumittāt ſalua portōe infantisSenatuſcō. damaſyanū dr̄ qͦ cautū ē ſi abeſtille iuſta cā qͥ libertatē dꝫ. Et hͦ ꝓnunciatuꝫſit ꝙ ꝑīde libertas ei cōpetit vt ſi ab ip̄o directe data eſſet.Senatuſcō. trebel. a nouo iure incremētū ⁊formā hāc accepit vt excluſo ſenatuſcō. pagaꝫyano liceat hereditatē reſtituēti qͣrta ꝑtē retinere int̓ ip̄m ⁊ fideicōmiſſariū ꝓ rataportōe dimiſſis actōibꝰ ꝯͣ cōeꝫ ſtipulatōeꝫ ⁊ſi totā hereditatē volēs reſtituerit ad euꝫ. ⁊in eū oēs trāſfert ſtipulatōes.Senatuſcō. turpilianū qͦ ſtatuit̉ ne qͥs publici iudicij crimen intentans ab accuſatiōepublici criminis cā ordinata .i. poſt inſcriptioneꝫ ⁊ fideiuſſionē datā deſiſtat abolitōenō impetrata.Senatuſcō. velleyanū inductū eſt in fauorēmulierum .ſ. illaꝝ q̄ leuitate ſua ⁊ ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligāt ꝓ alijs fideiubendovl̓ obligatōꝫ in ſe recipiēdo. ꝑ hͦ ſenatuſcō.eis ſubuenit̉ ⁊ ꝯcedit̉ vt ip̄e indēnes ſeruentur. ⁊ ſi ꝯueniātur ꝓ tali obligatōe pn̄t opponere exceptiōeꝫ ſenatuſcō. velleya. ceſſataūt hoc ſenatuſco. cum mulier renunciauitvelleya. ⁊ oī auxilio. ff. e. ti. l. vl. Et dictū eſta velleyano ꝯſule qͥ fuit auctor illius ſtatuti. Et nota ꝙ mulier pōt renūciare velleyanō abſqꝫ alio certioratōne. vt no. in. l. iurisignorātia. C. qͥ admit. ad bo. poſſ. Et Bal.ibi diſtinguit tria mēbra. Aut mulieris interceſſio vl̓ fideiuſſio eſt ẜm leges. Aut p̄terleges. Aut ꝯͣ. Primo caſu nō eſt q̄renda certificatio. cū nō ſit opus renūciatōe. ex qͦ lege ꝑmittēte fideiuſſit. Et ſunt quinqꝫ caſusPrimus ſi ītercedēdo aliquā pecuniā recipit. ⁊ ſic ſe obligat. l. antiqͣ. in pͥn. ff. ad vell̓.Scd̓us ſi ſcd̓o interceſſit. l. ſi mulier ꝑfecteetatis. ff. e. ti. Tertius ſi ꝓ dote fideiubeat.l. fi. eo. ti. Quartus ſi ꝓ libertate alicuiꝰ ⁊ incā pia. Quītus ſi apud mīorē intercedat. ff.de mīo. l. ſi apud. Scd̓o caſu. aut ē certificata aut nō. Si pͥmū. valet renūciatio ẜuata ſolēnitate. videlꝫ cum inſtr̄o pub. ⁊ teſtiūſubſcriptōe. Si ſcd̓m. nō valet. Fallit tn̄ induobus caſibus. Primo qn̄ fit renūciatio
in iudicio valet colore ⁊ fauore iudicij. Secundo ſi interuenit iuramentum valet ẜmBar. in. l. ſciēdum. ff. de ꝟ. ob. ⁊ ẜm Bal. inauc̄. ſacr̄a pubeꝝ. C. ſi aduer. vendi. Tertiocaſu ꝯtingit ꝯͣ legē fideiubere duobꝰ mōisPrimo ꝓ marito nō in ſui vtilitatē ſꝫ mariti. Scd̓o omiſſa ſolēnitate inſtr̄i ⁊ teſtium.Hec addit Bal. ſuꝑ additiōibꝰ Ioh̓. an. inSpe. ti. de diſpu. ⁊ alle.Senatuſcō. iunianū poſt vocatōeꝫ ad libertatē ꝓducit ꝓpriū heredē ẜuū vl̓ emptū ſiuedn̄s ex iuſta cā abſit ſiue latitet. ſiue nō vultmaumittere ſit ẜuil̓ ꝯditōis ſcitꝭ pͥuatis pactis ſuā velit mutare ſnīaꝫ ſiue ꝯditōeꝫ pēaꝯͣ colluſorē ꝓmiſſa. ⁊ detegēti p̄mia talit̓ donādo. vt de iure pr̄onatus nāciſcat̉Senatuſcō. voluſianū ſtatuit ꝙ qͥ improbein litem coeūt aut qͥcqͥd ex ꝯdemnatione inrem ip̄ius redditū ſiue relatuꝫ ſic. l. iulia. depͥuata vi tenet̉.Senatuſcō. fauia. ī diſſuetudinē abijt introducēs adoptōeꝫ fieri ꝑ tres mares adoptātes. ⁊ tres intercedētes emācipatōes.Senatuſcō. largitianū merito ē abrogatumlatinā inducēs libertatē qͣ qͥs morte ſua recipiebat̉ extra libertatē.Snīa ẜm Azo. in ſum. C. quō ⁊ qn̄ iudex ſē.ꝓfer. dꝫ. Qn̄qꝫ pōt dici cuiuſcūqꝫ orōnis ſignificatio. Qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ opīone magr̄oꝝ.Qn̄qꝫ dr̄ qͥcqͥd alicui de re aliqͣ placꝫ. Qn̄qꝫeſt deportatio. Qn̄qꝫ excōicatio vl̓ int̓dictūſꝫ improprie. qꝛ excōicatio vl̓ interdictū potius punit qͣꝫ finē cāe imponit. Iō potiuspōt pēa dici qͣꝫ ſnīa vl̓ diffinitio. Qn̄qꝫ ſnīadr̄ qd̓cumqꝫ iudicātis p̄ceptum nō nature.nō iuri. nō bonis moribꝰ ꝯͣriuꝫ. Et ẜm hācſignificatiōeꝫ diſtinguit̉. Quia ſnīaꝝ alia ēdiffinitiua. alia interlocutoria. alia ꝯuētionalis. alia que dr̄ p̄ceptū. alia mulcta. aliadiſpenſatōis. Et pōt ſic deſcribi ſnīa diffinitiua. Eſt diffinitio iudicialis ꝯtrouerſiefinem imponēs. ff. eo. ti. l. j. Et addūt qͥdamad diffinitiōeꝫ indubitata. ⁊ q̄ nullo remedio attētari poſſit. ꝑ. l. elegāter. §. ſi poſt remiudicatā. ff. d̓ trāſac. Ul̓ ſic deſcribit̉ ſententia diffinitiua. Eſt diffinitio iudicialis cōtrouerſie finē īponēs ex ꝓnūciatōe iudicisdānatōeꝫ vl̓ abſolutōeꝫ ꝯtinēs. Et hec pͥncipalē diffinit q̄ſtionē vt qn̄ auditis vtriuſqꝫ ꝑtis allegatōibꝰ cā terminat̉: ⁊ finis pͥncipali negocio īponit̉ quā ſemel latā iudex
ſ 2