R C

reſcripto ad bn̄ficia qd̓ magis ꝓprie comꝑatur pͥuilegio. Uerbi gr̄a. Iure ſcpͥto alicuiꝯceſſo cauet̉ ꝙ iudicē adire pōt. Ex his verbis nō imponit̉ neceſſitas iudici ſuſcipiende cognitiōis. vt. l. ſepe. ff. d̓ offi. p̄ſi. Rō: qꝛverba iſta ſignificāt in ptāte eiꝰ eſſe cui cōcedit̉ iudicē adire. nō aūt in neceſſitate iudicis cogͦſcere. Sil̓r in reſcpͥto cauet̉ ꝙ adiredebes iudicē. vt no. in. l. ſepe. p̄all̓. qꝛ de iure cōi nō imponit̉ alicui neceſſitas agendi:nec illa v̓ba ſignificāt neceſſitatē imponi iudici ſuſcipiēde cognitōis. Itē pͥnceps alicui ꝯcedit iudicē extraordinariū. qꝛ iſte cuiꝯcedit̉ aſſerebat ordinariū ſuſpectū vel impeditum multis negocijs ſiue inuitū. ⁊ ſicintelligit̉ obtinere ꝯceſſionē ſi p̄ces veritati innitant̉. vt. l. fi. C. de diuer. reſcript̉. Rō.qꝛ ꝯcedit̉ tanqͣꝫ ex vera cauſa. Igit̉ ſi nō eſtvera nō ꝯcedit̉. Ex quo ptꝫ ꝙ ſi ꝯcedit̉ illoexp̄ſſo mendaciter vel ꝑ ignorantiam: quonō exp̄ſſo vel tacito illo quo exp̄ſſo nō ꝯcederet̉. tunc nō cenſet̉ ꝯceſſum. De hoc videc. ſuꝑ lr̄is. e. ti. Item vbi pͥnceps ꝯcedit alicui ꝙ poſſit vti frui rebus ſuis nō valet. l.vnica. de theſau. li. x. Rō: qꝛ nihil pōt oꝑarieo ꝙ illud qd̓ ꝯcedit̉ iure cōmuni habetur.Nam fruſtra p̄cibus impetrat̉ qd̓ iure cōmuni ꝯcedit̉. l. vnica. p̄all̓. ⁊. ff. de mino. l. incauſe. ij. l. cū ſuꝑ. C. de rei ven. Et p̄dicta vera ſunt de vnico reſcripto. Si ꝟo plura ſūtꝯͣria vel diuerſa: ſiue vnum alteri derogāsvel vtrumqꝫ valet. vel alterum tantū. Uerbi gr̄a. Quidam impetrauit gr̄am ad bn̄ficia vnius collatōis: impetrat ſcd̓o aliaꝫ adbn̄ficia alterius collatōnis. Si ſcd̓m: facitmentionem de pͥmo: valet vtrumqꝫ. vt. c. innr̄a. de reſcrip. Et reſcriptum in eccleſiaſticis pōt ꝯcedere papa: ⁊ in ſecularibus imperator. Un̄ etiā reſcriptuꝫ dr̄ qd̓ imꝑatorvel alter p̄cibus ⁊ ſupplicationibꝰ alicuiusrn̄dens reſcribit ei fieri vel nō fieri deberequod poſtulat. Et nota ꝙ in reſcripto ſemper intelligi debet ſi p̄ces veritati innitant̉.vt ſi ita eſt. c. ij. e. ti. in textu ⁊ in glo. ⁊ qn̄ ponitur ibi hec clauſula ſi ita eſt debet referriad omnia p̄cedentia ẜm Bern̄. in. c. olī. e. ti.Ponunt̉ tamē ibi opi. in glo. Itē hec clauſula. ⁊ qͥdam alij talis dyoceſis nō extenditſe ad illos de ciuitate. niſi dicat̉. ⁊ qͥdaꝫ alijde ciuitate vel dyoceſi. Secus ſi dicereturtalis ep̄atus. vt in. c. Rudolphus. eo. ti. in

glo. Item hec clauſula ſi ꝓ alio nō ſcripſerimus. ſꝑ dꝫ intelligi in reſcpͥto qn̄ papa ſcribit ꝙ ꝓuideat̉ alicui de bn̄ficio in eccl̓a aliqua etiam ſi nō apponat̉. Si ꝟo papa velitalicui facere gr̄aꝫ plenā tūc ſcribat. non obſtāte ꝙ al̓s direxerimus ſcpͥta nr̄a. c. mādatum. e. ti. in gl. Itē ꝑ hāc clauſulam generalem qͥdam alij non pn̄t plures qͣꝫ quattuorcitari. quoꝝ etiā nomīa debēt in pͥmo citatorio nominari vel expͥmi. in. c. cū in multꝭ.eo. ti. li. vj. in tex. ⁊ in glo. olim trahebant̉. xlar. de teſti. cū cauſam. ⁊. c. ſignificauerūt. decle. excō. mi. l. latores. Et rō quare reſtrictaſit citatio ad quattuor eſt arbitraria. l. nonomniū. ff. de leg. Potuit em̄ plus vel minꝰreſtringi: vel reddere rōnem ſimilitudinariam quā habes de ꝯſang. ⁊ affi. c. non dꝫ.Tamē ẜm Bern̄. ſuꝑ re indiuiſibili .ſ. iudicio cōmuni diui. famil̓. poſſunt ꝑ generaleꝫclauſulam vltra quattuor euocari ad iudicium. Itē omnes vltra illos quattuor quiius hn̄t in re pn̄t agere vel defendere ꝓ iure ſuo coram illo iudice. arg. de re iudi. cumſuꝑ. de offi. dele. ſuꝑ eo. de elec. c. j. Itē Hoſtiē. ⁊ Archi. Sꝫ pone quattuor exp̄ſſit: poſtea aliuꝫ ꝯuenit: nihil excipit̉: an valeat iudicium. Uide ibidē in gl. Itē in reſcriptisdebet ſeruari ordo ſcripture. c. cum dilecta.eo. ti. in gl. ꝟ̓. tranſponētes. Et Ioh̓. an. ſuꝑhoc plures alias ſnīas infert. De hͦ vide deelec. c. generali. li. vj. Et tandem dicit ꝙ maſculinum ſubiectum a canone comp̄hēdatfeminas. Quod ꝓbat̉. xvij. q. iij. ſi quis ſuadente. iuncto. c. mulieres. de ſen. excō. Qd̓eſt verum niſi eadem ꝯſtitutione femina excipiatur. Uide. c. indēnitatibus. §. ſꝫ eas. d̓elec. li. vj.Reſidere in eccl̓a ẜm Goffr. eſt in eccl̓a deſeruire bn̄ficium: ⁊ eccl̓e curam hr̄e. c. ꝯquerēte. de cle. non reſi. parum em̄ eſt reſidere niſi reſidēs curaꝫ habeat eccl̓e in qͣ bn̄ficiū hꝫvel ꝑſonatum. vt in. c. qꝛ nōnulli. de cle. nōreſi. dꝫ aūt reſidere ꝑ ſeip̄m non ꝑ vicariuꝫ.c. quia non. p̄all̓. Nam ꝑ vicarium deſeruire non licet niſi in caſibus. vt cum ex indulgentia ſpeciali cōpetit alicui nō reſidere. vl̓cū ꝯſuetudo excuſat nō reſidentem. vl̓ cumeccl̓ia dependet ex p̄benda. vel cum ꝑſonaſine culpa ſua incidit debilitatē deformitatē vl̓ morbū vt ꝑ ſe deẜuire nō poſſit. vl̓ cuꝫneceſſaria ꝓfectio īminet. vl̓ etiā volūtaria