P B
fundaruentū eſt ꝯſenſus ꝑtiū. Nā ſi eſſet error vl̓ titubatio nō fieret ꝓrogatio. l. fi. C. deꝯdi. inde. metus em̄ ⁊ error excludūt ꝓrogationē. l. j. ff. de iudi. qꝛ error ꝯcludit ꝯſenſuꝫqui ē cā ꝓrogatōis.Proſeneta ē ꝑanymphus .i. media ꝑſona ꝑquā aliqͥs ꝯͣctus celebrādus aut ineūdusꝓcurat̉. ⁊ tal̓ ꝓcurator in ſpōſalibꝰ dr̄ paranymphus qͥ explorat volūtatē hoīuꝫ. qui ⁊cū qͥbꝰ velint ꝯͣhere. ⁊ q̄ ſit facultas ꝯͣhētiūvl̓ ꝯͣhere volētiū. cuius remūeratio vl̓ merces dr̄ ꝓſeneticū. Et ꝯſiſtit offm̄ eius circaamicitias cōplēdas. ⁊ circa aſſeſſores ꝯqͥrēdos ordīarijs iudicibꝰ. vide. c. j. de hͦ in gl. ijde teſti. lib̓. vj. Sꝫ vtꝝ ꝓſeneta vl̓ mediatortal̓ poſſit adduci in teſtīoniū ⁊ cōpelli in ꝯͣctu in qͦ fuit mediator. Rn̄det̉ ꝙ ſic. vtraqꝫꝑte ꝯſentiēte. ⁊ regulare ē ꝙ in ciuilibꝰ d̓ cōſenſu ꝑtiū admittit̉. al̓s nō. In auc̄. de teſti.§. qm̄ ꝟo. col. vij. ſꝫ vtraqꝫ ꝑte ꝯͣdicēte nō admittit̉. Quid āt altera ꝑte volēte ⁊ altera nōdr̄ ꝙ hͦ caſu cōpelli nō pōt. ſꝫ volēs teſtificatur. vide gl. in ꝟ. ciuilit̓. c. j. d̓ teſti. li. vj. ⁊ adpͥn. gl. in. c. dilectoꝝ. de teſti. cogē. Itē vtꝝ ꝓſeneta ex ꝯͣctu vſurario teneat̉ ad reſtitutionē vſuraꝝ. Dr̄ ꝙ ſic ẜm gl. ſingularē. l. ſi ſciente. ff. ad. l. pōpe. de pri. ⁊ Bar. fac̄ mētiōeꝫin. l. j. §. īcidit. ff. ad turpil. Bal. ī. c. j. §. ſi mulier. in pe. colū. de ꝯtrouerſia īueſti. Feu. ꝯͣriū ponit rōnē aſſignās optīaꝫ. ⁊ dic̄ Lod̓.de Ro. ꝙ ip̄i ābo neſciūt qͥd dicūt ſic̄ muſcipula ſuꝑ prunas. ⁊ allegat In. ⁊ Io. an. ī. c.michael. d̓ vſur. ⁊ Archi. latius in. xliij. diſ.Sic̄ nō ſuo. ⁊ Lapus de Caſtiliano in allegatōibꝰ ſuis. xciij. plenius oībꝰ diſcutit.Proſcpͥtio ē aduerſus abſentē iudicial̓ ꝓnūciatio vt in poſteꝝ ꝓcul agat .i. maneat ab īperio. Et talis ꝯͣ quē fit pronunciatio talis⁊ cuius bona palā ⁊ aꝑte ſcribunt̉. dr̄ ꝓſcriptus. ⁊ debēt oīa bona ſcribi ⁊ de ip̄is inuētarium fieri ꝯtinēs tā mobiliū ⁊ ſe mouētiūdiuerſas ſpēs ⁊ qͣlitates qͣꝫ īmobilia. vt māſer agroꝝ ⁊ numeꝝ vineaꝝ qͣꝫtū ſit in vineis: oliuetis: arbuſtis: aratorijs: ⁊ paſcuis.hāc p̄ſcriptōeꝫ greco vocabulo dicimus p̄gmaticā q̄ſtionem. lꝫ aliqͣ ſignificatōe q̄ſtiotormentum dicat̉. qꝛ tormētis cōiter ꝟitasinqͥrit̉. qͣre tortores dicunt̉ q̄ſtionarij. vt infra de q̄ſtionibus.Proſocer dr̄ mariti auus. Proſocrus eſt vxoris auia.
Protector ē qͥ ſtat armatus cū pͥncipe. Und̓Olliuius ⁊ Belliſanus erāt domeſtici ꝓtectores Iuſtiniani. ẜm Accur. ī rubri. C. dedomeſti. ⁊ ꝓtec. ꝑ to. li. xij.Proteruia eſt crudelitas vl̓ terribilitas. ẜmIo. an. in cle. vnica. de fo. cōpe. vbi allegatGreciſmū dicentē. Improbꝰ ē aliqͥs ꝟ̓bis:factiſqꝫ ꝓteruus.Pro tutore ſe gerere dr̄ qͥ munimine tutorisfungit̉ de iure ſiue putet ſe tutorē ſiue ſciatſe nō eſſe. fingit tn̄ ſe eſſe.Prouiſio: electio: poſtulatio: differūt. d̓ elec.c. j. li. vj. ⁊ ꝓuiſio ē latū v̓bū qd̓ cōp̄henderepōt noīatōeꝫ: poſtulatōeꝫ: pn̄tatōeꝫ: ⁊ collationem. vt ē glo. in cle. fi. de elec. que allegatiura ꝯcor.Prouincia diuerſimode ꝯſiderat̉ diſtingui.Nā in materia p̄ſcriptionū diuerſe ciuitates in qͥbus habent̉ ⁊ exercent̉ diuerſe iurꝭdictōes ſeꝑate dicunt̉ ꝓuincie. Qn̄qꝫ diuerſitas archiep̄oꝝ facit aliā prouinciā. ⁊ ſic ꝓuincie qn̄qꝫ modicū diſtāt. vt Pyſana ⁊ florentia. Qn̄qꝫ diſtinguunt̉ prouincie mediofreto. vt Hyſpania: gallia: ſicilia: ⁊ ſic ſumit̉diſtinctio prouinciaꝝ. iij. q. iij. §. ſpaciū. vbidr̄ ꝙ ad producendū teſtes de eadē ꝓuīcia:dant̉ tres mēſes. de ꝯtigua. vi. ⁊ de trāſmarinis nouē mēſes. de hͦ in. c. vltra tertiā. Deteſta. ẜm Inno.Prudentia eſt carnalis cōcupiſcentia. xxxij.q. j. Nō em̄ alibi appellat̉ malicia. de ſpon.impub̓. c. de illis. ij. Sic etiā in delictis. dedelic. pue. c. pueris. de ſpō. impub̓. c. tue. inglo. iij.PIDePubertas. Re. sͣ. impubes.Publicani dicunt̉ qͥ publico vectigali adminiſtrāt vn̄ eoꝝ nomē deſcēdit ſiue ad hͦ ꝯſtituti vt publica vectigalia exigāt ſiue tributa ꝯducūt. ff. de publi. ⁊ vect. l. j. Nā etiā dicunt̉ vectigaliū ꝯductores fiſci vl̓ reꝝ pb̓licaꝝ. ⁊ qͥ lucra vel publica negocia ſeculi ſectant̉. vt ibidē. l. iij. Aliter publicani dicunt̉qͥ publice peccāt. vt in euāgelio Luce. xviijc. de phariſeo ⁊ publicano.Publicarij dicunt̉ qͥ ab aliqͦ delictū ſic enorme in publicū erariū deuoluūt.Publicaria dicunt̉ ea q̄ ob aliqd̓ delictuꝫ ſicenorme in publicū erariū deuoluunt̉. ⁊ īdedr publicatio bonoꝝ.