O R
de of. p̄fec. vigi. l. ij. §. cogͦſcit.Prefectꝰ ānone dicebat̉ qͥ de ānona .i. de blado curā hēbat. Re. sͣ. Edil̓ ceral̓.Prefectꝰ vrb̓ dicebat̉ cui ab īꝑatore ꝯceſſa ēvrb̓ admīſtratio. qͥ ceteris mgr̄atibꝰ ex qͣcūqꝫ cā ab vrbe proficiſcētibꝰ ⁊ recedētibꝰ ī vrhe relictꝭ ius dicebat ⁊ oībꝰ dignitatibꝰ ī ciuitate an̄cedebat ſua dignitate. qͥ cū ab vrbe progrediebat̉ nō habuit iuriſdictionemquā p̄bere tn̄ potuit in ciuitate. Sed ſcd̓mAzo. C. e. ti. Etiam extra vrbē intra centeſimum miliare hꝫ iuriſdictōeꝫ. vide de of. p̄fec. vr. ꝑ totum.Preiudiciū ē qͣſi q̄dā p̄latio vl̓ p̄poſitio ſiuep̄locutio vniꝰ rei reſpectu alteriꝰ. Nā aliqͥdp̄iudicari alteri ē illud illi p̄ferri. tn̄ hͦ v̓buꝫp̄iudicare alteriꝰ mōi ꝯſtructōeꝫ ⁊ āpliorē ſignificatōeꝫ hꝫ qͣꝫ hͦ v̓bū p̄ferre. Dr em̄ ꝑſonalit̓ ex ꝓpria ꝯfeſſiōe. in iudicio mihi p̄iudicaui .i. ꝯfitēdo mihijp̄i in iudicio p̄iudiciūfeci. Hoc em̄ p̄iudiciū nō ſignificat cōmodū meū eſſe factū. ſꝫ incōmodū vt ſi iudex n̄ſequat̉ ꝟitatē. ſꝫ mea ꝯfeſſionē. ita dr̄ res iudicata ꝟitati facere p̄iudiciū nō vt ꝟitas reiiudicate p̄iudicet .i. p̄ponat̉. ſꝫ res iudicataꝟitati. p̄iudicare igit̉ ē alicui aliqͥd p̄poni. ⁊ſic dicimꝰ rē iudicatā ꝟitati facere piudiciūid ē ei qd̓ p̄iudicādū ē dato qd̓ nō ſit veꝝ. nādato ꝙ ita nō ſit ſic̄ iudicatum ē. tn̄ p̄ponit̉ꝟitati.Preiudiciales actōes pro tāto dici pn̄t ꝙ inip̄is tractat̉ de magͦ p̄iudicio. vl̓ qꝛ q̄ſtionimote p̄iudicāt. Uerbi gr̄a. Agꝭ ꝯͣ me. ⁊ aliqͥd petꝭ. oppono tibi q̄ſtionē ſtatꝰ. dicēdo ꝙtu es filiꝰ meꝰ vl̓ ẜuus meꝰ in ptāte mea ꝯſtitutus: aut libertꝰ. ⁊ ſic de ꝯſil̓ibꝰPrepoſitꝰ pōt dici qͥlibet qͥ alijs p̄eſt vſus tn̄obtinuit vt p̄poſitꝰ dicat̉ qͥ qͦndā pͥoratꝰ curā ſuꝑ alios geſſit. de ꝟ. ſig. qͣꝫuis.Prepoſiti labaꝝ al̓s laboꝝ vl̓ ẜm aliqͦs labioꝝ a labijs dicunt̉. qꝛ forte corrigebāt eosqͥ male de pͥncipe loq̄bant̉. dicūt̉ āt labaꝝ aſigno bellico qd̓ fec̄ fieri ꝯſtātinus ex auro⁊ lapidibꝰ p̄cioẜ int̓ alia ſigna bellica. ⁊ deriuat̉ a laber. qͥ gͦ talibꝰ faciēdis p̄ponebant̉dicebant̉ p̄poſiti. vt. sͣ.Prepoſiti ſacroꝝ ſcrinioꝝ erāt illi qͥ p̄erāt ſcrinijs īꝑalibꝰ qͥ al̓s dicebāt̉ ꝓximi eo ꝙ magꝭpͥncipi approxīabāt qͣꝫ alij. Tria āt erāt ſcrinia ſiue camere. d̓ qͥbꝰ tractat̉. C. e. ti. li. xij. pͥmū ſcriniū erat camera epl̓aꝝ q̄ pͥncipi mit
tebant̉ vl̓ ab eo mittebāt̉. Scd̓m fuit libeloꝝ ꝯuētualiū ⁊ ꝯuētionaliū ⁊ cognitiovl̓ ꝯuētionū. Tertiū erat diſpoſitionū. ⁊ eſtregiſtꝝ ẜm Accur. ī rubri. e. ti. l. j. p̄al.Prerogatiua idē eſt qd̓ pͥuilegiuꝫ. de qͦ infredicetur.Precētores dicunt̉ cātores qͥ in choro īcipiunt ī eccl̓a collegiata. ī. c. cū olī. de ꝯſue. ⁊ dicunt̉ duo genera cātoꝝ ī arte muſica .ſ. p̄cētor qͥ vocē ī cātādo p̄mittit. ⁊ ſuccētor qͥ ſubſequent̓ canēdo rn̄det. ⁊ addit̉ ꝯcētor qͥ ꝯſonat p̄dictꝭ. vt. xxj. di. cleros. ꝟ. finē.Preſes ē nomē generale ad oēs ꝓconſules ⁊legatos ceſarꝭ ⁊ oīuꝫ prouīciaꝝ rectores ſiue moderatores. vt. ff. d̓ of. p̄ſi. l. j.Preſes ꝓuīcie dr̄ qͥ in prouīcijs poſt pͥncipēſumma gerebat ptātē. Nā regna redacta erāt ī prouīcias qͦꝝ rectores dicebāt̉ p̄ſides⁊ ſunt clariſſimi vt baliui. ⁊ ſic ꝓprie capit̉ ſiue ſtricte. ſꝫ generalit̓ ſumit̉ vt .s.Pn̄tes dicunt̉ qͥ in eadē ſunt prouīcia. l. fi. Cde p̄ſcpͥ. xxx. an.Preſertī ponit̉ aliqn̄ in iure pro maxīe. vt. c.ex lr̄is. ij. d̓ homi. Aliqn̄ pro tm̄. vt ibidē ingl. d̓ pe. di. xij. c. illud. vbi bo. gl.Prelati noīe ītelligit̉ eccl̓ia ⁊ mīſteriū ppl̓i. ⁊eccl̓a ē in ep̄o. ⁊ nō ecōuerſo. nō tn̄ noīe p̄lati ſꝑ ītelligit̉ eccl̓a. vt ī. c. edoceri. de reſcrip.in glo.Proꝑe ꝓprie i. nimis cito.Preſbyter grece interp̄tat̉ ſenior latine. ⁊ eſtnomē dignitatꝭ nō etatꝭ tm̄. lꝫ alibi dicaturnomen etatis. xciij. di. legimus. Nā ꝓpt̓ honorē ⁊ dignitatē quā accepit p̄ſbyt̉ noīat̉. ⁊dr̄ qͣſi p̄bens iter. ⁊ nō vt qͥdam interp̄tant̉qͣſi p̄ ſocijs bibens ter. De hͦ. xxj. di. cleros.poſt medium:Preſcpͥtio ẜm Goffr. C. e. ti. Eſt qͦddam iusex tꝑe ſubſtantiā capiens .i. firmitatē. Et hꝫlocū in rebꝰ īmobilibꝰ. ⁊ hec diffinitio īpugnat̉ ab alijs. nā ex p̄ſcpͥtiōe nō cōpetit iusſꝫ exceptio. Un̄ ſic diffinit̉. Preſcpͥtio ē exceptio rei ex tꝑe ſubſtātiā capiens. q̄ diffinitio etiā ab alijs īpugnat̉. qꝛ p̄ſcpͥtio nō capit ſubſtātiā ex tꝑe. ſꝫ ex auctoritate legū: iōp̄ſcpͥtio ab alijs ſic diffinit̉. Eſt exceptio reiex tꝑe cōgruens ab auctoritate legū vī capiens. negligētibꝰ penā infligēs. ⁊ finē litibus īponēs q̄ oīno magꝭ videt̉ cōpleta. Inducit āt p̄ſcpͥtōneꝫ. bona fides. iuſtus titulus. ꝯtinua poſſeſſio. ⁊ ſine rei vicio ſcꝫ qn̄