P E
ſa. et ponit̉ in glo. §. ꝯtrahētes. c. j. de fo. cōpe. li. vj.Perequator eſt qͥ hoīes ⁊ territoria ꝑequat.id eſt valde eqͣt. vel qͥ p̄diū ꝓpter defectū eqͣpēſione vt priꝰ aſſignat nouo poſſeſſori. vtC. de ſum. patrimo. l. fundi. li. xj.Perduelliones. Reqͥ. ſupͣ. crimē leſe maieſ.Peripſima eſt purgamentū vl̓ cortex pomi l̓piri. vn̄. Tolle peripſimā ede pulpam ſpernes arullam.Permitti d̓r aliqͥd tribꝰ modis. Prīo qd̓ nullo iure ꝓhibet̉. Scd̓o qd̓ ꝯͣ hūanas ꝯſtitutōes indulget̉. Tercio illicitū vt magꝭ illicitū vitet̉. vt eſt glo. cū exēplis. ī. c. oēs. di. iij.Permutatio ẜm Goff. eſt vniꝰ rei ꝓ alia vicaria p̄ſtatio. vel vicaria p̄ſtatione mutatio. ⁊cōtrahit̉ ſic̄ pleriſqꝫ placet qn̄ int̓ aliqͦs ꝯuenitur vt certa ſpēs ꝓ certa det̉. C. eo. ti. qm̄aſſeris. Si em̄ ꝯueniret̉ vt certa ſpēs daretur ꝓ incerta. vl̓ ecōuerſo nō eſſꝫ ꝑmutatioſꝫ ꝯͣctꝰ innoīatꝰ .ſ. do vt des ⁊c̄. Et ꝑmutatōis ꝯtractꝰ iō fuit inuētꝰ. qꝛ ſepe pot̓at aliqͥs hr̄e aliqͥd īutile ſibi vl̓ ꝑui ꝯmodi qd̓ alteri multū valere pot̓at ⁊ ecōuerſo Et priusignorabat̉ qͣlit̓ res vniꝰ alt̓iꝰ fieri poterat.ad qd̓ inuētꝰ ē ille ꝯtractꝰ ꝑmutatōis.Perpetuū qn̄qꝫ idē eſt qd̓ generale. de elec. cmaſſana. ⁊. c. circa. eo. ti. li. vj. vt dicēdo. edicto ꝑpetuo .i. generali ꝓhibemꝰ.Perplexitas ē ꝯſtringēs ⁊ īeuitabilis neceſſitas peccādi q̄ ꝓuenit ex erronea volūtatevt. c. j. ī ſum. di. xiij. vbi gl̓. bona. Etiā d̓ differētia īter mortalia ⁊ venialia. ponit̉ ibidēexemplū de iudeis crucifigētibꝰ xp̄m. ⁊ ſi qͥſrn̄det q̄rēti inimicū ſi ſit ī loco. Itē ſi vir denegat vl̓ reddat vxori debitū petenti. ⁊ declarat ibi ꝙ nullꝰ p̄t eſſe ꝑplexus inter duomala. ⁊ ſic ꝑplexio eſt ſolū ad ſtultā opinionem alicuiꝰ. de hͦ vide in. c. nerui teſticuloꝝxiij. di. vſqꝫ ad finē diſtinctōis.Perpēſus .i. ꝑfecte pēſatꝰ ⁊ deliberatꝰ. d̓ pac.c. vl. circa me. li. vj. Et ſic d̓r in ꝓhemio cle.iurꝭ ſanctio ꝑpēſa. digeſta ꝯſilio.Perſone q̄dā dicunt̉ pͥuate īproprie. vt ille q̄ſunt exēpte a iure cōi. vt di. iij. pͥuilegio. vbid̓r ꝙ pͥuilegia ſūt leges pͥuatoꝝ. Quedā ꝟodicunt̉ ꝓprie pͥuate. vt ille q̄ nō hn̄t dignitatē. iiij. q. v. qͥ ꝯͣ. vn̄ clerici nō dicunt̉ priuateꝑſone. cū habeāt dignitatē .i. ordinē eccleſiaſticū. vt ī. c. pͥuilegio. p̄all̓. ⁊ di. iiij. qͥſqꝫ. ẜmIo. Itē ẜm alanū q̄dā ſunt ꝑſone publice
q̄ ſunt in officio publico. vt tabellio iudexbalinꝰ. Alie pͥuate. q̄ nō ſūt ī offō publico.Periuriū ꝓprie d̓r qn̄ aliqͥs iurat ꝯͣ canonicaſtatuta vl̓ temerarie. Et dicunt̉ ml̓tipliciterPrimo .i. falſa iuratio. q̄ ſi ignorāter adhibita oī diligētia fcā fuerit ſic nullū pctm̄ eſtxxij. q. ij. hoīes Scd̓o dr̄ trāſgreſſio liciti iuramēti. ⁊ ſic ē mortale. vj. q. j. qͥcūqꝫ. Illicitūaūt ſciēter iurās peccat. ſꝫ non ꝯtraueniēsTercio d̓r indiſcretū iuramentū. ⁊ eſt veniale. xxvj. di. §. crimīs. ī fi. Quarto d̓r mēdacium iuramēto firmatū. ⁊ ē ſꝑ mortale. xxij. q.ij. qd̓ ait. ⁊ eſt crimē adeo magnū ꝙ clericuſꝑiurꝰ ab offō ⁊ bn̄ficio ſuſpēdi dꝫ. c. ꝑueīt.de fideiuſ. c. inter dilectos. de exceſſi. p̄la. etc. querelā. de iureiur̄.Perſonalitas ẜcat̉ ꝑ has dictōnes. tu mihi.ego tibi. cū alio ẜcato. qd̓ ꝓbabiliter ꝯcluditur. ⁊ ſi nullo mō ꝯcludit̉ tūc ē imꝑſonalitas. qꝛ actuꝫ viciat ꝓut rō dictat. vbi gr̄a:Ago ꝙ ꝯſtituas te mihi ſoluturū debitū atitio. rn̄dis īꝑſonal̓r dicēdo. ſatiſfiet tibi abillo. vl̓ ſimpl̓r ſatiſfaciet. hec īꝑſonalitas ſignificat te nō ꝯſtituere mihi. ⁊ ꝙ nulla ſitobligatio. aut̓. ſi qn̄. C. d̓ ꝯſti. pe. Rō. qꝛ hecv̓ba nō ẜcant aliū obligari. nā aliꝰ aliū obligari nō p̄t. nec veriſil̓e eſt quē iactare ſuū.l. cū de indebito. ff. de ꝓbat̉. facit. l. arrianꝰ.ff. de ac. ⁊ ob. vbi n̄ fit ꝓbabil̓ interp̄tatio ꝓobligatōe. ⁊. l. ſtipulatio iſta. §. ſi qͥs ita. ff. d̓ꝟ. obli. Nā cōiter qͥs ſibi acqͥrere cupit. iōveriſil̓r ſtipulās vult acqͥrere ſibi. qͣre lꝫ qͥsdicēdo. ꝓmittis decē. nō expͥmet v̓bū mihivel tibi. ⁊ alter rn̄det nō dicēdo tibi. tn illaꝟ̓ba mihi ⁊ tibi ſupplent̉ ⁊ ſufficiēter intellſgunt̉ ꝓpter cauſam dictā. vt ī. l. ſtipl̓o. p̄all̓.Itē ſi qͥs ſtipulat̉ decē dare. ſibi alter rn̄detdari. ſed nō dic̄ a me. valet ſtipulatio. l. fi. §.fi. ff. ſi cer. peta. ⁊. l. illa ſtipulatio. ff. de ꝟbo.ob. et eſt ſenſus ꝙ dabit̉ ꝑ ip̄m ꝓmittenteꝫvel ꝑ aliū. qꝛ hͦ ſignificat illud v̓bū īꝑſonale paſſiuū dari. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ nō eſt obligatus ad dare. ſed tenet̉ ad factū ꝑ qd̓ det̉. ſecꝰin illo qͥ ꝓmittit dare. qꝛ tenetur rē accipiētis facere. qꝛ verbū hoc importat ꝙ ip̄e dabit. Et ſi diceres. heres qͥ iuſſit facere ꝙ titius centū habeat tenet̉ ꝑ ſe dare. l. ſi heresff. de le. j. ita ī ꝓpoſito ꝙ ꝓmittēs dari debeat ꝑ ſe dare. Rn̄detur ꝙ hoc verbū habeat.ſoluit hͦ ꝯtrariū qd̓ ſignificat iure dn̄ij. ſedex ꝓmiſſione nō trāſfertur dn̄ium. ergo ⁊c̄.