P E
expoſitio et legalis. Differunt autē damnūmaleficiū ⁊ pauꝑies. Nā damnuꝫ fit cū aīoiniuriādi vel ab habēte aīuꝫ iniuriādi. lꝫ nōvtat̉. Alia patēt locis ſuis. De pauꝑiei actione. Re. ſupra Actio.Paulina actio. Re. ibidē.Pax ẜm Goffre. eſt diſcordie finis. vt. c. j. detre. ⁊ pa. in glo. j. Itē pax eſt vinculū charitatis. vt in. c. nouit. §. ſꝫ forſan. de iudi. Etſunt ſex cauſe ꝓpter quas nō eſt pax int̓ homines. Prima. qꝛ nō puniuntur maleficiaScd̓a abundātia tēꝑalium. Tertia qꝛ nonpugnamus ꝯͣ demones. Quarta. qꝛ nō ꝯſideramus dāna litis. vbi diuitias. corpus ⁊aīaꝫ ꝑdimus. Quīta dubius euentus belliqui nō ꝯſiderat̉. Sexta. qꝛ nō ſeruamus p̄cepta dei. nec ſoluimꝰ decimas. ⁊ ſic qd̓ nōcapit xp̄us tollit fiſcus. xvij. q. vij. maioresHec ē gl. no. de re iudi. li. vj. ad apl̓ice.DeP EPeculiū ē puſilla ſubſtātia. vl̓ pecunia ſeꝑata a rebꝰ ⁊ rōcinijs pr̄is vl̓ dn̄i data vl̓ promiſſa filio vel ẜuo. ff. de pe. l. depoſiti. §. peculiū. ⁊ ē multiplex .ſ. caſtrēſe vl̓ qͣſi caſtrēſe.ꝓuecticiū aduēticiū. paganicū nō paganicūC. de bo. q̄ libe. l. cū oportet. l. cū multa. l. cūnō. Itē peculiū d̓r res parafernal̓. ff. de iu.do. l. ſi ego. §. dot. Itē peculiū ponit̉ ꝓ hereditate vel pr̄imonio. C. de ep̄i. ⁊ cler. l. ſi qͥsp̄ſbyter. ff. ad trebel. l. cogi.Peculiū caſtrēſe eſt qd̓ miles acqͥrit dū militat in caſtris ⁊ illud ē filij pleno iure tā quoad ꝓprietatē qͣꝫ qͦ ad vſufruc.Peculiū palatinoꝝ d̓r etiā caſtrēſe .ſ. milituꝫpalatij qͥ pͥncipē ſequunt̉. ẜm Accur. C. e. ti.li. xij. in rubri.Peculiū qͣſi caſtrēſe d̓r illud qd̓ aduocatꝰ acqͥrit p̄ſtādo cliētulis ſuis prociniū in cauẜvel qd̓ magiſter grāmaticus. loycus vl̓ rhetoricus in ſchol̓ ſuis lucrat̉ exercitio in. l. fi.C. de inoffi. teſta.Peculiuꝫ aduenticiū eſt qd̓ filio aduenit abauo pat̓no vl̓ mr̄no. vel ab altero. vt ex ꝓſpera fortuna ⁊ ex teſtamento agnatoruꝫ velcognatoꝝ. ⁊ qd̓ ſic filio aduenit ip̄ius eſt qͦad ꝓprietatē. pr̄is ꝟo qͦ ad vſufructuꝫ. Et d̓ralio noīe paganicū aduenticiū. Itē aduenticium ſi ab imꝑatore vel auguſto datū fuerit comꝑat̉ caſtrēſi peculio. in. l. cū multa. Cde bo. q̄ liber.
Peculiū ꝓfecticiū d̓r illud qd̓ de rebꝰ pr̄nisvl̓ dn̄icis ꝓficiſcit̉ ⁊ filio vl̓ ẜuo dat̉. vt ī eonegociet̉. ⁊ illud ē pr̄is qͦ ad ꝓprietatē. ſꝫ filijvel ſerui qͦ ad vſufructū. Et etiaꝫ al̓s d̓r paganicū ꝓfecticium.Peculiū clericoꝝ ē pr̄imoniū clericoꝝ. nā peculiū pr̄imoniū appellat̉. ff. ad trebel. l. cogiin pͥn. vn̄ illud qd̓ a clerico velut ꝓpriū poſſidet̉ eius peculiū d̓r ſcd̓o mō tn̄ ⁊ vſualiterpeculiū dici ſolet filioꝝ ⁊ ẜuoꝝ pr̄imoniumqd̓ eis a dn̄o vl̓ pr̄e dat̉. vt. ff. e. ti. ꝑ totum.Peculiuꝫ clericoꝝ ꝓuecticiū eſt qd̓ de boniseccl̓e ꝓcedit. vel quod eccl̓e ꝯtemplatōe acquirit̉.Peculiū aduenticiū eorundē eſt qd̓ acquirit̉ex oꝑa eoꝝ. vel al̓s ꝓuenit ex intuitu ꝑſone.⁊ hoc no. Goffre. in ſum. eo. ti. Et d̓r peculium a pecunia.Pecunia appellat̉ totuꝫ qd̓ hoīes hn̄t. ⁊ d̓r apecoribus. qꝛ qͥcqͥd antiqͥ habebant totumin pecoribꝰ ꝯſiſtebat. vt. jͣ. q. iij. totū. ⁊ ſic ſumit̉ cōiter. Qn̄qꝫ tn̄ capit̉ ꝓprie ⁊ ſtricte ſolūꝓ numerata pecunia. vt. xiiij. q. iij. c. putantqͥdam. ⁊ ibi glo. Al̓s appellatione pecunieomnes res ꝯtinent̉. C. de ꝯſti. pecu. l. ij. etiam ꝓculus ait. noīs pecunie appellatōne rēſignificari. ff. de ꝟ. ſig. l. etiā Uerbi gr̄a. Heres factus hereditate adita vēdit eā ⁊ ēptori ꝑ ſtipulationeꝫ promittit qͣꝫta pecunia exhereditate ad ip̄m ꝑuenit ⁊c̄. appellatōe pecunie oīs res ſignificat̉. qꝛ ſenſus eſt. Oīsres q̄ ex hereditate ad me ꝑuenit. ⁊ capit̉ ſignificatū ex diſpōne p̄cedēti .ſ. vēditiōe hereditatis q̄ oēs res ſignificat. Item ibi lateſignificat dicēdo. Heres mi volo te reſtitucre Ticio pecuniā meā .i. hereditatē meamvn̄ ꝑinde ē ac ſi dicat hereditateꝫ. bona. velres meas. vt. l. nāqꝫ. §. fi. ff. ad trebel. ſꝫ ibi ſignificat ſtrictiſſime dū filiofamilias ꝓhibetur mutuari pecunia. qꝛ ſignificat pecuniānūeratā. l. j. ff. ad ſenatuſco. mace. iūcta. l. ſꝫ⁊ ſi. §. pecunie. e. ti. Rō vtriuſqꝫ. qꝛ in pͥori caſus ſubiectus fuit ex fauore. gͦ āpliādus. ſꝫh̓ caſus ſubiectꝰ ē ex odio. gͦ reſtrīgēdus. vtin regula odia. de regu. iu. li. vj.Pedanei iudices. Re. ſupra Iudex pedaneiPedagia dicunt̉ q̄ dant̉ a trāſeūtibꝰ in locuꝫꝯſtitutū a pͥncipe. ⁊ capiens pedagiū dꝫ dare ſaluum ꝯductū. ⁊ territoriuꝫ eius tenereſecuꝝ adeo ꝙ ſi aliqͥs derobet̉ .i. ſpoliet̉. ⁊ eſtvulgare gallicoꝝ. tenet̉ ei dn̄s terre rapinā
p 3