Mu

reponunt̉ .ſ. ſepulcrū ſine corꝑe. et d̓r a moneo. qꝛ extat ad memoriā defuncti. l. monumentū. ff. de reli. ⁊ ſump. fu.Morbus eſt habitꝰ cuiuſcūqꝫ corꝑis cōtranaturā qͥ vſum eiꝰ ad illud faciat deteriorēCuius cā nobis natura ſanitatē dedit ſiuein toto corꝑe vt febris. ſiue in ꝑte. vt cecitaſff. de edi. l. j. §. ſed ſciendum. ff. de re iudi. l. j.§. ſed queſitum.Mores dicunt̉ frequētes actꝰ hoīm ẜm Io.theo. in pͥn. decre. ī glo. ⁊. jͣ. di. mos.Morbus ſumpticꝰ al̓s ſonticꝰ eſt qͥ cuiqꝫ reinocet. ff. de ꝟ. ſig. l. morbꝰ. Et dicit glo. ibi:cuiqꝫ rei agende. vt. ff. de edil̓. edic. l. fi. ff. dere iudi. l. queſitū.Mortuus eſt rebꝰ humanis exemptꝰ. ff. deoffi. dele. qͣꝫuis. ⁊. c. ſi delegatꝰ. eo. ti. li. vj. vl̓eſt viā vniuerſe carnis ingreſſus. c. ſi ſubdelegato. eo. ti. ⁊ li. Uel de medio ſublatꝰ. c. licet. eo. ti. nā mediū d̓r hec vita. Et qͣre ſic dicatur no. xxiij. q. iiij. c. hec aūt vita. vt ſupraDicit̉ aūt qͥs mortuꝰ ſex modis. Primo ſpiritualiter. Et ſic dupl̓r. ſcꝫ bene ⁊ male. Bn̄dupl̓r. ꝑ baptiſmū. de ꝯſe. di. iiij. oſtēditur.xv. q. j. nec is ⁊c̄. Male tripl̓r. Primo baptiſatus. ab eccleſie tn̄ vnitate diuiſus. de cōſe. di. ij. xp̄s. Scd̓o baptiſatus in eccl̓ie vnitate cōſiſtens tn̄ criminoſus. iij. q. iiij. hi qͥ.vbi d̓r. Nolo mortē peccatoris ⁊c̄. ⁊. c. canonica. ea. ca. q. v. Tercio baptiſatꝰ ⁊ eternaliter damnatꝰ. de ꝯſe. di. iiij. filiꝰ. Scd̓o ciuiliter. vt ab hoſtibꝰ captus. ſeruꝰ effectus.libertꝰ in ſeruitutē ob ingratitudinē reuocatuſ. Et d̓r ecōtrario viuere. qꝛ inaniter occiſus ē ꝓpter fidē xp̄i. Quare mors ſctōꝝ frequenter d̓r ab eccleſia natalis eoꝝ. qͣſi ad vitam nati ſint. Tercio ſeculariter vt monachus. vt ſupͣ. ⁊. xvj. q. j. placuit. jͣ. Quarto effectualiter. vt paulus mortuus fuit vt ait:Mihi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mundoxxvij. q. j. q̄ xp̄o. Quinto carnaliter. et ſextocorꝑaliter. Qui duo modi poni poſſunt ꝓeodē. et ſic Lazarus mortuus erat. xxiiij. q. jſi quē forte.Mortis cā donatio. Re. ſupͣ. donatio.Mortuariū d̓r qd̓ qͥs relinqͥt ī morte. vt no.in. c. cōquerēte. de offi. in ordi.Moliri eſt conari. c. qꝛ ex eo. de pac. li. vj.Minus no. pau. in cōmen. decretal̓. ⁊ ſi vnanimiter. de poſtu. p̄la.Mos eſt lōgena ꝯſuetudo. de moribꝰ tracta

tur. c. mos aūt. diſt. j.Motu ꝓprio gr̄a fieri cenſet̉ qn̄ hͦ exp̄ſſe cautū eſt in eadē. nec ſufficit ſi ꝓbet̉ ꝙ papa motu ꝓprio fecerit. niſi ꝯtineat̉ in lr̄is. c. ſi motu ꝓprio. de p̄bē. li. vj. ⁊ ibi ꝯcor. ī glo. fi.Moretenꝰ .i. ad mortē. xxxiij. q. v. notificaſtite moretenꝰ infirmatū.Mox qualiter capiat̉ eſt glo. in. ca. qꝛ ꝓpter.de elec. ſuꝑ verbo mox. et in. l. j. ff. ſi cer. pe.DeMuMucor eſt viciū panis. vn̄ d̓r. Panis muceſcit vel mucidus fit.Mucro eſt enſis. de hoc vide Archi. in. c. fi.de excep. lib. vj. et ſumit̉ qn̄qꝫ ꝓ excōicatione. vt. xvj. q. j. c. viſis. vbi in fi. d̓r. Felici mucrone ep̄i ſacerdotū piacula reſecent̉ .i. ſalubri excōicatione ep̄i ſacerdotū crimīa puniantur. xxiiij. q. iij. corripiant̉.Mulcta eſt animaduerſio vl̓ pena pecuniaria arbitrio iudicis inflicta ad correctionēmaloꝝ morū. Pena eſt aūt certa impoſita alege quā qͥſqꝫ euitare p̄t. vt no. in. l. qn̄cūqꝫ.in glo. ſuꝑ ver. vel tercio. C. de ſer. fugi. ⁊ inl. mulcta. ff. de cōdi. ⁊ demō. vbi glo. dic̄. ꝙſit pena extraordinaria ꝓ arbitrio. ⁊ ibi a teſtatore imponit̉. Dicit̉ aūt mulcta illa penaq̄ nō eſt a lege ſtatuta vl̓ exp̄ſſa. Nā iudiceſin pluribꝰ caſibꝰ legibꝰ nō ſcriptis ſic mulctare pn̄t litigātes. Ex hoc patꝫ differentiainter mulctā ⁊ penā. Nā pena generaliterſumit̉ tā ꝓ pena pecuniaria qͣꝫ pro pena corporali ſeu capitali. Sed mulcta ꝓ pena pecuniaria. ⁊ ꝑ ſententiā a iudice irrogata. vn̄bn̄ appellat̉ a mulcta nō aūt a pena. l. ſi quapena. ff. de ver. ſig. Item mulcta nō inducitur niſi a maioribus magiſtratibus. ſed pena a quolibet iudice.Mulctare ē punire ꝓ pecunia. ⁊ aliqn̄ ponit̉ꝓ abbreuiare. C. de mō mulcta. l. j.Mulio eſt cuſtos muloꝝ. vn̄. Mulio mulorum. agazo ducit aſellos. l. idem iuriſ. ff. adl. aquil̓.Mulcere eſt lenire placare vel blandiri.Municipiū eſt opidū in italia vel in ꝓuincia aliqͣ cōſtitutū in qͦ pacꝭ obſeruāde cā milites ꝯſtituti erāt. ſi aūt in municipio natiſunt nō minꝰ dicunt̉ municipales. vt. l. municeps. ff. de ver. ſig.Municipes dicunt̉ qui cuiuſcūqꝫ municipij maneriei locive tenent cuſtodiam. Et