L

vt eū liberet ꝑ acceptilationē. l. iij. §. nūc deeffectu. ff. de libe. lega. Quia qn̄ teſtator dicit. volo liberari. vel lego liberationē. ſignificat̉ ꝙ vult ab herede liberari ex cōi mō intelligēdi. Itē ibi. Duo ſunt rei ꝓmittendi qͥtenent̉ ad idē debitū qͥlibet inſolidū. teſtator legat vni liberatiōꝫ. ſignificat ꝙ ille poſſit agere ꝯtra heredē vt liberet̉ ꝑ pactū. Sꝫalter nō liberat̉ niſi ille vnꝰ liberaret̉ ex maiori vi. vicꝫ acceptilatōe. nā tūc etiā alter liberat̉. ſic̄ acceptilatio capit̉ ꝓ tali ſolutōe ꝙvno ſoluēte alter liberat̉. ſecꝰ in pacto. Sꝫcerte pactū liberatōis in ſimplici rōne valꝫtm̄ ſicut acceptilatio. Itē duo ſūt rei ꝓmittendi ſocij vni legata eſt liberatio. ſignificatꝙ ille cuiꝰ nomē aſcriptū nō eſt habet̉ ꝓ legatario. Et ſic agere p̄t vt liberet̉ ſic̄ ille quinoīatus eſt. Et hoc ſi teſtator ei ꝓuidere voluit qd̓ ꝓbat̉ ex ſimilibꝰ cōiecturis ſufficienter. qꝛ in ꝯtrahendo ſocij ſunt. Et intelligeſocios ẜm Bar. qͥbus oē lucrū ⁊ damnū eſtcōmune in illo debito. Itē ibi duo ſunt reiꝓmittendi nō ſocij facti debitores ex pecunia q̄ ꝓuenit ad vtrūqꝫ. vel ꝯuerſa eſt in cōmunē vtilitatē. teſtator legat liberatōꝫ vninō liberabit̉ ꝑ acceptilationē ſed ꝑ pactuꝫ.Et iſtud pactū ꝓficiet etiaꝫ alteri in ꝑte ſeumedietate debiti. Et ſic intellige qd̓ no. gloſa in. §. nūc de effectu. p̄alle. Cōclude ergo.aut ſunt ſocij ⁊ liberatio fit ꝑ acceptilatiōꝫ.Et ſic facta vni ꝓdeſt etiā alteri. Sꝫ iſte alter nō legatarius nō p̄t agere niſi vbi teſtator ei ꝓuidere voluit. Aut non ſunt ſocij. ettunc liberatio fit ꝑ pactū de nō petendo etꝓdeſt alteri immediate vt in altera medietate tm̄ cōueniat̉. Itē nota ꝙ pactū factumvni ꝓdeſt alteri ꝓut actū eſt. ⁊ nō alias. naꝫſi eſt actū ius ex eo q̄ri tm̄ illi cui fit illi q̄rit̉tm̄. Si vero actū eſt ius q̄ri vtriqꝫ. tunc q̄ritur vtriqꝫ. In dubio ꝟo pactū factum reoꝓdeſt fideiuſſori. Sed nō pactū factum fideiuſſori ecōtra ꝓdeſt reo. niſi vbi fideiuſſori fit acceptilatio. et pͥncipalis obligatꝰ eſtre. Quia tunc hec acceptilatio reſpectu pͥncipalis cōtinet pactū. qd̓ ſibi ꝓdeſt lege ⁊ ꝑiuſiū. §. et ſi fideiuſſori. ff. de accept. Poſſettn̄ dici ꝙ pͥncipalis liberat̉ ip̄o iure. qꝛ hocfit ꝑ cōſequentiā. vt ibi nota. In acceptilatione aūt ſi fit principali ꝓdeſt fideiuſſori.Facta aūt fideiuſſori prodeſt ei tm̄ ſi hoc ēactū. In dubio prodeſt pͥncipali licet nō ſꝑ

prout no. in. l. ſi qͥs reū. de libe. lega. ⁊ finaliter cōcluditur ꝙ liberatio vni ꝑſone ī vnare vel in vno debito ad aliā ꝑſonā. aliā remvel aliud debitū extēdit̉. Si hͦ diſponentēqͦuis ꝓbabili medio voluiſſe ſignificat̉. Etliberatio generalis nō ꝯp̄hendit q̄ ibi noncōtineri aliqd̓ mediū ꝯcludit. Et liberatiocōceſſa ſpāliter general̓r inter viuos ⁊ vltima volūtate ẜcat qd̓ ſignificare qd̓uis medium ꝓbabile declarat.Libertas eſt res ſpūalis. et ideo pōt venire īcōmutationē cuꝫ alio ſpūali. de re. ꝑmu. c.ad q̄ſtiones. ⁊ de ſer. nō ordi. c. nullꝰ in glo.vlti. Itē libertas eſt naturalis facultas eiꝰqd̓ cuiqꝫ facere libet niſi qd̓ vi aut iure ꝓhibetur. inſti. de iur̄. ꝑſo. in pͥn. Et hec facultas qͣꝫuis late pateat. tn̄ ei qn̄qꝫ reſiſtit̉ defacto. vt qn̄ nō poſſumꝰ qd̓ deſideramꝰ. velde iure. vt qn̄ nō facere furtū aut rapinamprohibemur.Libertas latina fuit libertas q̄ habebat ꝙ ſimoreret̉ ille cui dabat̉ libertas. tūc tenuit.ſed ſi ſuꝑuixit tunc nō tenuit. ſed hodie eſtcorrecta per. l. j. C. de la. lib. tol. Reqͥre ſupͣlatini. Et dicebat̉ latina ꝑ ſimilitudinem.Nam vt romani nomīati ſunt qꝛ romanisſubijciebant̉ et incolumes mittebant̉. licetẜm rem latini vel romani nō eſſent. Et illalibertas latina dicitur cum nō eſſet vera libertas.Libertas dedititia. Re. ſupͣ dedititia.Libertas fideicōmiſſoria eſt quā teſtator directe nō voluit cōpetere. ſed ꝑ manumiſſionem alterius cuiꝰ fidei hoc cōmiſit .ſ. vt manumitteret.Libertas teſtamentaria eſt que ex ip̄o teſtamento directo cōpetit. vt. C. de teſta. ma. inpͥn. in glo.Libertas vindicte eſt q̄ ſit ꝑ vindictā. C. devin. liber. in pͥn. glo.Liberti ſiue libertini ſunt qͥ ex iuſta cā a ſerultute manumiſſi ſūt. Nec eſt inter eos differentia. licet qͥdam minus prudēter dicūtlibertinū eſſe filiū liberti. vn̄ libertus meꝰvel libertinꝰ d̓r ille qͥ ſeruꝰ meꝰ fuit ſꝫ manumiſi eū. Et ego ip̄i dicor patronꝰ. de qͦ ſuꝑꝟ. in ſeruitute. inſti. de liberti.Libertus abortiuus eſt qͥ in teſtamento eiꝰqui abortus eſt. id eſt mortuus manumittitur.Libertus aſſignatitiꝰ eſt quē patronꝰ eiꝰ ex