Ex
ab illo nō appellat̉ niſi modū executōis excedat. ff. qͦꝝ. app. nō reci. l. ab executore. ⁊ dere iudi. qͥ ad ꝯſultatiōeꝫ. in fi. ⁊. ij. q. vj. ſubillo. §. ſunt quoꝝ. ⁊. §. ab executore. ⁊. c. ſi verum. ⁊. §. ſe. Sꝫ a mixto executore bn̄ appellatur ſi nō admittit legitimā exceptōem vl̓alias ꝑtes grauauerit. de app. delicto. ⁊ ca.vt debitꝰ. Sꝫ executor mixtꝰ eſt qͥ habꝫ cognitiōem cauſe annexam. vt in. c. nouit. deapp. ⁊ de re. iudi. c. de cetero. p̄al. d̓ offi. delega. paſtoral̓. ī glo. vt cū papa mādat alicuireſtitui rē ſuā. vel alicui dare beneficiū ⁊c̄. ⁊talis dꝫ reciꝑe legitimas exceptōes qͣntūcūqꝫ ſcribat̉ ſibi abſolute a papa. vt de offi. d̓le. ex ꝑte de reſcrip. c. ſi qn̄. ⁊. c. cuꝫ adeo. xxvq. iij. ⁊ ſi nōExemptꝰ d̓r qͥ a ſuo iudice ſiue iuriſdictioneordinarij ſubductus eſt. ⁊c̄.Execrare eſt abominari vel deteſtari. ⁊ proprie attribuit̉ delictis dicēdo hͦ delictuꝫ eſtexecrabileExempla nō ſunt ſꝑ imitāda. ſꝫ exemplū pape eſt nobis ſequendū. xvj. q. iij. licꝫdi. ix. c.ſane. vbi gl. ⁊ glo. j. c. d̓ quibꝰ di. xx. ꝙ ꝑ exēpla ſit iudicandū cū ius deficit. vl̓ intelligitur de exēplis publice vl̓ autētice ꝑſone. vtpͥncipis. vl̓ apl̓oꝝ. ⁊ de exēplis pluriū ⁊ nōpaucoꝝ. vide ibidem.Exercitor d̓r is ad queꝫ quotidianꝰ queſtus⁊ vtilitas nauis ꝑtinet. Magiſter vero nauis dicit̉ cui tota nauis ⁊ anchora cōmiſſaē. Reqͥ. ſupͣ actio exercitoria. vbi d̓ hͦ habet̉Exheredatio eſt alicuiꝰ a ſua ſubſtantia velhereditate excluſio. ⁊ alterius ſeu alieni inſtitutio. veluti cū parētes exheredāt filios.⁊ ſcribūt alienos heredes ī teſtamento. itaaccipit̉ inſti. de exhere. li. ꝑ totū. Et ſic exheredare eſt filiū ꝯſtituere alienū a ſub̓a. l̓ hereditate paterna. ⁊ dꝫ fieri cā inſerta ⁊ ꝓbata Et ꝓpter qͣs. ⁊ qͦt cauſas pr̄ filiū. ⁊ ecōtrafiliꝰ patrē poſſit exheredare. no. glo. in. c. qͥntauallis. de iureiurā.Exero .i. peto. ſic ponit̉ exerat̉. id eſt petatur.l. vt verboꝝ. que eſt fi. C. qui admit. ad bo.poſ. ibi glo. penul. vel eſt ideꝫ ꝙ aperiaturvia petenti.Exeſtuare eſt feruere. bulire. vel calefacere.vt eſt glo. in cle. dudū. de ſepul.Exhibere eſt rē in publicū deducere ſeu oſtēdere vt copiā habeat aduerſariꝰ rē ſuā tangendi. ⁊ ea ſic viſam ſi ſibi ſua videt̉ eā ven
dicandi. de hͦ. ff. ad exhibendū. l. iij. ⁊ d̓ libero hoīe exhi. le. iij. §. ⁊ ait p̄tor. Reqͥre ſupraactio ad exhibē.Exilium triplex no. Archi. xlv. diſ. cum beatus. in fine.Expenſe ſunt ſumptꝰ volūtarij ⁊ nō neceſſarij. ⁊ d̓r expēſa qͣſi extra pēſas ⁊ debitum facta. Sꝫ impēſe ſunt vtiles ⁊ neceſſarie a ꝟbo impēdere dicte. vnū tn̄ multotiēſ ꝓ alioponit̉. vt. l. iulia. in fi. ff. de minoribꝰ. vbi expenſe ꝓ neceſſarijs ⁊ vtilibꝰ dūtaxat ponūtur. ꝓut ibi no. Etiam impēſe ꝓ volūtarijsponit̉ nō ſolū vtilibꝰ ⁊ neceſſarijs. ff. d̓ ꝟ. ſi.l. impenſe. Quāuis differētia p̄dicta ꝯͣriuꝫdicat. Expēſe differūt a dānis. vn̄ iuramētum factū ſuꝑ vnū nō extēdit̉ ad alteꝝ. namexpēſe fiunt cauſa litꝭ. dāna ꝟo ex diſcordiaꝓueniūt. vt deſtructio domꝰ. ⁊ ſil̓ia. d̓ iniu.ca. in noſtra. in tex. ⁊ glo.Expilatores ẜm Azo. ī ſum. C. ⁊. ff. d̓ cri. expi. here. hi ſunt qͥ ex rebꝰ vacātis hereditatis aliqͥd ſurripiūt ⁊ expilāt. de pe. di. j. autfctā. Reqͥre ſup. actio expi. here.Experiri qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ rn̄dere ſeu defenderevt de iudi. c. j. de ꝓcu. c. qͥ generaliter. li. vj.Qn̄qꝫ ꝓ agere. vt de cauſa poſ. ⁊ ꝓprieta. ca.paſtoralisExplicatio eſt allegatio q̄ ſupplicatōeꝫ infirmat. vn̄ replicatio eſt allegatio ꝯͣ exceptōeꝫ⁊ adiuuat actorē. Et ſupplicatio eſt allegatio q̄ replicatōeꝫ infirmat. ⁊ reū adiuuat. ſꝫexplicatio eſt allegatio infirmās ſupplicationem. ⁊ fit ꝓ actore ꝯͣ reumExponere .i. ꝯͣ ſe ponere Exponi aūt dicunt̉infantes ſerui liberi ⁊ languidi ſi ſine curadimittunt̉. vel eis alimēta negant̉ a parentibꝰ a dn̄is vl̓ patronis. vt in. c. vnico. de īfan. ⁊ lang. Exponere em̄ aliqͥ ſolent relegato pietatis officio infantes vel lāguidoſante eccl̓ias ponere vt eos alij miſerationemoti colligat. lxxxvij. di. ſi expoſitus.Expreſſum qūo dupliciter ſumatur. no. ff. d̓vul. vt pupil. l. j. in ꝑte. ⁊ de p̄bē. ſi ep̄us. inglo. certas. li. vj.Expreſſa pupillaris ſubſtitutio. Require īfra ſubſtitutioExorciſte grece latine dicunt̉ adiurātes. xxj.diſtin. clerosExtimare eſt alicuiꝰ rei certū p̄ciū dare. ⁊ eſtidem qd̓ taxare. vel certū p̄ciū diffinire ⁊ d̓terminare.
h 3