¶
eulogia dicunt̉ munera q̄ deferūt ſubditiſuis prelatis.Euidēs eſt qd̓ ſꝑ palā eſt. ⁊ euidēter apparetj. q. j. vt euidenter. d̓ accuſa.Euidētia. ff. de ꝯtrahē. emp. l. ea q̄. ⁊ qd̓ eſt īeuidēti nulla p̄t tergiuerſatōe celari. de coha. cle. ⁊ mul. c. vlt̓. de offi. ordi. ſi canonici.§. ceteꝝ. li. vj.Cunuchi ẜm Azo. in ſum. C. e. ti. dicunt̉ ſpadones tm̄ ⁊ nō caſtrati. hoīes aūt barbariextra ſolū romani īperij pn̄t eunuchi fieri.aut penā capitis ſubeantEuincere eſt aliqͥd ab aliquo extorq̄re vl̓ eripere vel ꝑ ſnīam iudicis acqͥrere. Res etiāeuicta d̓r cū eſt amiſſaEuictio ẜm Azo. in ſum. C. d̓ euic. ẜm qͦſdaꝫita diffinit̉ Euictio ē rei empte. vl̓ ex alia iuſta cauſa accepta ꝑ ſnīam iudicis abductōvel vt petat alio euincente omiſſio. nec em̄ſꝑ eſt neceſſariuꝫ rē abduci vt videt̉ euicta.vt. ff. e. ti. l. euicta. §. j. Et euictōis cautio ſolet p̄ſtari a vēditore ip̄i emptori. ad hͦ vt ſialiqͥs ab emptore re emptā tanqͣꝫ ſuā petatdicēs eā ſibi eſſe obligatā aut aliqd̓ ius inea hr̄e emptor recurſum ⁊ regreſſuꝫ habeatad vēditorē cui denūciare hͦ tenet̉. ⁊ venditor debet aſſiſtere ⁊ defendere emptoreꝫ incauſa euictiōis. Et d̓r euictio alicuiꝰ rei incām alteriꝰ abducte ꝑ iudicē acqͥſitio. videſupͣ cautio. de euic.¶ DeExExactio .i. petitio. nā exigere ē rē ab alio pet̓eExauctorizare ē militem cingulo. vl̓ clericuꝫordinibꝰ ſpoliare. vt ī. l. qͥ cū vno. §. nō oēs.ff. de re. mili. Uel eſt ſtatū alicuiꝰ vl̓ auctoritatē ei auferre. ⁊ qn̄qꝫ hꝫ fieri exp̄ſſe. qn̄qꝫtacite. vt ſi pͥnceps vl̓ dux belli militi ī exercitu delinquēti calcaria abſciderit. talis d̓rtacite exauctorizatꝰ dato ꝙ nil expͥmat̉. ⁊ expreſſe vt ſi dux exercitꝰ militē fugitiuū exauctorizauerit. Itē pōt hr̄e locū in clerico. qꝛexauctorizare etiā idē ſonat qd̓ degradare.Excādeſcere ē ſubito iraſci habēdo ſimilitudinē inter furorē ⁊ eſtuantꝭ ferri candoremExceptio eſt rei defenſio ꝑ quā ſe defendit ⁊tuet̉ ab actore ẜm Azo. in ſum. C. e. ti. Qn̄ꝫponit̉ large ⁊ improprie ꝓ omni defenſiōeꝓut reo ꝯpetit etiā ſi nulla actori competitactio. At tūc qͥdaꝫ vocāt eā exceptionē factivt qn̄ ſine exceptione qͥs calumnioſe ponit
Sꝫ Azo vocat eā exceptōem intētionis. etd̓ exceptionibꝰ intētionis q̄ ſint no. ff. e. ti. l.j. ī pͥn. ⁊. l. ij. §. illud. C. de trāſac. ⁊ tal̓ nō p̄td̓ iure exꝑiri. qꝛ nemo p̄t exꝑiri ſine actiōevt cū tūc nulla ſit actio. nulla p̄t dici actōiſexcluſio. ſꝫ d̓r ꝯͣ intentiōeꝫ actoris defenſiovt qn̄ qͥs ſe in aliquo inſtro obligat ad aliqͥd ſine exceptōe iuris vl̓ facti. Senſus eſtꝙ ꝯͣ hͦ nullā faciet defenſionē de iure vel d̓facto. Differūt tn̄ exceptio ⁊ defenſio. Naꝫdefenſio ꝓpried̓r q̄ ip̄o iure actionē tollit. vtſolutio q̄ eſt eiꝰ qd̓ debet̉ redditio. ⁊ acceptilatione oīs obligatio tollit̉. inſtit. qͥ mo. obli. tollit̉. in pͥn. ⁊. §. itē ꝑ acceptilatōem. Iteꝫrenūciatio d̓r defenſio. c. ſuꝑ hͦ. de renunci.ꝯcordat glo. in. c. j. de lit̓. ꝯteſt. li. vj. vbi no.ex glo. penult̓. ꝙ oīs exceptio ꝑemptoria q̄perimit lr̄as ⁊ gr̄am opponit̉ an̄ ⁊ poſt litisꝯteſta. C. de excep. l. vl. Et no. Hoſti. ⁊ In.in. c. cōſtitutꝰ. de reſcpͥ. Itē large d̓r etiā exceptio eſſe replicatio q̄ dat̉ actori. oīs eī replicatio eſt exceptio. vt. ff. e. ti. l. ij. §. replicationis. Et ſicut ſe hꝫ exceptio ad actionemſic replicatio ad exceptōeꝫ ẜm Goff. d̓ ꝓba.in ſum. Stricte ꝟo et ꝓprie exceptio ponit̉ꝓ illa defenſione q̄ cōpetit reo ꝯtra actionēcōpetentē in eū. ⁊ ſic d̓r actiōis excluſio. ⁊ hͦeſt exceptio iuris. vt ſi petis a me debitum⁊ ego excipio ꝙ remiſiſti mihi. vel ſi feciſtimecū pactū de nō petēdo. vel ꝙ nō venit dies p̄fixus. vt ſumit̉ vtraqꝫ exceptio. ff. e. ti.le. ij. pͥmo rn̄ſo. ⁊. §. replicatōis. ⁊ ꝙ exceptōſit actōis excluſio. habet̉ de elec. dudū. ſuꝑꝟ. irritari. in glo. Exceptio diuidit̉ in pluragenera. qꝛ Alie ſūt tꝑales ⁊ dilatorie. Alieꝑpetue ⁊ ꝑemptorie. vt. ff. e. ti. l. j. §. exceptiones. Alie ſūt odioſe. vt macedōiane. Aliefauorabiles. vt velleiane. hec diuiſio colligit̉ ex. l. qͥ exceptiōem. ff. de ꝯdi. ind. Itemalie ſunt in rē. alie in ꝑſonaꝫ. vt. ff. e. ti. l. j. §.exceptiōes. p̄al. Itē ẜm Hoſt. ⁊ Spe. Alieſunt anormale. Alie mixte. ⁊ multas aliasdiuiſiōes dicti doctoris ꝓſequūt̉ vide eas.Exceptio dilatoria eſt q̄ cām differt. vt inſtitu. eo. §. appellant̉. Et iſtaꝝ eſt multiplex diuiſio. de qua aliquātulū no. in. l. exceptiōeꝫC. de ꝓba. Eſt em̄ quedā dilatoria ſolutionis. q̄ ſapit iſtā naturā ꝙ reſpicit actioneꝫnimis tēpeſtiue intentataꝫ. ⁊ dꝫ opponi an̄lit̓. ꝯteſt. ſꝫ ꝓbatio eiꝰ fit poſt lit̓. ꝯteſt. c. int̓mona. de re. iudi. q̄dā eſtdilatoria iudicij q̄