UL
culpa. leuiſſima culpa. ⁊ caſus fortuitꝰ. nādolus eſt inuidioſa vel ſtudioſa machinatio ad aliquē decipiendū vt ſuꝑ dictū ē dedolo malo. Uerbi gratia. depoſuiſti peneſme libꝝ ⁊ ego doloſe ad finē ꝙ titiū quemſcio furē eſſe ⁊ qͥ vult furari libꝝ tuū in domo mea intrare faciā dimitto oſtiū aꝑtumvt intret ⁊ furet̉ ego teneor de depoſito ſubtracto qꝛ cōmiſi doluꝫ. Sed lata culpa eſtnō intelligere qd̓ om̄s intelligūt. vl̓ neſcireqd̓ om̄es ſciūt vel qd̓ maior ꝑs ſcit. Leuisculpa eſt deſidia vel negligētia. Sꝫ leuiſſima culpa eſt que aliquo mō potuit p̄uideri Et caſus fortuitꝰ eſt inopinatꝰ. qꝛ rei euētus qͥ a nullo diligēti potuit p̄caueri. vt inundatio. naufragiū. ruina. incēdium tēpeſtas. incurſus latronū. de quibꝰ iuſti. qͥ more. ꝯtra. ob. §. item is cui ⁊ ibi melius qͣꝫ aliqua alia lex. ⁊. C. de pig. act. l. que fortuitiſEt quādo dolū adhibet reꝰ intelligēda ſūtverba ẜm ꝙ actor intelligit. alias debēt intelligi v̓ba inꝓprio ſenſu. de ſpon. ex literisin tex. ⁊ glo. Itē qui dolū obijcit dolū ꝓbabit. l. quotiēs. ff. de ꝓba. hoc tn̄ fallit in paſtore. qͥ negat ſuo dolo vel negligētia oueꝫperijſſe. ⁊. in cuſtode carceris. ar. ff. de edē.le. ſi qͥs. §. vlt̓. Itē dolus eſt fraus ⁊ nō ecōuerſo. ff. de pac. l. iur. gen. §. dolo. Sed cōtra. ff. de re. iudi. l. fraudē. vbi d̓r ꝙ fraus n̄fit ſine dolo. Solutio. Fraus fit duplicit̓vno modo de re cū cōſilio. ⁊ ſic nunqͣꝫ fit ſine dolo. alio modo de re ſine conſilio. ⁊ qn̄aliqͥs decipit aliqueꝫ re ip̄a ignorāter. ⁊ ſicfat ſine dolo.Doli capax eſt ꝓximꝰ pubertati. ſcꝫ quandomas habet. xj. annos ⁊ dimidiū. tūc em̄ pote ſt delinquere p̄terqͣꝫ in adulterio. ẜm Accur. Femina ꝟo qn̄ habet. ix. ⁊ dimidiū annos. vt no. ff. de reg. iu. in. l. penul. Aug. ꝟ̓odicit in epiſtola ad renatū. ꝙ puer dicit̉ doli capax cū eſt. vij. annoꝝ qꝛ tūc mētiri ⁊ verum loqui poteſt. de hͦ noͣ. in. c. om̄is vtriuſqꝫ ſexus. de pe. ⁊ re.Domiciliū alicuiꝰ eſt ibi vbi maiorē partemfortune ſue ꝯſtituit vl̓ magnā ꝑtem bonoꝝſuoꝝ. vl̓ ſi ibi habet larē .i. familiā. vt. C. deincō. ⁊ cenfi. l. ſi ciues. li. x. vl̓ ſi nihil ibi haberet aſſidue tn̄ ibi ꝯuerſat̉ Sola tamē domus nō ꝯſtituit domiciliū. ſꝫ magꝭ ibi eritvbi qͥs ſummā reꝝ ſuaꝝ ꝯſtituit. vn̄ rurſusdiſceſſurꝰ nō ſit. vn̄ cū ꝓfectus fuerit peregrinari videt̉ ⁊ ad quē locū cum redierit pe
regrinari deſinit. de hͦ In. de fo. cōpe. ex ꝑte. Abbas tn̄ nō poteſt habere domiciliuꝫniſi in ſuo monaſterio. licet alij ſecl̓ares clerici ſicut ⁊ laicibn̄ poſſunt plura hr̄e domicilia cū diuerſis locis ſe ita inſtruxerint. vtnō minꝰ in vno qͣꝫ in alio ſe collocaſſe videdeāt̉. Poteſt etiā qͥs eſſe ſine domicilio ẜmGoff. de fo. cōpe. Et qͣꝫuis Goff. ſcripſit ꝙclericꝰ ibi habeat domiciliū vbi larē ꝯſtituit nō ſemꝑ vbi eccīam habet. Archi. tn̄ no.ꝙ locꝰ vbi clerici ſeu loca in quibꝰ clerici tenent̉ ad reſidentiā ſꝑ debēt ꝓdomicilijs reputari. licet etiā aliqui ꝯtradicāt. ⁊ ſic etiaꝫno. In. ⁊ Hoſti. de pͥui. c. ex ore. vide d̓ hocArchi. de reſcrip. ſtatutū. li. vj. glo. ſuꝑ verbo actor ⁊ reus.Dominiū directum ẜm Azo. in ſum. de iureemphi. circa fi. d̓r hr̄e ille qͥ poſſidet ciuilit̓tanqͣꝫ dn̄s. ⁊ illud d̓r dn̄iū directū. qꝛ ſoluſdn̄s directꝰ hꝫ ciuilē poſſeſſiōeꝫ. vt no. ī. l.iij. §. ex ꝯͣria. ff. d̓ acqͥ. poſ. vl̓ iō d̓r hr̄e dn̄iūdirectū. qꝛ ſine oī alia obligatōe liberā ptātē hꝫ rei qͣlit̓ nō eſt in illo qͥ hꝫ dominiumvtile vel mixtumDominiū meꝝ forte idē eſt qd̓ directū. licetde illo dominio ⁊ ſequēti raro legat̉. Dicit̉tn̄ ꝙ illa duo dn̄ia meꝝ ⁊ mixtū ſunt potiꝰdue differētie q̄ diuidunt hͦ genꝰ imꝑiū. vtſic oē imꝑiū aut ē meꝝ aut mixtū. vt in. l. īperiū. ff. de iuriſ. om. iu.Dominiū mixtū eſt illud qd̓ ꝑtim ꝯuenit cūdirecto dn̄io ⁊ ꝑtim cū vtiliDominiū vtile ẜm Azo. d̓r hr̄e ille qͥ ſolumnaturaliter poſſidet ⁊ nō ciuilit̓. vt emphiteota. ⁊ vſufru. ⁊ feuda. qd̓ Io. nō placet. vtle. iij. §. ex ꝯͣrio. ff. de acqͥ. poſ. Sꝫ quidā vtAzo. refert in ſum. C. de iure emphi. dicūtemphi. hr̄e quandā ciuilē poſſ. ſꝫ ⁊ vtilē reivendicatōeꝫ. ff. ſi ag. vec. l. j. Et differt dominiū a poſſeſſiōe. vt. l. ſi qͥs. ff. d̓ acqͥ. poſſ.in. §. differētia. Et ibi no. Bar. qͥd ſit dn̄iū⁊ quodup lex. Et qͣꝫuis cōiter dominiumtradat̉ rei traditōe. dat̉ tn̄ caſus qͦ dominium tradit̉ ſine rei traditōe ſaltē noua qn̄ videlicet qͥs pͥus hꝫ rem aliqͦ titulo .ſ. pignori obligatā locati vl̓ ꝯducti. Et creditor dicet debitori. placet ꝙ habes pignꝰ in ſolutum. ⁊ rn̄det̉ placet. vt no. in. l. cum dominia. C. de pig.Dn̄i recti erant qͥdā officiales defenſores ciuitatū vel municipioꝝDn̄i minoris magiſtratꝰ ſic dicti. qꝛ dn̄i recti