DE
in citatōe que fit ꝑ ſeruientē. ⁊ nō ꝓcedit niſi ex animo iudicis. l. fi. C. de exhi. re.Denūciare eſt crimē alicuiꝰ ſuꝑiori nūciareita ꝙ p̄poſitio de augeat denunciationemvt in fi. ff. depoſit. l. j. in pͥn. Hoſtien. aūt inſum. ti. de accu. ⁊ rubri. de denū. §. j. dic̄. decime facta dilatio ad pnīam agendā. vl̓ aliam ligitimā penā imponendā. vel etiaꝫ advtrūqꝫ. ⁊ in. §. ſe. ip̄e diſtinguit qͣndā denūciationē. dicēs ꝙ q̄dam eſt denūciatio penitētial̓ ⁊ euāgelica. ⁊ ad illā qͥlibet ad mittitur. quedā ꝟo iudicial̓ ⁊ canonica. ⁊ ad illam nō qͥlibꝫ admittit̉. vide ibi de illa. ⁊ inreper. Io. an. c. nouit. deiudi. ⁊ Goff. ī ſumma. de accu. dic̄ ꝙ mandatū euangelicuꝫ ſipeccauerit. ij. q. j. extēdit̉ ſolū ad illos qui īmagiſtratu ſunt poſiti ſiue clerici ſiue laici.ar. xxxiij. q. iiij. duo iſta noīa. xviij. q. iiij. dep̄ſby. quo ad alios aūt eſt ꝯſiliū. ⁊ hͦ eſt veꝝin peccato cōmiſſo. nā in cōmittēdo oībuseſt p̄ceptū. xxij. q. v. hͦ videt̉. Et dic̄ Goff. ſeapprobare dictū Io. an. ⁊ ꝙ qͥlibet admittatur ad denūciandū dū bono zelo denūcietde ſen. ⁊ re. iudi. cū. j. a ſꝫ licꝫ infames ⁊ irregulares nō tn̄ admittūtur criminoſi qͥ ſuacrimīa nō correxerint p̄ſumit̉ ꝙ malo zelodenūciēt aliena. Diſtinguit tn̄ dicēs denūciationē de pctō cōmiſſo eē euāgelicā. Sꝫcōmittēdo canonicā ad quā qͥlibꝫ admittitur. vt d̓ cogna. ſpi. tua. Et ſufficit qͣliſcūqꝫnoticia. vt ī. c. hͦ videt̉. p̄al. Nec turpitudoꝓpria obſiſtit ī ſpōſalibꝰ Preterea nec impedit ipramētū p̄cedēs. xiij. di. nerui. Et notaꝙ nō ſequit̉. iſte denūciatꝰ eſt excōicatꝰ publice. ⁊ ne dū in iudicialibꝰ ſꝫ etiaꝫ in extraiudicialibꝰ euitari. ⁊ a legitimis actibꝰ remoueri dꝫ. gͦ eſt excōicat̉ qꝛ forte excōicatꝰnō ē. vt ſi pꝰ appellatiōeꝫ legitimā ſnīa lataſit ī eū. nō tn̄ fuit vt debuit ꝓſecutꝰ appellatōeꝫ eādē infra tꝑs ab hoīe vl̓ iure ſtatutuꝫad ip̄am ꝓſeq̄ndā. c. licet. de ſen. excō. li. vj.Deniqꝫ no. Archi. xiiij. di. deniqꝫDe plano aliqͥd d̓r fieri qd̓ iudex ſine figura⁊ ſtrepitū iudiciario fac̄. de cuiꝰ ꝟbi ſignificato habes hodie plene d̓ ꝟ. ſig. ī clem̄. ſepeArchi. d̓ elect. c. indēnitatibꝰ. li. vj. ſuꝑ v̓boſtrepitu ⁊ figura. Et de accu. c. ſic̄ olim. vbiſtatuūt̉ ꝑſone idonee ſimpl̓r ⁊ d̓ plano abſqꝫ vlla iuriſdictōe ſolicite inueſtigātes. Dr̄gͦ iudex aliqͥd facere d̓ plano. qn̄ ſcꝫ nō eſt īꝯſiſtorio. vt .ſ. reſidēſ ī loco qͦ iudicare ꝯſue
uit aliqualit̓ inſtructus ſine iurꝭ ſolēnitaaliqͥd fac̄. ſtatuit. aut determinatDeportare ē aliquē ꝑpetuo exilio dānarerelegare ad tꝑs vt. ff. d̓ īterdic. l. ve. legatoꝝ§. differentia.Depoſitū ẜm Hoſti. e. ti. eſt qd̓ cuſtodiēduꝫalicui vel alicuiꝰ fidei datū eſt vl̓ creditū. inqͦ debꝫ qͥ recipit maximā diligētiā hr̄e. qꝛ īdepoſito ꝯͣhit̉ re obligatō. inſtit̉. qͥ mo. re ꝯͣob. §. pe. Et d̓r depoſitū int̓ clericos. cōmodatū ꝟo int̓ vulgares. Rei āt depoſite ſic̄ ⁊cōmodate dn̄iū retinemꝰ. vt. ff. cōmodati.l. rei cōmodate. Et d̓r ẜm Hoſt. a de ⁊ poſitū ſic ꝙ p̄poſitio de augeat. vl̓ d̓r a de. i. deorſum poſitū. al̓s ſeorſū poſitū .ſ. a deponēte. vt on̄dat̉ totū fidei eiꝰ cōmiſſuꝫ apd̓ quēponit̉ qͦ ad cuſtodiā. ⁊ videtur ſeꝑata cuſtodia a deponēte. Eſt gͦ aliud pono aliud depono. vt. ff. eo. l. j. Quid ſit actiodepoſiti directa ⁊ ꝯtraria Reqͥre sͣ Actio depoſiti.Depoſitariꝰ eſt apud queꝫ res aliqͣ deponit̉cuſtodiēda. ita ſumit̉ in aut̓. ſꝫ iā. C. depoſi.Et differta ſeq̄ſtro. qꝛ depoſitariꝰ ad hͦ p̄ciſe tenet̉. vt depoſitori rē reſtituat. Teneturetiā maximā diligētiā adhibere. ſed ſeq̄ſterneutri litigātiū tenet̉ p̄ciſe rē reſtituere. ſedindeterminate illi qui viceritDerelictū d̓r illud qd̓ caret poſſeſſore vl̓ qd̓in nullius eſt poſſeſſiōe. vt inſti. de re. diui.§. hoc ampliꝰ. circa fi.Derogare eſt diminuere vl̓ in ꝑte tollere veldetrahere. vt. ff. d̓ ꝟ. ſig. l. derogator. Et differt ab abrogare ibidē. Re. ſuꝑ abrogare.Deſidere eſt diſcordare.Deſertores dicūt̉ clerici qͥ ꝓprie eccīe miniſterijs deſtitutꝭ ad alia vicio fuge ſe trāſferūtvl̓ ꝯfuger̄t. vt. xxj. q. ij. placuit. ⁊ hͦ ẜm can̄.Sꝫ ẜm leges deẜtores dicūt̉ milites viciofuge ſuā militiā d̓ſerētes vt. C. eo. ti. l. j. ⁊. ij.libro. xij.Deſertꝰ ē locꝰ nō habitatꝰ penitꝰ neqꝫ cultusvltra memoriā hoīm. vt. c. j. d̓ ꝟ. ſig. li. vj.Diſſuetudo ⁊ ꝯſuetudo differ̄t ẜm Bar. ī. l.d̓ qͥbꝰ. ff. d̓ leg. ſuꝑ ꝟ̓. deſuetudinē. Nā ꝯſuetudo ē qn̄ fit ꝯͣ legē ꝑ ip̄aꝫ ꝯſuetudinē. Sꝫdeſuetudo qn̄ nō vtimur aliqͣ lege ī iure poſita De hͦ no. ī ꝓhemio inſti. ⁊ ī glo. l. p̄al.Deteſtari ē abſenti denūciare teſtibꝰ adhibitis. vt. l. ſubſignatū. §. j. ⁊. l. ſe. ff. d̓ ꝟ. ſig. Aliter aūt deteſtari ē facta alicuiꝰ abrenūciareſpernere vl̓ abomīari ſeu n̄ approbare. vl̓ ē