O E

eſt diffinitiua. ſed interlocutoria. Pretereadiffinitiua nō fert̉ li. nō ꝯteſt. l. fi. §. illud. Cde tem. ap. et. l. ꝓbatā. cū ſimilibꝰ. Sed ẜmdecretū ſic. vt in. l. cū ꝓponas. C. de bo. auc.iudi. poſ. Ex hoc gͦ iuſtificat̉ dictū ſingulare Inno. c. dilecto. de ꝟ. ſig. vbi vult ꝙ qn̄cūqꝫ iudici cōſtaret ſecretū interpoſitū eſſeiniuſtū pōt illud reuocare. Qd̓ etiā tꝫ Bar.in. l. nō videt̉. jͣ. ff. de iudi. licet canoniſte cōmuniter reprobēt p̄fatū dictū Inno. ⁊ male. Hec Ludo. de ro. in ſuis ſingularibꝰ. Etno. ꝙ ẜm Inno. et Hoſti. differūt. decretū.auctoritas. cōſenſus. iudiciū. l̓ collaudatioNā decretū ē ſnīa qͣ iudex ꝯtractū iuſtū futurū fore decernit auctoritatē ſuā interponendo vel immittendū declarādo ⁊c̄. Sedauctoritas eſt aſſenſus auctoriſabilis qͥ cōpetit ſibi ex publico officio iudicis vel legitima adminiſtratōne. vt tutori ⁊ curatori.Cōſenſus aūt ſiue collaudatio eſt multorūvolūtas ad qͦs res ꝑtinet ſil̓ iūcta no. io. an.in glo. magna. in fi. c. j. de re. ec. nō alie. li. vjet ibi vide iura de hoc.Decretalis epl̓a eſt in qua papa ad cōſultationē alicuius reſpōdet. de reſcrip. c. j. ſiueſolus ſiue de cōſilio fratrū. vt de elec. bonememorie. j. Unde decretū ſtatuit decretaliſqꝫ rn̄det. ſed canon eſt cōſtitutio eccleſiaſtica vel ſtatutū in cōcilio generali editum.vn̄. Cōſtitutionū alia ciuilis q̄ d̓r decretuꝫforenſe vel ciuile. alia eccleſiaſtica q̄ dicit̉ canon. Et ꝯſtitutio d̓r dupl̓r. Uno modo cōmumniter. et ſic cōprehendit oēs decretales.l. et decreta. Alio mō ſtricte. et ſic ꝯſtitutiones dicunt̉ principū. leges populi romani.edicta p̄torū vel etiā iudicū. Quia d̓r iudexcitare tribꝰ edictis. Et differētia hoꝝ noīmdecretalis epiſtola. decretū. canon. dogmamandatū. interdictū. et ſanctio eſt glo. ſum.di. iij. Item no. Archi. xix. di. ſuꝑ glo. ſum.in fi. ꝙ decretalis epiſtola. aut diffinit autimperat aūt ꝓhibet aut p̄catur aut indulget. Et ſic quo illoꝝ modorū neceſſitatē inſerat ponit ibi.Decurio d̓r qͥ decimā ꝑtē de bonis ducit. vl̓qͥ eſt ſuꝑ decē milites cōſtitutꝰ in curia dominorū vel pͥncipū. ſicut centurio ſuꝑ centum. qͥ al̓s etiaꝫ vocatus eſt centenariꝰ. Etvtunt̉ illo vocabulo theologi. qꝛ d̓r in machabeoꝝ. ꝙ Iudas ꝯſtituit duces ꝓpter tribunos ⁊ centuriones. Beda tn̄ dic̄ ſuꝑ illd̓

Luc̄. xxiij. et Marc̄. xv. Ioſeph nobilis decurio. ꝙ decurio vocat̉ ideo. qꝛ eſt de ordīecurie ⁊ officio curie adminiſtrat. Qui etiaꝫẜm eū d̓r curialis a ꝓcurādo qꝛ ꝓcurat munera ciuilia ⁊ curialia. Un̄ de hͦ. ff. de decū.et fil̓. eo. Quidā aūt dicunt decuriones appellari ex eo ꝙ cū ciuitates ⁊ mancipia cōſtruebant̉ cuiuſcūqꝫ loci gr̄a cōſilij. decimaꝑs hoīmpia colligebant. vt. ff. de ꝟ. ſig. l. ſipupillꝰ. Etiā qͥdā dicūt decuriones eſſe exeo ꝙ cū colonie ducerent̉. decima ꝑs eoꝝ qͥducebant̉ ꝯſiliū publicū cōſtituebāt. ⁊ decuriones vrbis romane a muneribꝰ excuſantur. vt. C. eo. ti. li. xj.Decuſate .i. ornate. vn̄ d̓r. ille decuſate loquitur .i. ornate.Dediticia libertas ẜm Azo. in ſum. eo. ti. hodie ſublata eſt. ſed olim eoꝝ dicebat̉ dediticia libertas qͥ ſic ſequebant̉ vt toto tꝑe vite ſue ſeruili iugo detinerent̉. poſt mortē ꝟoeriperent̉ in libertatē. vt colligit̉ in. l. vnicaC. de la. lib̓. tol. ⁊ inſti. de ſucceſ. liber. §. vlt̓.et. l. vnica. C. de dedi. li. tol.Dediticij liberti olim erāt ⁊ dicebant̉ hi qͥ ſedebebāt timore rōe ⁊ deſtructōe ſua talē libertatē ꝯſequebant̉. et dicebant̉ liberti forte ꝓpter ſpem libertatꝭ. vn̄ veriꝰ liberti vocabantur. qꝛ fere liberi erāt. licꝫ ſeruire cogerentur. Hodie ꝟo nō ſunt. ⁊ ſic hoc nomendedititij nihil ẜcat ꝑ ſe vel adiūctiue ſic̄ chymera. Nec illa libertas ē vnqͣꝫ ī vſu frequētata. ꝓut hec oīa poīt Azo in ſum. C. de dedi. li. tol. Erāt aūt hi peſſime ꝯditōis. qꝛ toto tꝑe vite ſue erāt ſerui ⁊ ī morte liberi. vtdictū ē. vt īſti. de liber. §. libertinoꝝ aūt. Etdicūt doc. ꝙ tales nō erāt ẜui. ſꝫ coacti erātad ſeruiendū. et erāt inducti ex. l. heliaſcentia. q̄ etiā ml̓ta alia .ſ. mala induxit. vt ī glo.inſti. ti. p̄alle.Defalcare eſt aliqͥd ab aliqͦ iure debito in ſolutū cōputare. Uel de iure aliter d̓r defalcare ad modū legis fauiane iuxta no. inſti.eo. ti. ſuꝑ rubrica.Deductio eſt defaicatio vel ſeꝑatio. qꝛ deducere ſeꝑare dicit̉.Defenſor eſt ille qͥ ſine mādato cautōe p̄ſtitade iudicato ſolui aliū defendit vl̓ eiꝰ defenſioni ſe offert. vt. ff. d̓ ꝓcu. l. ſi ꝓcurator. §. fi.et. l. ſi defenſor. cū ibi no. ⁊ inſti. de his ꝑ qͦsag. po. §. ſi ꝓcurator. et. §. alijs. Et vide ibiſpe. in qͥbus cauſis interueniat vel nō.