C C D
ſolidū legaſſe eā rem probat̉. vt. §. ſi eademres. inſti. de lega Et ex cōplexo p̄dictis modis facto habet̉ hec differētia. qꝛ ex ꝯplexure tantū. vel re ⁊ verbis ſi vnus cōiunctoꝝdeficit. vel qꝛ repudiat vel al̓s nō admittit̉in ꝑpetuū. vel interim alter non in totū admittit̉ iure nō accreſcendi. l. ſi ſeꝑatim. ff. decōdi. et demō. Nā nō p̄t ꝑtē agnoſcere ⁊ ꝑtem repudiare. l. neminē. ff. de leg. ij. et. l. vnica. §. ſin aūt ad deficiētis ꝑſonā. C. de cadu. tol. et res inſolidum cuiqꝫ aſſignat̉. d. l.vnica. §. ſi vero. Sꝫ in ꝯiūctis ꝟbis tm̄ ſivnus ꝯiunctorū repudiat vel alias deficitalter admittit̉ ad ꝑtē deficiētiſ iure accreſcēdi Et cū onere impoſito ſocio deficiente. vtl. plane. §. ſi cōiunctim. ff. de leg. j. ⁊. l. vnica§. ne aūt hoc. de cadu. tol. p̄alle. Itē ſi ſociꝰinterim nō admittit̉: ſed ſpes eſt ꝙ admittatur alter iteꝝ ad hāc ꝑtē non admittit̉. l. ſiduobꝰ. in pͥn. ff. de le. j. Sūt ⁊ alie differentie ex ꝯplexū vel ꝯiunctōe ꝓueniētes. de qͦbus in tractatu de ꝟ. ſig. qͥ incipit. UerbūFinaliter gͦ ꝯplexus vel cōiunctio ſignificat diuerſimode ẜm qd̓ ſinit ꝯiungēdi modus vel qd̓ ius aliud ſignificatū ſignificare declarat.Coniunctio aūt legalis d̓r q̄ lege inducit̉ etſignificat id qd̓ ip̄a lex vl̓ alia ex ſuis vel alterius legis. aut ꝟbis. aut aliter qͦcūqꝫ mōſignificare debeat.Contractꝰ eſt duoꝝ vel pluriū ī idē ꝯſenſusEt ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ omni pacto ꝯuentione vl̓qͣſi ꝯtractu. vt ſi qͥs geſſit alterius negociavel tutelā. De hoc vide archi. in. §. ꝯtrahētes. c. romana. de fo. cō. li. vj. in glo. v̓bi. mitis. Ideoqꝫ dicimꝰ ꝙ paciſcendo diuerſasin vnū trahimꝰ volūtates. vn̄ emptōes. cōductiones. et ſil̓ia ꝯtractus dicimus. q̄ aīoobligatōis ex ꝯtractu naſcunt̉. Et nota ꝙetiā aliq̄ obligatōes dicunt̉ oriri ex qͣſi contractu. in qͥbus fingit̉ tacite cōſenſus interceſſiſſe. dato ꝙ nō interceſſerit exp̄ſſe. vtpote. Heres adeundo hereditatē obligat̉ creditoribꝰ hereditarijs legatarijs. Et in pluribus alijs caſibꝰ de quibꝰ infra.Contrahenda emptio ẜm Azo. eo. ti. ꝯtrahitur ſolo ꝯſenſu.Cōtractus etiā eſt nomē iuris qn̄ naſcit̉ obligatio. l. labeo. §. cōtractū. ff. de ver. ſig. etibi per Bar. ſicut in ſimili dicimꝰ de teſtamento. l. tabularū. ff. quēadmo. teſta. aperi.
Et ẜm alios in auten. ſacramenta puberūC. ſi aduer. vendi. Et in ſuo generali noīecōtractus ꝓlatus ꝯtinet tam innoīatos qͣꝫnominatus ꝯtractꝰ. vt ē glo. ſuꝑ verbo. inſuo noīe. in. l. intelligentiū. ff. de pac. Et hͦvalet ꝓ ſtatutis. Bal. notat triplicē eē ꝯtractum. ſcꝫ ꝓprium. impropriū. et improprijſſimum. Primus eſt qn̄ vltro citroqꝫ .i. hincinde ex vtraqꝫ ꝑte orit̉ obligatio. §. ꝯtractūin. l. labeo. p̄alle. vt in emptōe. locutōe. Secūdus ſcꝫ impropriꝰ eſt qn̄ ſolū vna ꝑs obligat̉. vt in donatōe ſolū donās ad trahendum. et aliqn̄ de euictōe. vt nota. l. ariſto. ff.de dona. cau. mor. ⁊ in mutuo ſolūmō recipiens obligat̉ ad tantundē reſtituendū. ff.ſi cer. peta. l. ij. et in ſtipulatōe qn̄ ſolummōvna ꝑs obligat̉. nā tūc nō eſt ꝓprie ꝯtractꝰ.et ita intelligit̉ glo. inſti. de diui. ſtipu. §. cōuentionales. q̄ eſt ſuꝑ v̓bo. ꝯtrahendarumTercius .ſ. improprijſſimꝰ ē qn̄ ex nulla ꝑte orit̉ obligatio. ſed potiꝰ diſſoluit̉ obligatio facta. vt ē trāſactio facta nudo pacto exqͣ nō agit̉ an̄ ꝯplemētū ꝯditōis. de hͦ Salicetꝰ. in. l. ſiue apud acta. C. de trāſac. vt etiam eſt liberatio ꝑ acceptilationē. īſti. qͥ. mo.tol. obli. §. j. et in. l. vbi pactū. C. de tranſacꝑ Bar. Et gͦ ſi ſtatutū facit mentionē de cōtractu. intelligit̉ de ꝓprio tm̄. qꝛ v̓ba ſtatutorū ſunt ꝓprie intelligēda. l. j. §. ſi igit̉ qͥ nauē.ff. de exerci. acti. niſi diceret oēm cōtractū viin glo. in. §. ꝯtractū. p̄alle. Itē ꝯtractꝰ appellatōe intelligit̉ de validis. nō de inualidis.vt in aut̓. ſacra puberū. p̄alle. et ꝯtinet̉ īſtrumentū. ff. de duo. re. l. eandē. Itē ꝯtinet̉ donatio. C. qd̓ me. ca. l. ſi donatiōꝫ. Et generaliter oē illud ex qͦ naſcit̉ obligatio appellatōe cōtractꝰ intelligit̉. l. ſi labeo. ff. de le. ijCōtumax a cōtemnendo d̓r. Et ẜm Iſi. eſt qͥcōparere debet in iudicio nō ꝯparet. Et d̓rqn̄qꝫ vere. qn̄qꝫ ficte vel p̄ſumptiue. Uerecōtumax dicit̉ qui exp̄ſſe dicit iudici vel eiꝰſeruienti ſcꝫ nuncio ip̄m citanti ꝙ nō cōꝑarebit coram ip̄o. vel qui dum cōparet illicētiatus recedit. Ficte vero ꝯtumax eſt qͥ citatur. nō tamen venit vel latitat. aut facit ꝙcitatio ad ip̄m non veniat. aut eum nō apprehendat. vel qui vocem iudiciſ audire negligit. Sed iſto vltimo caſu potiꝰ dicit̉ vere contumax.Contumacia eſt erga iudicē vel prelatū commiſſa inobediētia. At eſt multiplex. Ali-