Druckschrift 
Vocabularius vtriusq[ue] iuris
Einzelbild herunterladen
 

A N

lius. vt. xxxv. q. v. c. vltimo.Ambages eſt dubia locutio vel effugatio ſermonis extra ꝓpoſitum.Ambiguū eſt vbi opiniones ſunt iura varia vident̉. de ſen. excō. inter alia. de iudi. c.j. li. vj. Et ius ambiguū eſt per ſummū pontificē declarandū. c. venerabilē. §. rationibus. qui fi. ſint legi. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. deoffi. dele. ſuꝑ. de cauſa poſſ. paſtoralis. deben. qꝛ ſepe. lib̓. vj. ẜm Archi. Et de triplici ambiguitate .ſ. iuris. facti. et ꝑſone. notaxxxiij. di. c. fi. ẜm Io. an. in ꝓhemio cle. ſuꝑverbo. ambiguitatis.Ambaſiator eſt legatꝰ pͥncipis in arduis negocijs. et ambaſiata eſt hmōi legatio cōciliorū vel pͥncipū in cauſis ſuis.Amminiſtrator ſiue adminiſtrator rerū publicarū eſt tēporalia gerit. ſed magiſtratꝰ iuriſdictionē exercet ẜm Azo. C. admi.reipub. li. xj. in rubro.DeAnAnathema vno modo eſt ſubſtantiuū. et eſtdamnatio eterne mortis. niſi mortali crimine debet imponi. Et in illis aliter patiunt̉ corrigi. xj. q. iij. nemo epiſcoporum. in fi. Uel eſt excōmunicatio ſeu ſuprema maledictio. Et dicit ab ana .i. ſurſum. etthema figura. qꝛ olim imprimebat̉ figurafrontibꝰ damnatoꝝ. De hoc no. Io. an. deiudi. cum ab homine. vbi poſt excōicationem incorrigibilis anathematiſ mucrone feritur. id eſt punitur. id eſt ſolēni excōicatōe cum. xij. epiſcopis candelis in terraꝫꝓijcientibus cōcalcantibꝰ. vt in. c. debet.xj. q. iij. Et anathema tale vel maledictio ſolebat fieri per p̄latos. Uel dicit̉ ab ana qd̓eſt rectū themus diuiſio qͣſi recta diuiſiodānatorū a deo a plebe. Alio anathema eſt adiectiuū oīs generis īdeclinabile dicit̉ excōmunicatꝰ. maledictꝰ ſeꝑatus vl̓dānatus. vn̄. Qui frāgit rapit ac vrit feriteſt anathema. Frāgit .ſ. eccleſias. rapit resalienas. vrit etiam eccleſias. ferit perſonasccleſiaſticas. inde etiaꝫ anatehematizare .i.damnare vel excōmunicare. maledicere velſeꝑare. vt ſupra.Anathematizatus d̓r tāqͣꝫ impius a deo ſeparatus eſt. et ponit̉ excōicato. vt. xxiiij.iij. certum eſt.Annalis actio eſt certo tēpore finienda eſt

puta anno. vt iniuriarū vel minoꝝ.Annona ẜm Azo. d̓r ſalariū qd̓ cuiqꝫ capite ſuo remuneratōis dat̉. vn̄ eſt ti. C. deanno.. capi. admini. l. capite. ẜm Azo. i. captione. Sicut em̄ ẜm captio d̓r tributūqd̓ dat̉ capite. ideo hic captio vel capiteponit̉ eo qd̓ dat̉ magiſtratibꝰ ſalarijremunerādo labore. Et d̓r captio de capiteqꝛ eſt preciū debitum capiti .i. dignitati. Eterant hec p̄cia in ſinguloꝝ magiſtratuūdeſcriptionibꝰ cartis ligabant̉.Annone militares dicunt̉ qͣs milites ſingulis diebꝰ cōſequebant̉. vt. C. de anno. mili.l. vlti. vbi d̓r ip̄i annonaſ capitia ſingulis cōſequebant̉ diebus.Annone ciuiles ſunt publice dabant̉ iudicantibus ciuitatibꝰ. vel oībꝰ tꝑe neceſſitatꝭ ſingulos dies. vt. C. dc anno. et tribu. l.ij. li. x. Etiam annona eſt ſeges vel frumentum vnius anni.Annotatio ſacra eſt cōſcriptio bonoꝝ vel eo cōnotātio ſeu cōſignatio veluti aliqͥscuiuſcūqꝫ criminis reꝰ ſi abſentat ſe vocatꝰad iudiciū patiet̉ bonoꝝ annotationē vt ſiinfra annū venerit ſe purgauerit bona ſuarecuperet. Si aūt venerit tūc fiſco applicent̉. Et qͣliter fit annotatio ponit Spe. inti. de acti. §. fi. ver. ſed qͣliter. Dicēs p̄ſesſiue iudex veniet tabellione ad domū accuſati. inqͥret qͦt domꝰ. qͦt p̄dia ruſtica. qͦtiugera terre habeat in bonis eiꝰ. Et oīa bona illiꝰ venit citatus ponit in bannofiſci. niſi venerit infra annū. ff. de reqͥ. reis.l. j. §. j. Ab hac tn̄ ſnīa conditionali poteritappellari. de appel. p̄terea Et deſcribunt̉ bona que tn̄ fiſcus de facto non occupat niſipoſt annuꝫ. Poſt hoc iterum per edicta requiretur accuſatꝰ. et citans mittit litterasſuas iudici vel rectori loci in quo deget accuſatus vt illū citato innoteſcat ſe accuſatum vel citatū bona eiꝰ eſſe annotata. Inde venit verbū annotare. vel ecōtra ab hocverbo ip̄m nomen.Annotatio ſacra dicit̉ reſcriptū illud qd̓ imperator proprio motu mentis indulget alicui cōſtituens ſcd̓m preces eius ſeu illiusaliquid fieri vel fieri. C. de diuer. reſcpͥ.l. fi. et ibi in glo. Et notat cardinalis ſaborin capi. ſuper litteris. de reſcrip. differentiam inter annotationem et pragmaticamſanctionem.

b 4