A N
lius. vt. xxxv. q. v. c. vltimo.Ambages eſt dubia locutio vel effugatio ſermonis extra ꝓpoſitum.Ambiguū eſt vbi opiniones ſunt ⁊ iura varia vident̉. de ſen. excō. inter alia. de iudi. c.j. li. vj. Et ius ambiguū eſt per ſummū pontificē declarandū. c. ꝑ venerabilē. §. rationibus. qui fi. ſint legi. ⁊ de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. deoffi. dele. ſuꝑ. de cauſa poſſ. paſtoralis. de p̄ben. qꝛ ſepe. lib̓. vj. ẜm Archi. Et de triplici ambiguitate .ſ. iuris. facti. et ꝑſone. notaxxxiij. di. c. fi. ẜm Io. an. in ꝓhemio cle. ſuꝑverbo. ambiguitatis.Ambaſiator eſt legatꝰ pͥncipis in arduis negocijs. et ambaſiata eſt hmōi legatio cōciliorū vel pͥncipū in cauſis ſuis.Amminiſtrator ſiue adminiſtrator rerū publicarū eſt qͥ tēporalia gerit. ſed magiſtratꝰqͥ iuriſdictionē exercet ẜm Azo. C. d̓ admi.reipub. li. xj. in rubro.DeAnAnathema vno modo eſt ſubſtantiuū. et eſtdamnatio eterne mortis. ⁊ nō niſi ꝓ mortali crimine debet imponi. Et in illis qͥ aliternō patiunt̉ corrigi. xj. q. iij. nemo epiſcoporum. in fi. Uel eſt excōmunicatio ſeu ſuprema maledictio. Et dicit ab ana .i. ſurſum. etthema figura. qꝛ olim imprimebat̉ figurafrontibꝰ damnatoꝝ. De hoc no. Io. an. deiudi. cum nō ab homine. vbi poſt excōicationem incorrigibilis anathematiſ mucrone feritur. id eſt punitur. id eſt ſolēni excōicatōe cum. xij. epiſcopis candelis in terraꝫꝓijcientibus ⁊ cōcalcantibꝰ. vt in. c. debet.xj. q. iij. Et anathema tale vel maledictio ſolebat fieri per p̄latos. Uel dicit̉ ab ana qd̓eſt rectū ⁊ themus diuiſio qͣſi recta diuiſiodānatorū a deo ⁊ a plebe. Alio mō anathema eſt adiectiuū oīs generis īdeclinabile⁊ dicit̉ excōmunicatꝰ. maledictꝰ ſeꝑatus vl̓dānatus. vn̄. Qui frāgit rapit ac vrit feriteſt anathema. Frāgit .ſ. eccleſias. rapit resalienas. vrit etiam eccleſias. ferit perſonasccleſiaſticas. inde etiaꝫ anatehematizare .i.damnare vel excōmunicare. maledicere velſeꝑare. vt ſupra.Anathematizatus d̓r qͥ tāqͣꝫ impius a deo ſeparatus eſt. et ponit̉ ꝓ excōicato. vt. xxiiij. ꝙiij. certum eſt.Annalis actio eſt q̄ certo tēpore finienda eſt
puta anno. vt iniuriarū vel minoꝝ.Annona ẜm Azo. d̓r ſalariū qd̓ cuiqꝫ ꝓ capite ſuo remuneratōis cā dat̉. vn̄ eſt ti. C. deanno. ⁊. capi. admini. l. capite. ẜm Azo. i. captione. Sicut em̄ ẜm eū captio d̓r tributūqd̓ dat̉ ꝓ capite. ideo hic captio vel capiteponit̉ ꝓ eo qd̓ dat̉ magiſtratibꝰ cā ſalarij ꝓremunerādo labore. Et d̓r captio de capiteqꝛ eſt preciū debitum capiti .i. dignitati. Eterant hec p̄cia q̄ in ſinguloꝝ magiſtratuūdeſcriptionibꝰ cartis ligabant̉.Annone militares dicunt̉ qͣs milites ſingulis diebꝰ cōſequebant̉. vt. C. de anno. mili.l. vlti. vbi d̓r ꝙ ip̄i annonaſ ⁊ capitia ſingulis cōſequebant̉ diebus.Annone ciuiles ſunt q̄ publice dabant̉ iudicantibus ciuitatibꝰ. vel oībꝰ tꝑe neceſſitatꝭꝑ ſingulos dies. vt. C. dc anno. et tribu. l.ij. li. x. Etiam annona eſt ſeges vel frumentum vnius anni.Annotatio ſacra eſt cōſcriptio bonoꝝ vel eorū cōnotātio ſeu cōſignatio veluti cū aliqͥscuiuſcūqꝫ criminis reꝰ ſi abſentat ſe vocatꝰad iudiciū patiet̉ bonoꝝ annotationē vt ſiinfra annū venerit ⁊ ſe purgauerit bona ſuarecuperet. Si aūt nō venerit tūc fiſco applicent̉. Et qͣliter fit annotatio ponit Spe. inti. de acti. §. fi. ver. ſed qͣliter. Dicēs ꝙ p̄ſesſiue iudex veniet cū tabellione ad domū accuſati. ⁊ inqͥret qͦt domꝰ. qͦt p̄dia ruſtica. qͦtiugera terre habeat in bonis eiꝰ. Et oīa bona illiꝰ qͥ nō venit citatus ponit in bannofiſci. niſi venerit infra annū. ff. de reqͥ. reis.l. j. §. j. Ab hac tn̄ ſnīa conditionali poteritappellari. de appel. p̄terea Et deſcribunt̉ bona que tn̄ fiſcus de facto non occupat niſipoſt annuꝫ. Poſt hoc iterum per edicta requiretur accuſatꝰ. et citans mittit litterasſuas iudici vel rectori loci in quo deget accuſatus vt ꝑ illū citato innoteſcat ſe accuſatum vel citatū ⁊ bona eiꝰ eſſe annotata. Inde venit verbū annotare. vel ecōtra ab hocverbo ip̄m nomen.Annotatio ſacra dicit̉ reſcriptū illud qd̓ imperator proprio motu mentis indulget alicui cōſtituens ſcd̓m preces eius ſeu illiusaliquid fieri vel nō fieri. C. de diuer. reſcpͥ.l. fi. et ibi in glo. Et notat cardinalis ſaborin capi. ſuper litteris. de reſcrip. differentiam inter annotationem et pragmaticamſanctionem.
b 4