E blaſphemie tēptacōe occaſione p̄miſſorum eſt etiā notandū. ꝙ ip̄a nouiterad dei ſeruicium ꝯuerſos qn̄qꝫ grauiterinfeſtaᵉ. inimico humani generis ut tales perhoc in deſperacōe deducat et a dei ſeruitio viaqꝫſalutis arrepta retrahat id agente. deo aūt perhmōi graues temptacōnes ſi eis nō ꝯſēſerinta pcc̄is ſuis purgati. īfluētie ſue gͣtīe ydonei reddāt̓ hoc pieꝑmittēte. ¶ Cū igit̉ cogitacō hmōimala horrenda. groſſa. turpis. ⁊ nepharia. īportune occurrerit: nō terreat̉ nec triſtetur ꝑſonadeuota ꝓptereanimiū. neqꝫ credat ſe ꝓpter talēa deo derelictū. etiā ꝙͣtūcumqꝫ talis cogitatioblaſphemie videatur eſſe cōtra dei vel alicuiusſancti honorē. aut cōtra fidem. caſtitatē ⁊cͣ. Sedmaiorē fidlutiā. ſe ꝑtinēdi ad deū inde accipiatdicendo corde aut ore. Oratio.¶ dn̄e deus meus grauiter et inuitiſſime tollerohanc temptacōem. cū qꝛ multum peccaui. iuſtūeſt ut multū affligar. Confidens dn̄e qꝛ tā forte certamē michi cōmittis. ꝙ etiā int̓ magnoset electos tuos milites velis ꝯputare me indignum. Si igitur dn̄e eſt tue volūtatis ut hec tēptacō dura me collafiſet: nō recuſo laborem. ſedſuppliciter rogo ut tribuas ſeruo tuo virtutempugnādi ⁊ vincendi. ne ei vnꝙͣ inet̓nū cōſentiam. Tu eī deus meus ſcis creaturē tue īpotētiaꝫ