continuādo ſermonē ad plura defluat inordīate dicendū qd̓ euenit. vel qꝛ is loquēdo cōmouetur. iraſcit̓qꝫ vel q̄a ſuā gloriam querit. velquia erubeſcit et verecūdatur niſi audientibꝫadmiracōem ingerat. ſubtile aliqͥd. extraneūnouū. iauditūqꝫ dicendo Quo fit. ut ⁊ que ſcitet que neſcit īmoderate loqͣtur. aut ea proferatque audiētibus ob eoꝝ ſimplicitatem minimeꝯueniūt Quāobrem ſub racōnis regula ſemꝑliguā tenenda eſt eqꝫ. in medio fineqꝫ ſermonis. ſicut in īicioōnūꝙͣ ſub humilitatis ſpē et ſeſe cuſtodiendi facit ut qͥs fileat ex contēptu. iracūdia. ſuꝑbia. vel cū loqui deberet. ex vecordi puſillanimiqꝫ mētu reticeatōnūꝙͣ ſub tegumēto honeſti fortaſſe deſiderij quo qͥs rem aliquā ſcire geſtit et agnoſcere hortatur hoſtis ut is ad cūcta videndūaudiendū. temptādū. curioſus ſit. atqꝫ ꝓrſusintentus Vnde ingēs poſtmodū fedarū tēptacionū īpudicitie et odij obrepit frequēcia Etꝙ ꝙ nullū exinde aliud malū naſceret̉? ea tn̄res admodū hmōi ꝑ ſenociua eſt Nam uſqꝫadeo illius mēs eiuſcemodi nouitatibꝫ obruit̓: ut nullam poſt hec purā de deo cogitacōnemis habere valeatōnūꝙͣ gratas d̓ carnis voluptate cogita