que ſuis debitōibꝫ nichil vult dimittere. nichilqꝫ largiri petentibus. Interdū etiā ut ſtudioſe pauperi alicui hoc ipſum neſciēti. larga manu ſuccurrat ſubtiliter ⁊ occulte ſua munera indomū eius inferendo ut fecit beatus Nycolaus.vl̓ etiā amicis eius tradēdo. quatenꝰ ei ꝓut viderint oportunum fidelit̓ adminiſtrēt. Et hoc fitplerumqꝫ dum talis preſumitur ꝑceptis donisnon bene vſurus. ſed vel ad faſtum ꝯuerſurusvel ad voluptatē. Poteſt et huiuſmodi dilacīo diſpenſacōe diuina ꝯtingere que maiora ⁊largiora dona reſeruat ſuo temꝑe ꝯferenda. admodū quō pat̓ filio nō ad ſtatim hereditatemſuā largitur. ſed ei vſqꝫ ad ānos pubertatīs legittima ordinacōne reſeruat. Tardat etiā al-quādo deꝰ largiri petita. qꝛ cū ſint nimis exiguaque petūtur. vult cōgruo tempore maiora tribuere. Adinſtar regis magnifici. q̄ ſuū aliquempredilectum ſeruitorem humile aliquod officium pute dlientele petentem non audit. volenſ⁊ intendens eum ad altiora ꝓmouere. Contingit preterea. ideo etiā aliqn̄ non exaudiri petentē. qꝛ per ingratitudinem preteriti beneficijſe indignum fecit ad percepcōem futuri. ſicutſi pauꝑ aliqͦs moxdū elemoſinam acceꝑit ſe adonāte au̓tat. nullā viciſſitudinē honoris autgrārū actionis ei retribuēs. q̄ tn̄ āte ꝙͣ acciꝑet