⁊ per ſancta deſideria deuote ipſū alloquamurꝓpt̓ bonū nr̄m. In hoc quidem noſtra ꝯſiſtit ꝑfectio. ſic̄ ⁊ ꝑfectio ſolis in lucēdo ⁊ illuminādo-⁊ ignis in calēdo ⁊ calefaciendo. Scito ergo qdeus ordinauit ut noſtrā compae̓mus ſalutemdeuotas ad ipſum ⁊ ſanctos fundendo preces:⁊ mandata ſue legis ſtudioſe ad implēdo Atqꝫitaqꝫ frequēter vult ad preces ſāctorū aliquidconferre. qd̓ ꝯferre conſtituit anteꝙͣ ſācti forētCertū quippe eſt ꝙ deus per ſeipſum poſſet oīaformareꝫ vult nichilominus ſibi ad rerum multarum formacōnem ſecundas cooꝑari cauſas.ſicut homo naſcitur officō generacōis humane⁊ hec inferiora corpora. cōſeruantur oꝑacōe ſuperioꝝ ſcilicet celeſtium. Ita quidem vult deusvnū ſaluari auxilio alioꝝ ſanctoꝝ hominum l̓āgeloꝝ ita igit̉ ꝑpēdis ſatis cur orādus ſit de-⁊ ſancti eius. Sed forſā adhuc dices vanū eſſe deum ſua prece vel deſiderio velle inclinare adalteram partem. cum illum conſtet penitus etſe immutalilem. nec in eo alternacōem eſſe voluntatis. qua flecti poſſit de vno velle ad aliudaut iratus placari aut offenſus reconſiliari.Ad quod reſpondeo. verum eſſe quod de immutabilitate diuine voluntatis aſſeris. nec tn̄idb vanas eſſe deuotas preces ad eū fuſas quoniā alio fine orādus eſt deus ⁊ homo. Orandꝰ