Hoc eſt ne ſinas me reuocari a deſiderio eternorū vt hereā cure tꝑaliū in dimidio dieꝝ meoꝝ .ſ.dieꝝ pn̄ciū qui medij ſūt preteritoꝝ et futurorūqui oīo dimidij ſunt ⁊ inꝑfecti niſi addantur etni. Et merito peto non reuocari ad terrenos quitendo ad celeſtia. q̄ ideo ſunt auidius appetendaquia in generacōne ⁊ generationemj āni tui. ſinefine. ſine principio duratul̓. Ergo non ſunt annitui ſicut dies mei. quia anni tui eterni. ⁊ dies meiexigui. Anni tui nō tranſeūt. ſicut dies mei. ſꝫ ſpmanēt quia ſunt eternitas tua. q̄ nichil aliud ēꝙͣ ſubſtantia tua nichil habens mutabile. Nil p̄teritum vel futurum. Et quīa eternitate precedisomnia que feciſticideo ſequit̉. Inicio tu domiēterram fundaſti Inicio ſcilicꝫ tꝑis tu qui es ſinetꝑe ſine inicio ſine fine inmutabiliter manēs ineternitate. ⁊ oꝑa manuū tuarū ſunt celi. Nec tn̄falſum eſt qd̓ alibi dicitur verbo dn̄i celi firmatiſunt. Nā qd̓ verbo facis hoc etiamj manu ⁊ virtute tua oꝑai̓s. Non eſt enim deus diſtinctus corporeis menbris. verbū aūt dei manꝰ eiꝰ eſt. Ipſiꝑibūt tu autem ꝑmanes. Tu enim ſtabilis dāscuncta moueri inmutabiliter ꝑmanes ⁊ in tua eternitate ꝑſeuerāt̓ manes ſꝫ ipſi celi q̄ ex tꝑe verbo tuo firmati ſunt. non ſicut tu firmi erunt: ſꝫ iubente verbo tuo ꝑibunt. vnde petrꝰ ait terrā autē⁊ celi qui nunc eodē verbo repoſiti ſunt igne ſiuit