dederis gaudiū ⁊ leticiā ⁊ exultacōeꝫ ꝓpter ſpē venie nō tamē deerit mͥ ſalutaris q̄dā triſticia ⁊ ſpiritual̓ ꝯtriſtacō ꝓpter timorē pene ⁊ dolorē culpeIdeo ad te clamare nō ceſſabo. Auerte faciē tuam a pcc̄is meis. qꝛ pccā mea nō pono retro meſꝫ oppono ꝯtra me nec ea negligēdo aut ſimilādohabeo retrodorſū meū ſꝫ ante faciē meā. ꝓptereanō a me ſꝫ a peccatis meis auerte facīē tuā quaſiea nō agnoſcendo ſꝫ eis ignoſcēdo ⁊ ita nō ſolumhoc l̓ illud pcc̄m ſꝫ generalit̓. Et oēs iniqͥtatesmeas dele. quibꝰ deletis. Cor mūdum crea ī medeus. nō peto vt ego homo cor mūdū faciā a meſed vt tu deus cor mūdum crees in me qꝛ nō eſthoc opꝰ hominis creati ſꝫ creatoris dei. Et qꝛ ātepeccatū innocēs fui ⁊ per peccatū a rectitudine declinaui. Ideo. ⁊ ſpiritum rectum innoua in viſceribus meis ⁊ renoua ſpiritu meum faciendo eūrectum quem a te recedendo ⁊ a te auertendo feciobliquū nec cordis munditiā aūt ſpiritꝰ rectitudinem petomͥ fieri ſolū in mēte ſed eciam in carne ⁊ hoc eſt in viſceribus meis .ſ. in lumbis vl̓ renibus in quibꝰ ſedes eſt voluptatis. vn̄ ad beatūiob de dy abolo dicit̉ ꝙ virtꝰ eius eſt in lumbis⁊ in vmbelico ventris. In vtriſqꝫ ergo anima ſcilicet ⁊ corpore remediū petit curacōnis. Et ideo dicit. Ne proicias me a facie tua. a peccatis meisfaciem tuam auertis per remiſſionem peccatorū