Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

ſic non cadit ſubnrā numeracōe vel menſura qͦdvel quātum. quibus det. qui prior nos dilexitpura gratuita volūtate. cuius voluntatis noneſt querēda racō. frequenter vbi ſuꝑhabūdauit delictū facit grām habundare. Exemplumin rege qui ſuos incarceratos dimittit qn̄qꝫ liberos abſqꝫ pretio mercede abſqꝫ intuitu interce-ſionis cuiuſcūqꝫ facte. quia ad hoc ipſum ſue liberalitatis virtus trahit. hic ē frequētiſſimꝰ apudſacram ſcripturam modis orationis ſcōꝝ patrū ꝓphetarum. Porro ſi fit peticio modum mexitorie actionis. tūc nullus impetrat de ꝯdignocarꝫ caritate. qui vero caritatem habꝫ eo ceterisparibꝰ eſt efficatior oratio ſua pro ſe ipſo quo adpremiū eſſentiale btīficum ꝓmerendum. qūo feruor caritatīs conatus fuerit maior. ceterum ſi dep̄mio loquamur accidentali. ſiue illud ſit p̄miūeternum in celis. ſiue tꝑale in terris. dicimusformiter ad ꝯēꝫ theologoꝝ ſententiā eſſentialepremiū non inde minuitur ſi actio meruit qualecūqꝫ tale premiū qd̓ vocamꝰ accidentale.Conſidea̓tio quinta oſtendit eſſentialis accīdētal̓ p̄mij obiectum qd̓ oratione meretur de gr̄cijs gratis datis et de oꝑibꝫ ſatiſfactoie recōpenSt autem tale. illud premiū ſationis non habꝫ obiecto viſionem dei clarā frutione ꝯſequente ea qm̄ eſſentialis