vulꝰ iſte diſcamꝰ ab ipſo qͥa mitis ē ⁊ huīl̓ corde. ne magnꝰ viꝫ deꝰ ſine. cā fcūs ſit hō ꝑuulꝰne gͣtis ſit mortuꝰ. ne ī vacuū crucifixꝰ Diſcaꝰeiꝰ huīlitatē. imitemur māſuetudinē. āplectamur dilcōnē. ꝯmuīcemꝰ eiꝰ paſſionibus lauemur ī ſanguīe eiꝰ. ipſū offe̓amꝰ ꝓpiciacionemꝓ pcc̄īs nris. quō ad hoc ipſe natꝰ ⁊ datꝰ eſtnobis Ipſū oculis pat̓nis. ipſū offe̓amꝰ et ſuisqͥa ⁊ pr̄ ꝓp̓o filio nō peꝑcit ſꝫ ꝓ nob̓ tradiditillū. ⁊ ipſe filiꝰ ſemzipſū exinaniuit formā ẜuiaccipiēs ipſe tradidit ī morte animā ſuā. ⁊ cūſcele̓atꝰ deputatꝰ ē ⁊ ipſe pccā multoꝝ tulit. ⁊ꝓ trāſgreſſoribꝰ rogauit vt nō perirēt Nonpn̄t ꝑire ꝓ qͥbꝰ filiꝰ rogat ne ꝑeant ꝓ qͥbꝰ pr̄tradidit filiū ī mortē vt viuāt Eqͣlit̓ ergo abvtroqꝫ ſꝑanda ē vrīa qͥbꝰ eqͣl̓ ē ī pietate miāpax ī volūtate potēcia vna ī dīuinitate ſbīa. inqͣ vnꝰ cū eis ſpūs ſcūs viuit ⁊ regnat deꝰ peroīa ſcl̓a ſcl̓oꝝ Amen ¶ Incipit omelia quartaOn ē dubiū qͦt qͣt ī laudibꝰ matris proferimus ad filiū ꝑtinere. et rurſū cum filium honoramus. a gloria matris nō recedimꝰNam ſi iuxta ſalōeꝫ filius ſapiens gloria ē patris quantomagis glorioſū eſt matrem ipſiꝰeffici ſapīe. Sꝫ qͥd ego tēpto in eius laudibusꝙͣ laudabilē ꝓph̓e ꝑhibꝫ āgelꝰ narrat p̄nūciāt