Vereor autem ne multi ſe ꝓfiteātur eſſe de populo eius. quos tamē ipſe nō habeat de populo ſuo Vereor ne plerisqꝫ qui quaſi in populoillius religioſores eſſe vidēt̉. ipſe aliquādo dicat Populus hic labijs me honorat cor a̓tē eorū longe eſt a me. Nouit. n dominꝰ qͥ ſūt eiusnouit quis elegit a pn̓cipio. Quid me vocatisait domīe dn̄e. et nō facitis q̄ dico. Vis ſcire āꝑtineas ad populū eius. vel pocius vis eſſe depopulo eius. Fac q̄ dicit iheſus. ⁊ cōputabit tein populo ſuo. Fac̓ q̄ iubet dominus iheſus ī euangelio. q̄ iubet in lege et in ꝓphetis q̄ iubet ꝑminiſtros ſuos q̄ ſūt in eccīa. obtempora eiusvicarijs prepoſitis tuis. nō tm̄ bonis et modeſtis ſꝫ eciā diſcolis. ⁊ diſce ab ipſo iheſu qͥa mitis eſt et humilis corde. et eris de beato populo quē elegit in heriditatem ſibi eris de laudabili populo eius quē dominus benedixit dicēsopus manuū mearū tu es. hereditas mea iſrahel. Cui ne forte iſrahel carnalem emuleris eciā teſtimoniū ꝑhibet dicens Populus quē noncognoui ſeruiuit michi ē auditu a̓ris obediūtmichi Sed audiamꝰ quid idē āgelus ſenciatde illo cui necdū cōcepto tale inbidit nomē Aitnamqꝫ. hic erit magnus. et filiꝰ altiſſimi vocabitur Bene magnus ē quia filiꝰ altiſſimi me