ſuo nardus v̓ginis dedit odorē ſuū. et aſcēditē ꝯſpcū gl̓e eiꝰ ſumꝰ aromatis ⁊ ī veīt gr̄aꝫ corāoculis dn̄ī clamātibꝰ qͥ c̓cūſtabāt. Que ē iſtaq̄ aſcēdet ꝑ deſertū ſicut v̓gula fumi ex aromatibꝰ mirre ⁊ thuris. Statīqꝫ cex egrediēs deloco ſcō ſuo. exultauit vt gygas ad currēdamviā. ⁊ licꝫ a ſūmo celo egreſſio eius. nimio tn̄preuolās deſiderio. preuenit nūciū ſuū deꝰ adv̓ginē ꝙͣ amauerat ꝙͣ ſibi elegerat. cꝰ decorēcōcupierat Quē ꝓſpiciēs a longe veīentē. gͣtulās ⁊ exultās ait eccīa. Ecce veīt iſte ſaliēs inmōtibꝰ ⁊ trāſiliēs colles Merito autem ꝯcupiuit rex decorem v̓ginis. Fecerat enī quidquitlōge antea premoīta fuerat a patre ſuo dauiddicēte ſibi. Audi filia et vide inclina aurem tuam. et obliuiſcere populum tuum ⁊ domum patris tui ¶Et ſi hoc feceris. concupiſcet rex decorem tuum ¶ Audiuit quippe et vidit. nonvt quidam qui audientes non audiunt. et vibentes non intelligunt. ſed audiuit et credidit. et vidit et intellexit et inclinauit auremſuam videlicet ad obedienciam. ⁊ cor ſuum addiſciplinam. et oblita eſt populū ſuumet domum patris ſui. quia nec populū ſuū augereprolis ſucceſſione nec domui prīs ſui relinque̓curauit heredem. ſed quidquit honoris ī ꝓpl̓o